قسمت نخست:کتاب «دجّال (ضدّ مسیح) اسلامی»
اشاره:
در طول سال‌های اخیر و به‌خصوص یک دهة گذشته، لابه‌لای اسلام‌هراسی‌هایی که در دنیای غرب رخ داده، کتاب‌های قابل توجّهی در هجوم به مهدویّت نوشته شده است. این آثار قصد دارند در قالب‌های مختلف، با ارائة تصویری غیرواقعی، خشن و ... سیمای امام دوازدهم(عج) را برای خوانندگان، نشان بدهند. قصد داریم به یاری خدا، در هر شماره از سال جاری به یک یا چند مورد از این آثار، نگاهی گذرا بیندازیم.
کتاب «دجّال(ضدّ مسیح) اسلامی»
نویسنده: جوئل ریچاردسون
تعداد صفحات: ۴۹۰
زبان: انگلیسی
شابک: ۱۴۱۴۳۱۱۶۴۷-978
سال چاپ: جولای ۲۰۱۱م.
انتشارات: Tyndale House Publishers
قیمت: $۱۲،۶۰
نویسنده، با نام احتمالاً مستعار جوئل ریچاردسون، به سبب تسلّط خوبی که بر روایات اسلامی و آموزه‌های انجیلی دارد، تا به حال چندین کتاب بر ضدّ اسلام و منجی آخرالزّمان آن نوشته است. از مهم‌ترین کتاب‌های او که بسیار پرفروش هم بوده است، کتاب «ضدّمسیح(دجّال) اسلامی» می‌باشد.
به عنوان یک مشی کلّی، نویسندة کتاب، سعی کرده است تا آخرالزّمان را از دیدگاه «انجیل» و اسلام بیان و با هم مقایسه کند. در این راه از روایات اسلامی و آیات انجیل بهره گرفته است. البتّه بیشتر به روایات اهل تسنّن تکیه کرده است.
نکتة کلیدی‌ای که این کتاب در سیر هوشمندانة ضدّ اسلامی خود، سعی در القای آن دارد، تطابق ضدّ مسیح انجیلی (Anti Christ) با منجی آخرالزّمانی اسلام یا همان مهدی(عج) است. استفادة به جا و هدفمند از متون اسلامی و مسیحی، نشان از تسلّط نویسندة کتاب بر این حیطه دارد. او شیطان‌گونه با وارونه جلوه‌دادن حقایق، سعی دارد، مخاطب خود را متقاعد کند که دیدگاه آخرالزّمانی اسلام نه تنها برای مسیحیان و یهودیان، بلکه برای خود مسلمانان هم خطرناک است. همچنین اصرار دارد که چهره‌ای خشن و خون‌ریز از منجی مسلمانان ارائه دهد و نهضت او را یک حرکت ضدّبشری افراطی قلمداد کند. در این رهگذر، حتّی به عیسی مسیح(ع) هم رحم نکرده و او را پیامبر دروغین (False Prophet) می‌خواند. البتّه شواهد و برهان‌ها آن‌چنان استادانه کنار هم قرار می‌گیرند که به خوبی برای خواننده (حتّی مسلمان) ایجاد شبهه می‌کنند. در ادامه به بررسی اجمالی بخش‌های مختلف کتاب می‌پردازیم.
در سه فصل ابتدایی،کلّیاتی در مورد اسلام و متون اسلامی، با رویکردی مخرّب ارائه شده است. نویسنده با ذکر برخی اتّفاقات معاصر و تحلیل شخصی، ایدئولوژی آخرالزّمانی اسلام را هدف حمله قرا می‌دهد و سعی دارد مخاطب را از این ـ به زعم خودش ـ تهدید بزرگ! آگاه کند.
فصل چهارم به معرفی منجی مسلمانان، به قول کتاب «The Mahdi»، می‌پردازد و با نگاهی هدفدار و یک‌جانبه به روایات، چهره‌ای از حضرت می‌سازد که در فصل بعد، بتواند آن را با ضدّمسیح و خصوصیات او مقایسه کند.
فصل پنجم کتاب، یکی از مهم‌ترین بخش‌هاست، که در آن مخاطب متقاعد می‌شود که مهدی اسلام(عج)، همان ضدّمسیح است که در انجیل از او، به بدی یاد شده و محور شرارت و خونریزی در آخرالزّمان است.
در دو فصل بعدی، حضرت مسیح(ع) در دیدگاه اسلام بررسی شده و ادّعا می‌شود که مسیحی که پشت سر مهدی(عج) حرکت کرده و او را
حمایت می‌کند، در حقیقت همان پیامبر دروغین است که انجیل از او، به عنوان حامی ضدّمسیح در آخرالزّمان یاد می‌کند. در ادامة سیر منحرف کتاب، شخصیّت دیگری از آخرالزّمان بررسی می‌شود. دجّال به عنوان کاراکتر منفی در متون اسلامی معرفی می‌شود. سپس به طور بی‌شرمانه‌ای سعی می‌شود تا با صرف نظر از ابعاد منفی این شخصیّت و تکیه بر برخی حقایق، از جمله اینکه، دجّال ادّعای پیغمبری می‌کند، از او به عنوان عیسی مسیح واقعی! یاد می‌کند.
