مرتضی مهدوی یگانه
غیبت‌باوران کیانند؟
«این است کتابی ـ قرآن ـ که در آن تردیدی نیست؛ کتابی که هدایتگر تقواپیشگان است؛ همانان که به غیبت ایمان می‌آورند.»1
یکی از مصادیق «غیبت»، وجود مبارک امام عصر(ع) است. از رسول خدا(ص) روایت شده است که فرمودند:
«يَغِيبُ عَنْهُمُ الْحُجَّةُ لَا يُسَمَّی حَتَّی يُظْهِرَهُ الله؛
حجّت الهی از مردم غایب خواهد شد و نامش برده نخواهد شد تا خداوند او را ظاهر گرداند.»
آنگاه پیامبر خدا(ص) فرمودند:
«ثم قال: طُوبَی لِلصَّابِرِينَ فِي غَيْبَتِهِ طُوبَی لِلْمُتَّقِينَ عَلَی مَحَجَّتِهِمْ أُولَئِكَ وَصَفَهُمْ اللهُ فِي كِتَابِهِ وَ قَالَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْب ...؛2
آنگاه پیامبر خدا(ص) فرمودند:
خوشا بر آنان که در زمان غیبت او، (دست از اعتقاد به حضرتش برنداشته و در مقابل سختی‌ها و مشکلات) صبر پیشه کرده و استقامت می‌ورزند؛ و خوشا بر آنان که در مسیر ولایت امام معصوم(ع) پابرجا و محکم می‌ایستند. اینانند که خداوند در کتاب خود، قرآن وصفشان کرده و فرموده است: «همانان که به غیب ایمان می‌آورند.»
آری، تقوا و ولایت، همواره توأم و با همند و تقواپیشگان آنانند که در راه ولایت امامان معصوم(ع) خصوصاَ در این زمان در راه امام عصر(ع)، گام برمی‌دارند، بلکه تقوا تجلّی همان ولایت است؛ و ولایت، کانون همة خوبی‌ها، تقواها، پاکی‌ها و ارزش‌ها. پس، نباید فریب تقوافرمایان بی‌ولایت را خورد که در حقیقت، تقوا ندارند؛ و نه فریب مدّعیان ولایت را که با راه تقوا بیگانه‌اند؛ هرچند اگر کسی به حقیقت «ولایت‌مدار» باشد، سرانجام همین عنصر بزرگ، او را از مسیر گناه بازخواهد داشت و توفیق توبه از گناهان گذشتة وی را رفیقش خواهد کرد.
پی‌نوشت‌ها:
پانویس‌های این مقاله
- ۱
1. سورة بقره، آیات 3 ـ 2.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲
2. بحارالأنوار، ج 52، ص 143.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