در پي ارسال نامه‌اي به محضر آيت الله العظمي صافي که در بخشي از آن، اشعاري از قيصر امين‌پور، درج شده بود؛ اين مرجع تقلید که خود در سرودن اشعار، تبحّر دارد سال‌ها پیش، از شعر امام زماني وي تجليل و آن را نشانة شوق و شور و اشتياق به آستان فرشته پاسبان حضرت صاحب الزّمان دانسته و به اقتباس و استقبال از شعر وي رفته‌اند.
متن نامه و شعر اين مرجع تقليد، بدين شرح است:
••• بسم الله الرحمن الرحيم
در پشت نامه استفتاء، سه بيت شعر شيوا و غرّا مرقوم بود که از شوق و شور و اشتياق سراينده و نويسنده به آستان فرشتة پاسبان آقا حضرت صاحب الزّمان، ارواح العالمين له الفداء، حکايت داشت:
طلوع مي‌كنـــد آن آفتاب پنهــــاني
ز سمت مشـرق جغرافيـاي عرفـاني
دوباره پلك دلم مي‌پرد، نشانة چيست؟
شنيده‌ام كه مي‌آيد كسي به مهماني
كسي كه سبزتــر از هـزار بار بهـــــار
كسی، شگفت کسي آن چنان كه مي‌داني
••• حقير نيز در اقتباس و استقبال از اين اشعار، ابياتي را سروده و تقديم داشتم. اميد است به شرف و افتخار قبول، نايل شود.
ان الهدايا علي مقدار مهــــدي‌ها
زهی جمال رخش كرده پرتو افشانی
به ماه چارده و آفتاب رخشانی
زهی ولیّ خدا قطب عالم امكان
جهان جود و كَرم پيشوای يزدانی
ظهور قدرت دادار حجّت‌بن حسن
كه ظاهر است از او كبريای سبحانی
نجات امّت مظلوم و خلق مستضعف
اميد مردم محروم و فيض رحمانی
سپهر مجد و شرف، شمس آسمان جلال
جمال غيب ابد، شاه مُلك امكانی
اگر چه پر شده عالم ز فتنه و ز فساد
مسلّط‌اند به دنيا جنود شيطانی
به نام صلح و دمكراسی و وطن خواهی
زنند ضربه به شخصيّت مسلمانی
گرفته است بشر راه انحراف و خطا
به هر مكان نگرم، تيره است و ظلمانی
بگيرد ار همة اقطار، محنت ايّام
شب فراق شود هرچه بيش طولانی
بمان به جا و مشو نااميد چون آيد
ا
مام و منجیّ كل، مقتدای پايانی
سليل احمد مرسل همان كسی كه خدا
عطا نموده به او منصب جهانبانی
جهان، نجات دهد از فساد و استكبار
دوباره زنده كند راه و رسم انسانی
در آورد همگان زير پرچم اسلام
نظام، می‌نَبُوَد جز نظام قرآنی
ظهور می‌كُند و می‌كَند اساس ستم
كند زمين و زمان را ز عدل نورانی
امير معدلت آيين و معدلت گستر
دهد نجات همة خلق از پريشانی
خوش آن زمانه و آن روزگار و آن ايّام
خوش آن حكومت و آن عدل و عصر روحانی
7 جمادی الثّاني 1421
لطف الله صافی
http://www.saafi.ir/farsi/news/ShowNews.asp?NewsID=776