در حقیقت تا اینجای کتاب، در یک سیر به ظاهر منطقی و منصفانه، امّا در حقیقت شیطانی و منحرف، سعی شده تا شخصیّت‌هایی که از منظر اسلام ستوده و الهی هستند، ضدّ خدا و بشریّت جلوه داده شوند و برعکس، شخص دجّال، به عنوان پیامبر خدا و منجیّ انسان‌ها معرفی شود. انگار دجّال‌های زمان، سعی در مبرّا کردن خود و متّهم کردن دیگران به دجّالیسم دارند و به این طریق، در محقّق کردن پیش‌بینی‌های ائمّة طاهرین(ع) گام برمی‌دارند.
در ادامة تخریب اسلام و مسلمانان، از جهاد، به عنوان اعتقادی افراطی و از مسلمانان، به عنوان تروریست یاد می‌شود. تروریست‌های بیچاره‌ای که به قصد تقرّب به خدا آدم می‌کشند! در فصل هجدهم کتاب، شاهد حملة نهایی نویسنده به فکر مخاطب خود هستیم. مخاطبی که تا اینجا به اندازة نیاز، به تهدید اسلام و منجیّ آن پی برده است و روحیة اسلام ستیزی در او القا شده است. در این فصل، به شکل زیرکانه‌ای همان ادّعاهای قبلی به طور خلاصه و تیتروار در ذهن خواننده طبقه‌بندی می‌شود، به طوری که در انتهای فصل، خواننده تمامی القائات کتاب را به عنوان استدلال‌های منطقی ذهن خود می‌پذیرد. در پنج فصل انتهایی بعدی، نویسنده سعی کرده در فضایی کاملاً منصفانه، اصل اسلام را از دایرة نیاز بشری خارج کند و البتّه در کمال لطف!! نقاط مثبتی، از جمله هنر و معماری را هم برای اسلام برمی‌شمارد. وی راهکارهایی را هم برای مقابله و پیشگیری از تهدیدهایی که تا اینجا القا کرده است، ارائه می‌دهد که در نوع خود، جالب، امّا از حوصلة این نوشتار خارج است.
در ادامه و در فصلی، تحت عنوان «ذات تاریک وحی‌های محمّد(ص)» بی‌شرمانه‌ترین ادّعاها را علیه پیامبر اسلام(ص) مطرح می‌کند تا جایی که می‌گوید:
...و محمّد در آن غار (حرا) دچار جنّ‌زدگی شد و نیز مبتلا به صرع بود و خیال می‌کرد که خداوند به او وحی می‌کند، حال آنکه....
او از این رهگذر استفاده می‌کند و در فصل بعد، از ماهیت شیطانی و «ضدّ مسیح» اسلام سخن می‌گوید. او با دست گذاشتن روی اختلافات اسلام و مسیحیت، از جمله قبول نداشتن تثلیث، اسلام را کاملاً در مقابل مسیحیت قرار می‌دهد. وی این تقابل را در فصل بعد، بین مسلمانان و یهودیان مطرح می‌کند و از نفرت تاریخی مسلمانان از یهودیان سخن می‌گوید؛ نفرتی که سبب قتل عام قوم یهود در پایان دوران می‌شود. اینجاست که با کمی دقّت در ماورای ظاهرمسیحی‌گرای کتاب، پی به ذات یهودی نویسنده و محتوای مدافع قوم یهود می‌بریم. گویی این همه دلسوزی برای مسیحیان و استفادة ابزاری از کتاب مقدّس آنها، تنها برای همراه کردن آنها و فداکردن مکتب آنها برای قوم یهود است. امری که یهودیان بارها در طول تاریخ دشمنی خود با اسلام، آن را نشان داده‌اند. این مطلب جایی آشکارتر می‌شود که نویسنده در ادامة کتاب، بارها و بارها از تصرّف اسرائیل به دست مسلمانان و کشتار یهودیان اظهار نگرانی می‌کند.
مسئلة بدتر اینکه ویرایش فارسی این کتاب هم توسط نویسنده درفضای وب سایت و آثار خودش، که البتّه فیلتر هم هست، به سادگی قابل دسترسی است و البتّه زیرکی نویسنده در اثبات‌های دروغین و نیز تعداد خوانندگان بسیار این کتاب، از عوامل تأسّف‌بار بوده و این می‌تواند زنگ هشداری برای پیروان واقعی امام مهدی(عج) باشد.
منبع:
http://313adine.net