کشتی شکستة هارون یحیی

آرزو مي‌کنم هيچ‌يک از بندگان خدا، واقعة شکسته شدن کشتي در شبي تاريک و در ميانة دريايي طوفان‌زده را تجربه نکند. هر يک از ما ممکن است چنين صحنه‌اي را در پردة سينما يا صفحة تلويزيون ديده باشيم. آنچه بر سر کشتي «تايتانيک» آمد، تنها يک نمونه از هزاران بود. تصوّر بلاي طوفان و غرق شدن کشتي در ميانة دريايي خشمگين و متلاطم، پشت هر کس را مي‌لرزاند؛ حتّي اگر خودش در جمع مسافران بي‌پناه و سرگشته‌اي که ره به هيچ کجا ندارند، نباشد؛ آن هم در شبي ظلماني و سرد.

در چنين موقعيتي، برخي از اعماق جان، نجات‌بخشي آسماني را طلب مي‌کنند و برخي از ترس و به اميد رهايي، از بلنداي عرشه، خود را به ميان امواج کف‌آلود و متلاطم مي‌افکنند. جماعتي نيز در ميانة ترديد و دودلي، تا آنجا مي‌مانند که آويخته بر ديوارة کشتي، غرقة دريا مي‌شوند.

آن ساعت که کشتي به قعر دريا بلعيده مي‌شود، چاله‌اي بزرگ و وحشتناک، بسان سياه‌چاله‌هاي آسماني، همة آنچه را که در شعاع بزرگي از اين چاله بر سطح آب شناور است، در خود مي‌کشد؛ همچون نهنگي که به يک‌باره انبوهي از ماهيان را قورت مي‌دهد. شايد به همين خاطر باشد که ملوانان کارکشته، در وقت شکسته شدن کشتي، بعد از پرش به سطح دريا، به سرعت خود را از کشتي دور مي‌سازند؛ مبادا که در آخرين لحظات، به همراه کشتي به ژرفاي آن سياه‌چالة دريايي کشيده شوند.

سياه‌چاله‌هايي اين چنين، تنها در ميان کهکشان و ميانة درياها پديدار نمي‌شوند؛ در اقيانوس بيکران زندگي ما انسان‌ها نيز، گاه سياه‌چاله‌هايي حادث شده و جماعتي را به کام خود مي‌کشد.

در گذار از فراز و نشيب‌هاي حيات، گاهي کشتي زندگي مردم، مبتلاي طوفاني کمرشکن مي‌شود. امواج متلاطم رخدادها و حوادث سياسي، اجتماعي و گاه مالي، توفنده و بي‌محابا چنان بر بدنة کشتي زندگي فرود مي‌آيد که تاب و قرار را از همة ساکنان کشتي مي‌ربايد و جماعت بزرگي را به کام مي‌کشد.

تعداد انسان‌هايي که بي‌هيچ آمادگي و تقصير، در ميان سياه‌چاله‌هاي درياي متلاطم مناسبات سياسي، اجتماعي گرفتار آمده و سرمايه از کف داده‌اند، کم نيست. چه بسيارند مردمي که چونان تخته‌پاره‌اي شناور بر سطح دريا، به کام سياه‌چاله‌ها کشيده مي‌شوند.

نام هارون يحيي براي بسياري از مردم که سري در مطالعات سياسي، اجتماعي عصر حاضر دارند و دوربين ذهن و زبانشان، محافل «فراماسونري و صهيونيستي» را رصد مي‌کند، شناخته شده است.

براي آنها که با اين نام مستعار آشنايي ندارند، عرض مي‌کنم که وي با نام واقعي عدنان اکتار در زمرة نويسندگان و پژوهندگان صاحب آوازة عصر ما، در حوزة «فراماسون‌شناسي و يهوديّت‌ستيزي» است.

هارون يحيي از اهالي «ترکيه» و ساکن در آن ديار است که اخيراً به صورت رسمي، به جرگة لژهاي فراماسونري ترکيه پيوسته و مدال افتخار استادي درجة 33 را به سينه چسبانده است.

شکسته شدن کشتي «فراماسون‌ستيز ترک» و در غلتيدن وي در مغاک سياه فراماسونري جهاني، اوّلين تجربه نبود و آخرين نيز نخواهد

بود. هماره و در طول تاريخ و ميان همة جوامع، در پي هر حرکت افراطي، تفريطي نيز قابل پيش‌بيني است.

طيّ دو سه دهة اخير حيات سياسي ايران نوين و اسلامي، آنها که بيش از ديگران با چهرة برافروخته و رگ‌هاي بيرون‌زده، شعار مي‌دادند و هل من مبارز مي‌طلبيدند، زودتر از ديگران در جبهة مخالف و معارض، جا خوش کرده و حتّي به عنوان اپوزيسيون، سر از ديار فرنگ درآوردند.

