نشانه‌های آخرالزّمان

1. پنج نشانة حتمی

امام صادق(ع) فرمودند:

«خَمسٌ قَبلَ قِيامِ القائِمِ مِنَ العَلامات: الصَّيحَةُ وَ السُّفياني، وَالخَسفُ بِالبَيداءَ، وَ خُروجُ الَيمانيُ وَ قَتلُ نَفسِ الزَّكِيَّةِ؛1

پنج نشانه پيش از قيام قائم(ع) خواهد بود: صيحه، سفياني، فرو رفتن در بيابان، قيام يماني و شهادت نفس زكيّه.»

2. آتشی در شرق

امام صادق(ع) مي‏فرمايند:

«تُبعَثُ نارٌ عَلي اَهلِ المَشرِقِ فَتَحشُرَهُم اِليَ المَغرِبِ تَبيتُ مَعَهُم حَيثُ باتُوا وَ يَقيلُ مَعَهُم حَيثُ قالُوا، يَكونُ لَهُم مِنها ما سَقَطَ وَ تَخَلَّفَ وَ تَسُوقُهُم الجَمَلُ الكَسيرُ؛2

آتشي در ميان اهل خاور زمين برمي‏خيزد كه آنها را به سوي مغرب زمين سوق مي‏دهد. شب را هر كجا باشند در كنار آنها سپري مي‏كند و روز را هر كجا استراحت كنند، در كنار آنها سپري مي‏كند. آنچه از آن ساقط شود و به جاي بماند، آنها را سود مي‏رساند و آنها را چون شتر لنگ مي‏راند.»

3. چهار فتنه پیش از قیام

پيامبر اكرم(ص) مي‏فرمايد:

«لَتَأتِيَّنَّكُم بَعدي اَربَعُ فِتَنٍ: اَلاوُلي تُستَحَلُّ فيها الدِّماءُ وَالثّانِيةُ تُستَحَلُّ فيهاالدِّماءُ وَ الاَموالُ وَ الثّالِثَةُ تُستَحَلُّ فيها الدِّماءُ وَالاَموالُ وَالفُروُجُ وَالرّابِعَةُ صَمّاءُ عَمياءُ مُطبَقَةٌ تَمُورُ مَورَ السَفينَةِ فِي البَحرِ حَتّي لايَجِدُ اَحَدٌ مِنَ النّاس مَلجاًً تَطيرُ بِالشّامِ وَ تَعشَي العِراقَ وَ تَحبُطُ الجَزيرَةَ يَدها و رِجلُها يَعرُكُ الاَمامَ البَلاءُ فيها عَرَكُ الاَديمِ لا يَستَطيعُ اَحَدٌ أَن يَقُولَ فيها: مَه مَه!!! لا تَرفَعُونَها مِن ناحِيّةٍ اِلاّ اِنفَتَقَتَ مِن ناحِيَّةٍ اُخري؛3

بعد از من چهار فتنه بر شما فرود آيد كه در اوّلي خون‌ها مباح مي‏شود، در دومي خون‌ها و اموال و در سومي خون‌ها و اموال و نواميس و در چهارمي آشوبي، كر و كور جهان را مضطرب مي‏سازد؛ آن‌چنان كه كشتي غول‏پيكر آبهاي مجاور خود را متلاطم مي‏كند. اين فتنه شام را در برمي‏گيرد و عراق را مي‏پوشاند و در جزيرة العرب دست و پا مي‏زند و مردم تلخي حوادث و فشار و آشوب را لمس مي‏كنند؛ آن‌چنان كه پوست به هنگام دبّاغي شدن، فشارش را احساس مي‏كند. كسي قدرت يك كلمه حرف زدن را ندارد. اين فتنه در نقطه‏اي آرام نمي‏شود؛ مگر در نقطه‏اي ديگر بيداد مي‏كند.»

4. ویرانی کعبه...

حضرت علي(ع) فرمودند:

«حَجُّوا قَبلَ أَن لاتَحِجُّوا فَكَأَنّي اَنظُرُ اِلي حَبَشيٍ اَصمَعٍ اَقرَعٍ بِيَدهِ يعوَلٌ يَهدِمُها حَجَراً حَجَراً؛4

به حجّ خانة خدا بشتابيد پيش از آنكه ديگر قادر به حج نباشيد. گويي با چشم خود مي‏بينم كه مرد حبشي بسيار جسور و گستاخي (چون شمشير برّان) كلنگي به دست گرفته، خانة كعبه را ويران مي‏كند و سنگ‌هاي آن را يكايك دور مي‏اندازد.»

پی‌نوشت: