فرارسيدن نيمه شعبان، سالروز ميلاد حجتحق، مولانا امام المهدي، صلواتاللهعليه، را به همه منتظران ومشتاقان ديدار جمالش تبريك ميگوئيم.
اين شماره از مجله درحالي تقديم ميگردد كه سه سال از عمر فعاليتهاي «مؤسسه فرهنگي موعود» ميگذرد. و در گوشه گوشه اين وطن بزرگ اسلامي در كنار مجلسهاي جشن و نقل و شيريني مردان و زناني بيواهمه ازهر اتهام و انگي بنام آن عزيز گرامي مشغول به فعاليت فرهنگي و علمياند تا شايد جشن ميلاد عمري به درازايهمه سال پيدا كند و معرفت درباه امام عصر، عليهالسلام، ميان همه مردم و بويژه جوانان گسترده شود و «موعود» تا رسيدن به اين نقطه راه پرفراز و نشيبي را پشتسر نهاد و قطعا نيل به نقطه مطلوب، تلاش بيش از اينرا ميطلبد.
«تا يار كه را خواهد و ميلش به كه باشد»
آن روز كه ميگفتيم: «لازم است ميدان نشر آثار فرهنگي درباره آخرين حجت حق گسترده شود»، ميگفتند: «مگر امام زمان، عليهالسلام، هم مجله ميخواهد؟ هرچه لازم بوده گفته شده».
وقتي ميگفتيم: «براي در امان نگه داشتن جوانان از تبعات سوء فرهنگ بيگانه و خارج ساختن آنان از انفعالميتوان با تمسك به فرهنگ مهدوي در آنها مصونيت طبيعي ايجاد كرد»، ميگفتند: «در عصر كامپيوتر و پايانقرن بيستم اين حرفها به گوش كسي فرو نميرود».
وقتي ميگفتيم: «از موضوع انتظار و فلسفه تاريخ شيعه استراتژي و آرماني براي طرحهاي كلان فرهنگي، اجتماعي و حتي سياسي و اقتصادي بسازيد تا سفينه انقلاب اسلامي در مداري بالاتر قادر به خروج از بن بستبحثهاي بيپايه و وارداتي «سنت گرايي و مدرنيته» شود»، ميگفتند: «طرحهاي توسعه اقتصادي، سياسي وفرهنگي ما را بس».
وقتي گيوهها را كشيده و شال بر كمر سفت كرديم و دست در كار نشريه آورديم و اولين شمارههاي آن را بههمراه نامه براي بيش از 200 حوزه عليمه، 1000 كانون فرهنگي مستقر در مساجد، 300 مركز فرهنگي، 400 كتابخانه بزرگ، صدها نويسنده، صدها عالم روحاني، دفاتر نمايندگي ولي فقيه مستقر در دانشگاههاي كشور،ائمه جماعات شهرها و بلاد، دفاتر نشريات مذهبي و فرهنگي، روابط عمومي همه وزارتخانهها و... فرستاديم و ازهمه آنان براي همراهي و مساعدت در طي اين مسير، آن هم، در عصر غيبت دعوت به عمل آورديم؛ بجز تعداد معدودي (كمتر از عدد انگشتان دست) كه دست فراپيش آوردند و دست مريزادي گفتند؛ همراهي پيدا نشد.
وقتي درخواست كرديم: «دركنار اينهمه هزينه و آنهمه نشريه كه مستقيم و غير مستقيم وارد مدارس ومساجد ميشود، جائي نيز براي تنها نشريهاي كه ذاكر نام امام عصر، عليهالسلام، استباز كنيد؛ دريغ كردند و باتعارف بهانهاي آوردند و حتي گاه اعلام داشتند صفحات مجله را به مطالب و موارد دلخواه ما اختصاص دهيد تا...
طي سالهاي اخير دستاندركاران امور فرهنگي و اجتماعي راههاي مختلفي را براي حل معضلات مردم وبويژه جوانان تجربه كردهاند كه در بسياري از موارد، دانسته يا ندانسته، سردرپي طرحهاي بيگانه بافرهنگاسلامي داشتهاند. درآستانه جشن ميلاد امام عصر، عليهالسلام، بر خود فرض ميدانيم كه اعلام كنيم: به اتكاءفرهنگ مهدوي (البته بدور از غوغاي نام و نان و جنجال تبليغاتي و سور و سات و شيريني) ميتوان برايبسياري از معضلات فرهنگي و مدني جوامع اسلامي و بويژه جوانان و نوجوانان، راهحلهاي مناسب، مؤثر وكارآمد جست. بيآنكه ناگزير به تجربه راهي شويم كه يكبار غرب بتمامي آن را پيموده است.
اينك «مؤسسه فرهنگي موعود» به اتكا همان باور، با نشر كتاب، مجلات موعود و موعود جوان، نرمافزارهايصوتي و تصويري، انجام تحقيقات مبنايي و ميداني همه خدمات خود را تقديم مولانا امام المهدي، عجلاللهتعاليفرجهالشريف، مينمايد و خداي را شاكر است كه بيش از هشتاد و پنج درصد مطالب همه مجلات موعود وموعود جوان را از طريق نيروهاي پژوهشي خود تهيه و عرضه مينمايد.
اميد است گفتگو درباره حضرت و ذكر نام بلندش فراتر از نيمه شعبان و در همه ايام سال مددرسان جامعهاسلامي و امتبزرگوار پيرو اهل بيت، عليهمالسلام، باشد. ان شاءالله