ترديدي ندارم که در پي هارون يحيي و شکسته شدن کشتي طوفان‌زده‌اش، جماعتي در سياه‌چالة پديد آمده از غرق شدن کشتي، بلعيده خواهند شد.

موقعيت هارون يحيي از دو فرض خارج نيست:

الف) او، چونان بسياري از پيامبران دروغين عصر ما، گندم‌نمايي جو فروش بوده است که با جنجال‌آفريني و افشاي پاره‌اي از اطّلاعات سوخته و دستمالي شده، جماعت بزرگي را به خود مشغول داشته و پس از انجام مأموريت محوّله از سوي فراماسونري جهاني، به کُنام اصلي خويش بازگشته است.

مهم‌ترين دستاوردهاي اين واقعه شامل موارد زير است:

1. مکشوف شدن چهرة بسياري از منتقدان و معارضان احتمالي يهود و فراماسونري در جهان اسلام، نزد دستگاه شيطاني فراماسونري جهاني. تا از اين پس و براي هميشه، نام آنان در فهرست معارضان و دشمنان قرارگيرد؛

2. به بازي گرفته شدن جماعتي نوخط، مشغول داشتن آنها با اطّلاعات بي‌خاصّيت و عمومي، همچون نشانه‌ها و علائم فراماسونري و يهوديّت و مغفول ماندنشان از انديشه و عمل يهود و فراماسونري در حوزة وسيع فرهنگي و تمدّني مغرب‌زمين و جهان معاصر.

اينان، پيش و بيش از آنکه قادر به مبارزة بنيادين با فراماسونري جهاني شوند، در گير و دار برخي صور و مفاهيم ابتدايي مي‌مانند و عمر خود را بيهوده از دست مي‌دهند؛ در حالي که جريان مخوف و شيطاني فراماسونري جهاني، مصون از هرگونه تعرّض، به کار خود ادامه مي‌دهد.

غرب و يهود، در طول تاريخ، هماره جماعتي همچون نوآم چامسکي، الکس جونز و يهوديان ضدّ صهيونيسم را در آستين‌ پرورده است تا چونان مجراي «خروج گاز»، مانع از انفجار نا به هنگام ديگ بخار شوند.

دسته‌بندي فراماسونري جهاني، به دو گروه فراماسونري بد و فراماسونري خوب، چنان‌که هارون يحيي بيان کرده است، بي‌شباهت به بازي هميشگي و تکراري «هاليوود» در پرورش دوشخصيّت پليس بد و پليس خوب در فيلم‌هاي سينمايي به ظاهر سياسي، اجتماعي‌اش نيست؛

3. تلطيف چهرة «فراماسونري جهاني» و خارج ساختن آن از فهرست دشمنان کين‌توز انسان و اديان.

ب) فرض ديگر آن است که هارون يحيي، واسپس سال‌ها تلاش براي افشاي چهرة يکي از دشمنان کين‌جوي اديان توحيدي و به ويژه اسلام، متأثّر از اهرم‌هاي تطميع و تهديد، ناگزير به سر فرودآوردن بر آستان فراماسونري جهاني شده است. اين امر بي‌سابقه نيست.

يهوديّت و فراماسونري جهاني، در مسير خنثي‌سازي تلاش مخالفان خود وحذف آنان از ميدان معارضه، همواره از سه اهرم بهره جسته‌اند:

1. تحبيب دشمنان و معارضان خود؛

2. تطميع دشمنان و معارضان خود؛

3. تهديد دشمنان و معارضان خود.

در کشکول اين جريان شيطاني، تنقّلات بسياري براي به دوستي‌کشيدن و تحبيب مخالفان و منتقدان يافت مي‌شود. همواره و در طيّ همة سال‌هاي گذشته، فراماسونري جهاني در عموم کشورها، سعي در جلب و جذب مستعدّان و کارآمدترين افراد در حوزه‌هاي مختلف سياسي، اقتصادي و فرهنگي داشته و از نفوذ آنان براي پيشبرد مقاصد خود بهره جسته است. بدين سبب، در ميان فراماسون‌ها، از طبقات پايين اجتماعي و فقرا، از جمله زنان، کمتر نشاني مي‌توان يافت.

از عصر قاجار تا سال 1357هـ .ش. با نفوذترين مردان سياسي، اقتصادي و فرهنگي «ايران» (در دو عصر قاجار و پهلوي) در زمرة اعضاي اصلي لژهاي فراماسونري ايراني بودند. در «ترکيه» و «مصر» نيز شرايطي مشابه اين وضعيت قابل شناسايي و اشاره است.

