جهــانی چشــم در راه
عید جدیــدی آمـــد و آغاز سالــی ست
آقای من! امسال هم جای تو خــالی ست
وقتی که لب می‌خندد و دل غرق آه است
یعنی که بی تو عیدهای ما خیـــالی ست
ما غائبیـــم از محضـــرت که روسیاهیـم
آثـار با خورشیـــد پیوستـــن زلالی ست
چشمــــان تو از غصّـه‌های ما پر از اشک
اوقات ما از یاد تو امّـــا چه خـــالی ست!
مـاه رُخت را در شب گیســـو مپوشـــان
در شام هجران بی‌‌گمان صبح وصالی ست
دل‌هـــای بیدار و جهـــانی چشم در راه
در انتظارت جمعــه‌های ما ســؤالی ست
این روزهـــا در کوچـــه‌های فاطمیــــه
سهم تو و چشمان تو آشفتـــه حالی ست
چشـــم انتظارت مانده چشمان کبــودی
برگــرد، با تو شوکت مولی المــوالی ست
یوسف رحیمی
یکی از همین روزهــــا...
یکی از همین روزها، ناگهان
تو می‌آیی از نور، از آسمان
تو می‌آیی و شب زمین می‌خورد
و قد می‌کشد نور در آسمان
قفس با ظهور تو خط می‌خورد
زمین می‌شود سهم آزادگان
به سر می‌رسد فصل سرد سکوت
تَرَک می‌خورد بغضِ فریادمان
تو می‌آیی از فصل عدل علی
به تقسیم لبخند، تقسیم نان
تو از سمت طوفان شبی می‌رسی
به دست تو تیغی عدالت نشان
تو می‌آیی و با سر انگشت تو
ورق می‌خورد سرنوشت جهان
تو در باغ آدینه گل می‌کنی
بهار عدالت، امام زمان!
وســط کوچــة دوازدهم
چقدر پنجــــره را بی‌بهــــار بگــــذاری؟
و یا نیــــایی و چشــــم انتظار بگــــذاری
مگر قرار نشد شیشــه‌ای از آن می نــــاب
برای روز مبــــادا کنـــار بگــــــــذاری؟
بیا که روز مبــــادای ما رسیـــــــد از راه
که گفتــه است که ما را خمــــار بگذاری؟
درین مسیــــر و بیابانِ بی‌ســــوار خوشا
به یادگــــار، خطی از غبــــــــار بگذاری
گمان کنم تو هم ای گل بدت نمــــی‌آید
همیشــــه سـر به سر روزگــــار بگذاری
نیایی و همة ســــررسیدهــــامــــان را
مدام چشــــم به راه بهــــار بگــــذاری
جواب منتظــــران را بگو چه خواهـی داد
همین بس است که چشم انتظار بگذاری؟
به پای بوس تو خون دانه می‌کنیم و رواست
که نام دیگــــر مـــا را انــــار بگــــذاری
گمــــان کنم وسط کوچــــة دوازدهــــم
قـــــــرار بود که با ما قــــــــرار بگذاری
چراغ بر کف و روشن بیــــا، مگر داغــــی
به جــــان این شب دنبــــاله‌دار بگـذاری
فردای با تو
دنیای با حضور تو دنیای دیگری است
روز طلوع سبز تو فردای دیگری است
بوی بهشت می‌وزد از کوچه باغ‌ها
خاک زمین، بهاری گل‌های دیگری است
گل‌های مریم از گل نرگس معطّرند
عیسی اسیر نام مسیحای دیگری است
دیگر زمان از این همه تکرار خسته است
تاریخ بی‌قرار قضایای دیگری است
فردای بی‌تو، باز شبی از سیاهی است
فردای با تو، روز به معنای دیگری است
با هر غروب جمعه دلم زار می‌زند
چشم انتظار جمعة زیبای دیگری است
با یادت ای مسافر شبْ‌گریة بقیع!
در جمکرانم و دل من جای دیگری است
خورشید من!
با یک نگاه، عاشق خود را شهید کن
این جمعه را به یُمن قدم‌هات عید کن
داغ ندیدنت به دل هر شقایق است
این جمعه، داغ باغچه را ناپدید کن
خورشید من! سری به دعاهای ما بزن
از قطره‌های کوچک باران خرید کن
بر روی هر چه مشق شب ماست خط بکش
شب را ورق بزن، دل ما را سپید کن
دستی به ذوالفقار ببر، روی خاک را
پاک از وفور «ابن زیاد» و «یزید» کن
«از دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست»
امشب بیا و عالم ما را جدید کن
محمّد رضا سلیمی
تکســوار عشــق
دل را پر از طـراوت عطـر حضـــور کن
آقا! تو را به حضرت زهــرا ظهـــور کن
آخر کجــایی ای گل خوشبوی فاطمه؟
برگرد و شهـــر را پر از امــواج نور کن
شب‌های جمعـه یاد تو بیداد می‌کنـــد
آدینـــه‌ای ز کوچـــة دنیـــا عبور کن
آقـــا! چقدر فاصلـــه، اندوه، انتظــــار
فکـــری برای این سفــــر راه دور کن
زین کُن سمند حادثه را تک‌سوار عشق
جان را پر از شرارة غوغا و شـور کـــن
آقا! چقدر ضجّه زنیم و دعا کنیــــــم؟
یا بازگرد یا دل ما را صبــــــور کـــن