بستر سایبر، فرصتی را برای بروز دادن هر چیزی فراهم می‌آورد. در جهان امروز، سایبر، به خصوص فضای اینترنت، فرصتی را فراهم آورده، تا محتوای مستهجن که تا پیش از این در پستوها و بعضاً محافل خصوصی ارائه می‌شد، اکنون به صورت عمومی در دسترس آحاد مردم قرار گیرد؛ به طوری که حجم بالای محتوای مستهجن اینترنت در کنار نبودن نظارت صحیح، فضای سایبر را به محملی عمومی تبدیل کرده است که همة افراد و حتّی کودکان نیز به محتوای مستهجن دسترسی دارند. هرزه‌نگاری امروز به مدد تلاش یهود در جهان، به عنوان یک صنعت شناخته می‌شود، به طوری‌که در سطح اینترنت، صنعت هرزه‌نگاری آنلاین سریع‌ترین رشد را از لحاظ سودآوری اقتصادی دارا است. رشد قابل‌توجّه صنعت هرزه‌نگاری به حدّی رسیده است که امروزه، صنعت فحشا در آمریکا درآمدی بالغ بر 13 میلیون دلار را سالانه نصیب این کشور می‌کند. این رقم حاصل از فحشا و هرزه‌نگاری، سهم قابل‌توجّهی از صنعت کشور «آمریکا» را در برگرفته است. این صنعت سودآور برای آمریکا به قیمت تباهی انسانیّت است؛ به طوری‌که با گذشت زمان و زیاده‌روی‌های مداوم آمریکا در نشر محتوای مستهجن، امروز کار به جایی کشیده است که سایت‌های متعدّدی در مغرب‌زمین ایجاد می‌شود و محتوای هرزه‌نگاری مربوط به کودکان و حتّی رابطة جنسی با حیوانات را به نمایش گذاشته و تبلیغ می‌کنند. زیاده‌روی‌ای که سرعت اشاعة آن سرسام‌آور است و تنوّع روزافزون آن، هر انسانی را متحیّر می‌سازد.
آمریکا به عنوان بزرگ‌ترین تولیدکنندة محتوای مستهجن و هرزه‌نگاری در جهان شناخته می‌شود. بر اساس گزارش پایگاه covenanteyes حجم بالای محتوای مستهجن در فضای سایبر، به حدّی است که تنها در آمریکا، بیش از 30 میلیون وب‌سایت مستهجن وجود دارد. این تعداد سایت مستهجن، تعداد بازدیدکنندگانی را به خود جذب کرده است که این رقم بازدیدکنندگان تنها در خاک آمریکا، به بیشتر از 50 میلیون بازدید در روز می‌رسد. اشاعة فحشا توسط آمریکا به حدّی است که تنها در سال 2005م. در هر 39 دقیقه، یک ویدئوی مستهجن از خاک آمریکا در فضای سایبر بارگذاری شده است؛ در حالی‌که آمارهای جدیدتر از تشدید هرچه بیشتر تولید محتوای مستهجن خبر می‌دهد.
مفهوم هرزه‌نگاری، با مفهومی به نام پورنوکراسی گره خورده است. پورنوکراسی فرایندی است که در آن، هوای نفس و شهوات انسان بر وی حکومت می‌کند. با رقم خوردن پورنوکراسی انسان دیگر به مسائل روز سیاسی و اجتماعی خود بها نمی‌دهد؛ زیرا ذهن و ذهنیّت او مملوّ از محتوای مستهجنی است که به آن اعتیاد پیدا کرده است. رقم
زدن پورنوکراسی همواره مطلوب حکومت‌های امپریالیستی و فرهنگ اومانیستی است؛ زیرا با اشاعة فحشا، انسان روز به روز بیشتر از خدا فاصله گرفته و بیشتر در خود فرو می‌رود. در نتیجة فاصله گرفتن از حقیقت است که بسیاری از قوانین خلاف شرع خدا، به عنوان هنجار در یک جامعه، بسط پیدا می‌کند و سودجویان می‌توانند با سوء استفاده از نفس انسان‌ها به اهداف خود برسند.