توانايي چند وجهي فراماسونري، اين امکان را به وجود مي‌آورد تا آنان بتوانند منتقدان و مخالفان بسياري را از مسير تطميع، خنثي و به صف هواداران خود يا مخالفان خاموش پيوند دهند.

چنان‌که دو اهرم ياد شده دربارة برخي مخالفان سرسخت، مؤثّر واقع نشود، «سلاح تهديد» دربارة جمع بزرگي از منتقدان و مخالفان يهوديّت صهيونيستي و فراماسونري جهاني کارگر مي‌افتد.

آلوده ساختن برخي منتقدان مستعدّ به هرزگي جنسي و ابتذالات اخلاقي (با همراهي جاسوسه‌ها) يا آلوده ساختن آنها با مال نامشروع در طول تاريخ، جمع بزرگي را به سکوت و مماشات در برابر يهود و فراماسونري واداشته است.

اهرم تهديد فيزيکي، آخرين حربة جريان ماسونيّت جهاني و يهوديّت صهيونيستي، براي از ميدان به در کردن مخالفان سرسخت خود است؛ زيرا حذف فيزيکي، همواره از مخالفان، چهرة‌ يک قدّيس و شهيد در ميدان مبارزه با يهود مي‌سازد و يهود از اين چهره‌سازي ، سخت پرهيز مي‌کند؛ مگر آنکه ناگزير شود.

هيچگاه دربارة انزواي مردان انديشمند، منتقد و خلّاق در حوزة مبارزات جدّي با فراماسونري جهاني و يهوديّت‌ستيزي در عموم کشورهاي شرقي و غربي انديشه کرده‌ايد؟

هماره يهود، عواملي را در ميان دستگاه‌هاي سياسي، اجتماعي و در همسايگي مردان صاحب رأي و نفوذ کلان و مؤثّر، به کار مي‌گمارد (مشاوران و منشيان) تا با هر لطايف الحيل، مانع از نزديک شدن آن مردان انديشمند به رهبران جوامع شود.

نامه‌ها، طرح‌ها و پيشنهادهاي اينان، هماره بي‌پاسخ مي‌ماند يا در ميان آمد و شد روزان و شبان، چنان بر زمين کشيده مي‌شوند که از حيّض انتفاع خارج مي‌گردند. از همين رو، هماره منتقدان جدّي در انزوا، مبتلاي فقر و فاقه و در حاشيه مي‌مانند تا در اثر کهولت سن و از کارافتادگي، از صحنة مناسبات و معاملات مستضعفان حذف شوند.

به رغم تصوّر عمومي، در دستگاه‌هاي امنيّتي صهيونيسم بين‌المللي و فراماسونري جهاني، مردان منتقد و مستقلّ اهل فرهنگ، در رديف‌هاي اوّليه از فهرست سياه يهود (Black List) جاي داده مي‌شوند. دليل اين امر هم واضح است. مردان سياسي در اوّلين فرصت، وارد معاملات سياسي مي‌شوند و چونان مردان اقتصادي، منافع سياسي، اقتصادي را بر مجاهدت صميمانه با دشمنان انسان و اديان، ترجيح مي‌دهند؛ ضمن اينکه عمر احزاب سياسي، هماره کوتاه است؛ در حالي که مردان منتقد و محقّق حوزة يهوديّت صهيونيستي و صاحب نفوذ فرهنگي، پيراسته از گرايش‌هاي فصلي سياسي يا منافع اقتصادي و خارج از ظرف زمان و مکان، همة عمر خويش را مصروف مجاهدت صميمانه و صادقانه مي‌کنند.

معمولاً ملاحظات سياسي، اقتصادي، صميميت، صداقت و شجاعت مردان را زير ضربات هولناک خويش در هم مي‌شکند.

ذکر اين نکته را هم ضروري مي‌شناسم که ناپرهيزگاري در سه حوزة اخلاقي، مالي و سياسي، شيران شرزه را به موشي ذليل و زبون تبديل مي‌سازد.

نگارنده از قضاوت نهايي دربارة هارون يحيي پرهيز مي‌کند؛ زيرا نمي‌تواند به صورت مستند، استقرار ايشان را در هريک از گروه‌هاي ياد شده، اثبات کند؛ امّا متذکّر مي‌شود که پيامبران دروغين، همواره در ميان غوغا و درست هنگامي که گوش‌ها و چشم‌ها از درک حقايق درمي‌ماند، مفرّي براي مخفي‌ماندن يهود و فراماسونري و خارج شدن آنان از تيررس نگاه مجاهدان متديّن و انگشت اشارت آنان مي‌سازند.

