از ديگر مواردي كه به عنوان تكليف (عاطفي و اخلاقي) منتظران و دوستداران امام عصر، عليهالسلام، در زمان غيبت،برآن تاكيد گرديده است صدقه دادن براي حفظ و سلامتي آن وجود مقدس و مبارك است.
انگيزه انسان در صدقه دادن براي خود و عزيزانش، بي ترديد از محبت و دوستي او نسبتبه آنان سرچشمه ميگيردو هرچه اين دوستي بيشتر باشد، اعمال عاطفي او نسبتبه آن عزيز از جمله صدقه دادن نيز، فزونتر خواهد بود.
اكنون تو خود بينديش در اين زمان چه كس براي ما عزيزتر است؟ جز مولا و سرورمان، امام عصر، حضرت صاحبزمان؟
از رسول گرامي اسلام صلي الله عليه و آله روايتشده كه فرمود:
«ايمان نياورده احدي از شما تا آن گاه كه من و اهل بيتم نزد او از جان و فرزند وي و تمامي مردم محبوتر باشم».
و چگونه چنين نباشد و حال آن كه همه نعمتهاي ظاهري و باطني مانند اصل وجود من و تو، زندگي، دين، عقل، صحتو عافيت و ديگر نعمتها همه از پرتو وجود مقدس امام زمان و عنايت اوست. وجود عزيزان و نزديكان من و تو نيز كه برايسلامتي آنان صدقه ميدهيم، آن هم به بركت وجود مقدس آن يگانه عزيز دوران است.
پس هم ايمان آدمي اقتضا ميكند و هم محبت او كه به ياد مولا و امام زمانش صدقه دهد؛ حتي بر آنان هم كه براي خودو عزيزانشان صدقه ميدهند سزاوار است كه ابتدا براي آن حضرت صدقه دهند؛ زيرا وجود و سلامتي آنان نيز از عنايتآن عزيز و به طفيل وجود و سلامتي حضرتش تامين ميگردد.
و اما حال آنان كه همواره آتش محبت و عشق نسبتبه مولايشان در دل شعله ور دارند و جز آن وجود مقدس كسيرا لايق هستي و سزاوار عافيت و تندرستي نميدانند، به خوبي روشن است. انگيزه آنان نه ثواب صدقه است، و نه حتيحفظ عزيزان خويش در پرتو سلامتي مولايشان؛ بل فقط و فقط براي او صدقه ميدهند و بس؛ و تو ترديد مكن كه عنايت وگوشه چشمي از آن سرور كائنات، هماره به سوي اينان و عزيزانشان سرازير است.
* با استفاده از كتاب «پيوند معنوي با ساحت قدس مهدوي» از علياكبر صدرالاسلام همداني