به هنگام نماز خواندن بايد پس از خداي متعال امام خود را آنچنان حاضر و ناظر بر اعمالتبداني كه گويي آن حضرت در كنار تو نشسته و شاهد است. مباد كه نمازت چون نماز حماد باشد كه شصتسال از عمرش گذشته بود اما در حضور حضرت امام صادق، عليهالسلام، نتوانست درست نماز بخواند و همچنين بايد كه در قيام و قعود و ركوع و سجود و به هنگام تشهد كه بر رسول اكرم و خاندان گراميش درود و صلوات ميفرستي به ياد امام زمان خود باشي و چون بگويي:
السلام علينا و علي عبادالله الصالحين...
به ياد امام زمان خود باشي، و چون بگويي:
السلام عليكم و رحمالله و بركاته...
به ياد محمد و آل محمد، و بويژه امام زمان خود و ساير مؤمنان باشي، تا سلام تو لغو نباشد. و چونسجده شكر به جا ميآوري نيز دعا در حق آن حضرت، ارواحنا فداه، را فراموش نكني، چنانكه حضرتصادق، عليهالسلام، در سجده خود دعا نموده است.
از جمله وظايفي كه در غيبت امام، عليهالسلام، توصيه شده است دعا كردن در حق ايشان استبعد ازنماز و چنگ زدن به دامانشان تا شفاعت كنند در درگاه حضرت احديت كه نمازمان مقبول واقع شود وهمچنين تضرع و زاري كردن است تا اعمال و عبادات ما به هنگام عرضه به ايشان مورد قبول افتد. بهتراست كه تعقيبات بعد از هر نماز اختصاص داده شود به دعا كردن به وجود مقدس امام يا به دعاهايي كه ازامامان به ما رسيده است و بخصوص سلام كردن و زيارت آن حضرت و پدران معصومش بعد از هرنماز ترك نشود كه اين كار سيره و روش اهل اسلام است.
(با استفاده از كتاب پيوند معنوي با ساحت قدس معنوي از علياكبر صدرالاسلام همداني)