سلام بر دلهاي شكسته
سلام بر سينههاي سوخته
سلام بر دستهاي خسته
سلام بر آسمان نگاههاي باراني
سجادهاي بر طپشهاي دلم ميگسترانم
آه، كه اين كلام چقدر زمين گيراست و هواي روزگاران چه دلگير
«همه هست آرزويم كه ببينم از تو رويي
چه زيان تو را كه من هم برسم به آرزويي»
مهربان سالار ما را درياب كه هنوز غارنشين نفس اماره خويشيم.
مولاي عزيزم، پدر مهربانم!
بي تو خورشيد در افقهاي غم فرو ميرود
بي تو ياسها شكفتن نميدانند
بي تو تابوت آرزوها بر شانه لحظهها سنگيني ميكند
بي تو خستگان و دلسوختگان قدومت ميميرند
بي تو گلهاي نرگس عطر پريشاني و زمزمه زنداني ميدهند
حال اگر تو بياي
از طلوع تا غروب
از شفق تا فلق
دسته دسته آيههاي نور خواهد بود
شكوفه و گل و سرور خواهد بود
اگر تو بيايي تمام واژهها صبور خواهند بود
تو اگر بيايي از گرماي نگاهت نرگسهاي دشت ميرويند
و دستان خستهام باغبان نهال عشقت ميشوند.
تو اگر بيايي برهوت زندگي به ظهور لاله حضورت آباد ميشود.
تو اگر بيايي اشك غم بر چهره ماتم ميميرد و رنگ شادماني ميگيرد.
اينك...
دلسوختگان،
ندبه خوانان مولا،
هزاران هزار گل نثار بغض گلويتان
بار غم بشوييد و سرود تبريك بخوانيد
كه مولا ميآيد
آقا ميآيد
سرور ميآيد
به اميد جانفشاني درصبح ظهورت
اللهم عجل لوليك الفرج
ز - مزيناني – طالقان