منتقداني همچون الکس جونز، نوآم چامسکي و يهوديان

ضدّصهيونيست، در حالي به صورت علني و با استفاده از رسانه‌هاي پرقدرت و مصون از هرگونه گزند، انتقادات گزندة خود را متوجّه يهوديّت صهيونيستي مي‌سازند که هيچ‌يک از منتقدان مسلمان و مستقل، در هيچ‌يک از کشورهاي اروپايي و آمريکايي، مجال انتشار يک مقاله يا ايراد يک سخنراني ندارند.

در زماني که بسياري از مردم، پيامبران دروغين عصر جديد را در زمرة مخالفان و منتقدان جدّي فراماسونري جهاني قلمداد مي‌کنند، آنان از همة سيم‌هاي خاردار و خطوط قرمز عبور مي‌کنند. در ميانة همين غوغا، آنچه مطلوب يهوديّت صهيونيستي است، از لا به لاي گفتار و کردار آنان بارز مي‌شود و از هرگونه تعرّض در امان مي‌مانند.

طيّ قريب به دو قرن گذشته، مواضع فکري و فرهنگي و حتّي صورت‌هاي مذموم تمدّني غرب الحادي، توسط اشخاص و جرياناتي تثبيت شده و به عنوان امري ممدوح و مقبول در ميان مسلمانان شايع شده‌اند که خود، در زمرة منتقدان و مخالفان پر سر و صداي صورت‌هاي فرهنگي و تمدّني غرب و يهوديّت بوده‌اند.

اينان گاه دانسته و در مسير اجراي مأموريت محوّله و گاه نادانسته در اثر ابتلا به جهل مرکّب، در کار و بار «اسلاميزه کردن غرب» و «سکولاريزه کردن شرق» مشغول بوده‌اند.

شرق اسلامي، در سه ساحت عقيدتي، فرهنگي و تمدّني، از اين دو مسير، لطمات جبران‌ناپذيري را تجربه کرده است. در ميان کشورهاي ساکن شرق اسلامي، ترکيه، ايران و مصر، در زمرة سه کشور مهم و مؤثّر در مسير «اسلاميزه کردن آموزه‌هاي غربي» و «سکولاريزه کردن آموزه‌هاي اسلامي»، طيّ يکصد و هشتاد سال اخير بوده‌اند؛ چنان‌که امروزه در هيچ‌يک از اين کشورها، به صورت رسمي، بنيادهاي نظري حوزة فرهنگي و تمدّني غربي مورد پرسش جدّي و متفکّرانه واقع نشده است. در هيچ‌يک از اين کشورها به صورت جدّي، مرکزي براي مطالعه در حوزة «غرب‌شناسي و يهودشناسي» وجود ندارد و هريک از آنان نيز در مسابقه‌اي حيرت‌آور، سعي در تجربة مدرنيتة تمام عيار در حوزة فرهنگي و تمدّني دارند؛ گويي همگي، غرب و يهود را با پا پس مي‌زنند و با دست به پيش مي‌کشند.

دو جريان «اسلاميزه کردن غرب» و «سکولاريزه کردن شرق»، به صورت بطئي و کند، جام شوکران را به کام ساکنان شرق چکانده است.

مصيبت وقتي مضاعف مي‌شود که برخي از پيامبران دروغين، چنان خود را مصيب و بر حق و خصم را مخطّي و بر باطل مي‌شناسند که مجال هرگونه سؤال و پرسش را هم از بين مي‌برند. در چنين موقعيتي، آنگاه که در تلاطم امواج کوبنده، کشتي مدّعي به ورطة طوفان گرفتار آمده و غرق مي‌شود، به همراه آنان، جمع کثيري به قعر دريا بلعيده مي‌شوند.

سخنم را با اين کلام حکيمانه و معصومانة حضرت اميرالمؤمنين(ع) خاتمه مي‌دهم. ايشان فرمودند:

«کجا مي‌رويد؟ چگونه دروغ مي‌بافيد؛ در حالي که هنوز نشانه‌ها برپاست و آيه‌ها روشن و نورافشان‌ها برپايند؟ کجا سرگردانتان مي‌کنند؟ بلکه چگونه حيرت‌زده مي‌شويد؛ در حالي که خاندان پيامبرتان ميان شماست و آنان زمامداران حق و نشانه‌هاي دين و زبان‌هاي صادقند؟ پس آنان را به بهترين جايگاه‌هاي نزول قرآن فرودآوريد و همچون تشنگان، به آبشخور زلال آنان فرودآييد.»1

والسّلام

پي‌نوشت‌ها: