يك كتاب در يك مقاله

صفحات چاپی ۷۵ تا ۷۸

مطالعه در کتاب‌خوان

«مهدي موعود»

نام كتاب:

مهدي موعود، عجل‏الله‏تعالي‏فرجه،

مؤلف:

علامه ملا محمد باقر مجلسي‏رحمة‏الله

ترجمه:

حسن بن محمد ولي اروميه‏اي‏رحمة‏الله

تحقيق:

واحد تحقيقات مسجد مقدس جمكران

ناشر:

انتشارات مسجد مقدس جمكران

نوبت چاپ:

اول، (پاييز 1376، پانزدهم شعبان‏1418)

تيراژ: 2500

قيمت دوره: 4800

در لابه‏لاي مجموعه معارف ومسائل اسلامي بعضي از بخشها به‏لحاظ اهميت‏خاصي كه دارد همواره‏مورد توجه انديشمندان واقع گشته ودر نتيجه رسالات و كتابهاي زيادي باهدف تبيين و پاسخ به شبهات وپرسشها در آن زمينه به نگارش درآمده است. بدون اغراق اين قبيل ازآثار امروزه جزء بهترين و نابترين‏منابعي هستند كه اهل تحقيق‏مي‏توانند با استفاده از آنها به‏نيازهاي علمي و اعتقادي جامعه‏اسلامي مناسبترين پاسخ را ارايه‏دهند.

يكي از اين عرصه‏ها معارف‏مربوط به امام زمان، عليه‏السلام،است، كه آثار گرانقدري در اين زمينه‏از علماي بزرگ اسلام اعم از شيعه وسني به جاي مانده است كه هر يك ازآنها در نوع خود بسيار ارزشمندند بااين همه بعضي از آنها از اهميت‏بيشتري برخوردارند.

يكي از اين آثار جلد سيزدهم ازمجموعه 25 جلدي بحارالانوار (چاپ‏سنگي) است (6) كه در ضمن سي وشش باب به تبيين معارف امام زمان ،عجل‏الله‏تعالي‏فرجه، مي‏پردازد ومهمترين ويژگي اين اثر آن است كه‏مشتمل بر هزار و سيصد روايت ازاهل بيت عصمت، عليهم‏السلام،مي‏باشد. به عبارت ديگر مجموعه‏مطالب آن با استناد به سخنان پيامبراكرم، صلي‏الله‏عليه وآله‏وسلم، و ائمه‏اطهار، عليهم‏السلام، تنظيم و تدوين‏شده است، لذا مي‏توان آن را جزء قابل‏اعتمادترين آثار در موضوع مزبوربه حساب آورد. از آنجا كه اين اثرمهم در اصل به زبان عربي نگارش‏يافته است، استفاده از آن براي اغلب‏افراد مشكل و يا حتي غير ممكن است.

اين امر موجب شده است كه‏بعضي از علما در صدد برآيند تا آن رابه فارسي ترجمه كنند از جمله آنهاكتابي است تحت عنوان «مهدي‏موعود» كه توسط يكي از علماي قرن‏سيزدهم به نام ميرزا محمدحسن‏اروميه‏اي ترجمه شده است. وي درمقدمه ترجمه خود در زمينه هدف وانگيزه ترجمه اين كتاب مي‏نويسند:«اينكه مجلد ثالث عشر بحارالانوار ازمابين كتب محتويه بر اخبار و آثارائمه اطهار، عليهم‏السلام، به سبب‏اشتمالش بر مطالب مهمه عليه(صلوات الله، عليهم) منفرد ممتازاست، حتي از كثرت ملاحت دوشيزگان‏مضامين آن عشاق قلوب به صداشتياق به سوي آنها در مد اعناق‏بوده بلكه عود دلها در مجمره آرزوي‏شاهد مقاصد آن مي‏سوخت و پروانه‏خاطرها در پاي شمع تمناي وصال‏عراسيش جان مي‏باخت ليكن به جهت‏غموض عبارات و عربيت كلماتش‏دست تمناي وامق افكار اكثر مردم به‏دامن وصال عذراي وي نمي‏رسيد و

صفحهٔ ۷۶

ديده مجنون اوهامشان به مشاهده‏جمال ليلاي آن فايز نمي‏گردد... لهذا درعهد دولت.... به حسب الاشاره خلعت‏عربيت را از بر و دوش غواني معاني‏آن خلع به لغت فارس نقل نمودم به‏طرزي كه تطابق مضامين ترجمه را بااصل كتاب در جميع ابواب مرعي ومنظور داشتم... اين كتاب بار اول درعهد قاجار و سپس در سال 1329 ق.در تهران به چاپ رسيد و چاپ اخيرآن به همت واحد تحقيقات مسجدمقدس جمكران در پانزدهم شعبان‏1418 ق. در دو جلد و 1448 صفحه‏انجام گرفته است.

در بخشي از مقدمه واحدتحقيقات در تبيين بخشي ازويژگيهاي اين چاپ آمده است:

در چاپ حاضر علاوه بر دقتهاي‏لازم در امور ويراستاري و تنظيم‏ابواب، كوشش شده است نقيصه‏اي‏كه در اصل كتاب شريف بحارالانوارو نيز ترجمه‏هاي ديگر... به نظرمي‏رسيد برطرف شده و با تطبيق متن‏احاديث‏با كتابهاي مصدر و ذكرنشاني دقيق هر حديث در آن كتاب‏راه تحقيق بيشتر در منابع و مصادراصلي بحارالانوار بر پويندگان‏هموار گردد.

در جلد اول اين كتاب كه مشتمل برهفتصد و نود و دو صفحه است‏بيست و نه باب به شرح ذيل به چشم‏مي‏خورد.

باب اول: ولادت با سعادت مهدي ،عجل‏الله‏تعالي‏فرجه، و احوال‏مادرش؛

باب دوم: بيان نامها و لقبها وكنيه‏هاي حضرت مهدي ،عجل‏الله‏تعالي‏فرجه؛

باب سوم: نهي از به زبان آوردن‏نام حضرت مهدي ،عجل‏الله‏تعالي‏فرجه؛

باب چهارم: صفات حضرت‏مهدي ، عجل‏الله‏تعالي‏فرجه، وعلامات و نسب او؛

باب پنجم: آياتي كه به قيام‏حضرت قائم ، عجل‏الله‏تعالي‏فرجه،تاويل شده است؛

باب ششم: نصوصي كه ازخداوند و اباي كرام حضرت قائم ،عجل‏الله‏تعالي‏فرجه، در خصوص آن‏حضرت وارد شده است؛ لازم به تذكراست كه مجموعه مطالب اين باب دربيست و پنج‏بخش تنظيم و ارائه شده‏است.

باب هفتم: اخباري كه ازاميرالمؤمنين، عليه‏السلام،درخصوص قائم، عليه‏السلام، واردشده است؛

باب هشتم: اخباري كه‏درخصوص حضرت مهدي ،عجل‏الله‏تعالي‏فرجه، از امام حسن وامام حسين، عليهماالسلام، وارد شده‏است؛

باب نهم: اخباري كه درخصوص‏حضرت مهدي ، عجل‏الله‏تعالي‏فرجه،از علي بن الحسين، عليه‏السلام، واردشده است؛

باب دهم: اخباري كه درخصوص‏حضرت مهدي ، عجل‏الله‏تعالي‏فرجه،از امام باقر، عليه‏السلام، وارد شده‏است؛

باب يازدهم: اخباري كه‏درخصوص حضرت مهدي ،عجل‏الله‏تعالي‏فرجه، از امام صادق،عليه‏السلام، وارد شده است؛

باب دوازدهم: اخباري كه‏درخصوص حضرت مهدي ،عجل‏الله‏تعالي‏فرجه، از امام كاظم،عليه‏السلام، وارد شده است؛

باب سيزدهم: اخباري كه‏درخصوص حضرت مهدي ،عجل‏الله‏تعالي‏فرجه، از امام رضا،عليه‏السلام، وارد شده است؛

باب چهاردهم: اخباري كه‏درخصوص حضرت مهدي ،عجل‏الله‏تعالي‏فرجه، از امام‏محمدتقي، عليه‏السلام، وارد شده‏است؛

باب پانزدهم: اخباري كه‏درخصوص حضرت مهدي ،عجل‏الله‏تعالي‏فرجه، از امام هادي وامام عسكري، عليهماالسلام، واردشده است.