هرزه‌نگاری سبب فروپاشی یک جامعه از حیث اخلاق، فرهنگ و خانواده می‌شود. آمریکا نمونه‌ای است از این فروپاشی، جایی که باراک اوباما در کتاب «جسارت امید» از افسارگسیختگی زنازادگی گله می‌کند و می‌گوید:
بیش از 50 % از افراد با هویّت آمریکایی، از پدر حقیقی خود اطّلاع ندارند.
به سبب این گستردگی زنازادگی در آمریکا می‌باشد که اوباما معتقد است:
به سبب موج وسیع زنازادگی، مدیریت جامعة آمریکا سخت است و بیرون رفتن از این وضعیت، همّتی بلند می‌طلبد.
حال آنکه، حقیقت امر چیز دیگری است و هدایت یک جامعة زنازاده به سمت میل‌های شخصی سیاست‌مداران، بسیار راحت‌تر از اغوای افراد پاکی است که بر حق، اصرار می‌ورزند.
سایبر اکنون به کمک ابزارها و بستری که فراهم آورده است، پورنوکراسی را از خاک آمریکا به تمام جهان صادر می‌کند. حال اگر هرزه‌نگاری باعث فروپاشی اخلاق و خانواده در آمریکا می‌شد، اکنون با سایبری شدن زندگی‌ها، باید منتظر آن باشیم که فرهنگ برهنگی و فحشا از در پشتی فرهنگ (فضای سایبر) وارد بطن جامعه شود. امروز که «مؤسّسة سانتا باربارا» گزارش می‌دهد که در هر ده دقیقه، 13 زن آمریکایی مورد تجاوز قرار می‌گیرد، دور از ذهن نیست که این آمار از طریق توسعة فرهنگ فحشا، از طریق سایبر، روزی برای ایران نیز تکرار شود. آمریکا امروز به شکل عمیقی با مشکلات اخلاقی مواجه است. مشکلاتی که تمام ساختارها و زیرساخت‌های این کشور را به خود درگیر کرده است. به‌طوری که تنها در ارتش این کشور، تعداد شکایات مربوط به آزار جنسی و تجاوز در سال 2012م. بیش از 26000 پرونده عنوان شده است که 53% از آن، مربوط به آزار مردان می‌باشد. حال آمریکا با این وضع اخلاقی، دارد به توسعة فضای سایبر دست می‌زند و از سوی دیگر، خود را کدخدای دنیا معرفی کرده و می‌خواهد فرهنگ لیبرالی خویش را در جهان گسترش دهد. سبک زندگی آمریکایی که در درجة نخست، از فضای سایبر به ایران وارد می‌شود، قابل تأمّل و مطالعه است؛ زیرا گاه‌به‌گاه شاهد رواج ناهنجاری‌هایی در جامعه هستیم که زنگ خطر استحالة فرهنگی را به صدا در می‌آورد. استحاله‌ای که به سبب المان‌های مختلف ایجاد می‌شود؛ امّا درزگاه بیشتر این المان‌ها، فضای سایبر است.
متأسّفانه بستر سایبر که می‌توانست روزی منشأ تحوّلات در تعاملات بشری باشد، روز به روز به سمتی می‌رود که بیشتر منشأ اشاعة فحشا و به نمایش گذاشتن تمایلات آدمی می‌شود. حال آنکه سایبر به مفهوم امروزة آن، بیشتر به الگوهای یک جامعة جهانی شبیه است تا یک ابزار و وسیله در خدمت جوامع مختلف. خود این مسئله با توجّه به آنکه محتوای سایبر را حدّاقل تا به امروز، دولت‌ها و ملّت‌های سکولار تأمین کرده‌اند، نشان دهندة آن است که در ایران اسلامی، در حوزة تولید محتوای سالم، مخصوصاً به زبان‌های مهمّی، همچون انگلیسی و چینی، اهتمام لازم صورت نگرفته است که اثر وضعی این موضوع به سبب آن شده است که از یک طرف، سایبر به ویژه اینترنت از تقویت توسط جبهة انقلاب مغفول بماند و از طرف دیگر، محتوای سایبر از ناهنجاری‌هایی، مانند هرزه‌نگاری اشباع شود. اشباع‌شدگی‌ای که دود آن در چشم مخاطبان مسلمان ایران نیز می‌رود.