باب شانزدهم: اخباري كه از اهل‏كهانت درخصوص حضرت مهدي ،عجل‏الله‏تعالي‏فرجه، وارد گرديده‏است؛

باب هفدهم: ادله‏اي كه شيخ‏طوسي، رضوان‏الله‏تعالي‏عليه، دراثبات غيبت آن حضرت در كتاب‏غيبت ذكر نموده؛

باب هيجدهم: اخباري ك دلالت‏دارد بر وجود سنن و شيوه انبياء درحضرت مهدي، عجل‏الله‏تعالي‏فرجه،و استدلال بر غيبت او؛

باب نوزدهم: اخبار معمرين براي‏رفع استبعاد مخالفين طول غيبت‏قائم، عليه‏السلام؛

صفحهٔ ۷۷

باب بيستم: معجزاتي كه ازحضرت مهدي، عليه‏السلام، ظاهرگرديده و بعضي از احوال او وسفرايش؛

باب بيست و يكم: احوال سفرايي‏كه در زمان غيبت صغري بين‏شيعيان و حضرت قائم، عليه‏السلام،واسطه بودند؛

باب بيست و دوم: احوال كساني‏كه به دروغ ادعاي سفارت حضرت‏مهدي، عجل‏الله‏تعالي‏فرجه، رانمودند؛

باب بيست و سوم: ذكر احوال‏كساني كه حضرت مهدي ،عجل‏الله‏تعالي‏فرجه، را ديده‏اند؛

باب بيست و چهارم: خبر سعدبن‏عبدالله و ديدن او حضرت قائم،عليه‏السلام، را و پرسيدن مسائل خودرا از آن حضرت؛

باب بيست و پنجم: بيان علت‏غيبت‏حضرت مهدي و كيفيت‏بهره‏مند شدن مردم از او در زمان‏غيبت آن حضرت؛

باب بيست و ششم: بيان امتحان‏شيعه در ايام غيبت و نهي از تعيين‏وقت ظهور وقوع بداء و درخصوص‏وقت آن؛

باب بيست و هفتم: بيان فضيلت وثواب انتظار فرج و مدح شيعيان درزمان غيبت و آنچه كه انجام آنها دراين زمان سزاوار است؛

باب بيست و هشتم: بيان كساني‏كه در غيبت كبري ادعاي ديدن آن‏حضرت را كرده‏اند و اينكه آن‏حضرت به بيان خلايق مي‏آيد وايشان را مي‏بينند؛

باب نادر: در احوال كساني كه آن‏حضرت را در ايام غيبت كبري نزديك‏به زمان ما ديده‏اند؛

در پايان هم فهرست آيات به طورتفصيلي ارايه شده است.

در جلد دوم كه مشتمل بر ششصدو پنج صفحه است تعدادهفت‏باب به‏شرح زير آمده است:

باب بيست و نهم: علامات ظهورحضرت مهدي، عليه‏السلام، خروج‏سفياني و دجال...

باب سي ام: بيان ظهور حضرت‏مهدي ، عجل‏الله‏تعالي‏فرجه، و آنچه‏بر خروج او دلالت مي‏كند و...؛

باب سي و يكم: بيان سيرت وكيفيت رفتار و اخلاق و عدد اصحاب‏حضرت مهدي، عجل‏الله‏تعالي‏فرجه؛

باب سي و دوم: بيان چيزهايي كه‏بنا بر روايت مفضل بن عمر در ايام‏ظهور آن حضرت شدني است؛

باب سي و سه: در بيان رجعت‏ائمه اطهار، عليهم‏السلام؛

باب سي و چهارم: ذكر خلفاي‏حضرت مهدي، عليه‏السلام، و اولاداو و احوالي كه بعد از آن حضرت‏واقع مي‏شود؛

باب سي و پنجم: توقيعاتي كه ازطرف آن حضرت صادر شده است.

آخرين صفحات اين جلد هم به‏فهرست آيات اختصاص دارد.

پي‏نوشتها:

صفحهٔ ۷۸

پانویس‌های این مقاله

  1. ۱

    1. اين مجلد از بحارالانوار در چاپهاي جديدشامل جلدهاي 51 و 52 و 53 از مجموعه‏110 جلدي مي‏باشد.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  2. ۲

    2. مهدي موعود، ص‏19 - 20.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  3. ۳