از عریان کردن زن شیعی در زمان معاویه تا اعدام عجیب محمّد بن ابی‌بکر
دکتر شیخ حسن فرحان
ریشة وحشی‌گری‌هایی که امروز از سوی داعش و تکفیری‌ها شاهد آن هستیم، در حالی‌که بر آن نام حدود شرعی می‌گذارند، از بنی‌امیّه سرمشق گرفته شده و بنی‌امیّه هم از معاویه و معاویه هم از مادرش هند جگرخوار و پدرش ابوسفیان پیروی می‌کرد که آن رفتار مشهور و فجیع را با جنازة حمزه در جنگ اُحد کردند.
گروه بین‌الملل مشرق- دکتر شیخ حسن فرحان المالکی اندیشمند و مبارز سنّی عربستانی در سال 1390ه .ق. در منطقة «بنی مالک جنوبی»، 150 کیلومتری شرق شهر «جازان» متولّد شد؛ وی از چهره‌های مشهور در بین پژوهشگران تاریخی در کشورهای عربی و به ویژه عربستان سعودی محسوب می‌شود. فرحان المالکی به خاطر روشنگری‌هایش علیه وهّابیت و سلفی‌گری و انصافش در برابر شیعیان و همچنین انتقاد در مورد خلافت معاویه و یزید، اکنون در زندان آل‌سعود به سر می‌برد.
حسن فرحان در دسامبر سال 2012م. در برنامة زندة شبکة «وصال»، که متعلّق به وهّابیون سعودی است، به انتقاد از برخی صحابة پیامبر(ص) می‌پردازد و این انتقاد وی باعث می‌شود آن برنامه قطع شده و دستور پخش این برنامه به طور کلّی لغو گردد.
مجری برنامة زنده از سوی ادارة شبکة وصال اعلام می‌کند که به دلیل توهین حسن فرحان به معاویه، این برنامه ناتمام مانده و مناظره باید قطع گردد.
وی طیّ مقاله‌ای با عنوان «هاکُم اصول الدواعش» (که در پایگاه‌های عربی درج شده است) ریشه‌های تاریخی قساوت جریان تکفیری، از جمله داعش را تشریح کرده است.
حسن فرحان در مقالة خود که پیش از رفتن به زندان نوشته است، فهرستی از مسلمانان برجسته، اعمّ از شیعه و سنّی را در طول تاریخ ذکر کرده است که بر اثر قساوت حاکمان اموی یا عبّاسی، با پشتیبانی جریان تکفیر، جان خود را از دست داده و قربانی شده‌اند. ترجمة متن مقاله با اندکی تلخیص چنین است:
1. حجر بن عدی، صحابی پیامبر(ص) کشته می‌شود. چرا؟ چون از نظر حاکم وقت (حجّاج) کافر شده بود و سبب کفرش اجتناب از لعن علیّ بن ابی طالب(ع) بود! و امروز نیز برخی از ما همچنان از این منطق پیروی می‌کنیم.
2. غیلان دمشقی، پس از بریدن زبان و دستانش کشته می‌شود. چرا؟ چون کافر شده بود! ماجرای غیلان از این قرار بود که عمربن عبدالعزیز او را موظّف نمود تا اموال و گنج‌های بنی‌امیّه را گردآوری و مصادره کند و در بازار بفروشد و پول آن را به بیت المال برگرداند و
او چنین کرد. غیلان می‌گفت: من از کسانی که بنی‌امیّه را پیشوایان هدایت می‌انگارند، بیزارم. آنگاه که هشام بن عبدالملک به حکومت رسید برای غیلان محاکمه‌ای نمایشی ترتیب داد و سه مسئلة کلامی دربارة خداوند و تشبیه و جبر و اختیار پرسید و چون غیلان اظهار بی‌اطّلاعی کرد، گفتند کافر شده است و او را کشتند!
3. جهم‌بن صفوان نیز به جرم کفر کشته شد؛ امّا دلیل حقیقی آن این بود که در پایان دورة اموی در «خراسان» همراه با حارث بن سریج شورش کرد. او در شورش خود به رهبری حارث، دعوت به «قرآن» و سنّت و شورا می‌کرد؛ امّا او را به جرم کفر کشتند.
4. جعدبن درهم را روز عید قربان به جرم کفر سر بریدند و ما امروز از قاتل او ستایش می‌کنیم. دلیل واقعی قتل او این بود که با یزیدبن مهلب رابطة سیاسی داشت و خالد قسری (از حکّام اموی) بدون محاکمه و شنیدن حرف‌های او، وی را کشت و ادّعا کرد که او کافر شده است!
5. قنبر، غلام امام علی(ع) به علّت ارتباط و محبّتش نسبت به آن امام، توسط حجّاج سر بریده می‌شود؛ در حالی‌که ما برای رسوا نشدن حجّاج بر این جنایت، چشم می‌پوشیم و البتّه نواصب و دشمنان اهل بیت(ع) از این جنایت خرسندند!
6. کمیل‌بن زیاد نخعی، تابعی عابد و یار علی(ع) و یکی از حاملان علم او نیز به همین دلیل، توسط حجّاج سر بریده می‌شود و ناصبی‌ها بر این جنایت شادمانی می‌کنند.
7. رشید هجری، صحابی پیامبر(ص) که در نبرد اُحد در جبهة اسلام حاضر بود، توسط زیاد بن ابیه به جرم کفر، تکّه تکّه می‌شود؛ در حالی‌که جرم او چون قنبر و کمیل، اخلاص و دوستی‌اش نسبت به علی(ع) بود.
8. ابورافع را بنی‌امیّه پانصد ضربه شلاق زدند تا از دوستی پیامبر(ص) دست بردارد و دوستی بنی‌امیّه را بپذیرد. نواصب هرگز این عمل را تخطئه نکردند؛ امّا شلاق خوردن احمدبن حنبل (توسط عبّاسیان) را که کمتر از این مقدار بود، بر بام دنیا فریاد کرده اند.
9. میثم تمّار را به جرم کفر به دار آویختند و زبانش را بریدند؛ چون از یاران خاصّ امام علی(ع) بود؛ همچون قنبر و کمیل و رشید هجری و احمقان بر این جنایت کف زدند.
10. عمروبن حمق خزاعی، صحابی مهاجر (و از یاران علی(ع)) به دستور معاویه سرش را بریدند و در دامان همسرش که در زندان معاویه بود، انداختند. ناصبی‌ها بر این جنایت شادمانند و صحابی بودن و هجرت او را نادیده می‌انگارند.
11. ثبجاء، زنی صالح توسط ابن زیاد در دوران حکومت معاویه کشته و عریان و واژگون به دار آویخته می‌شود و ناصبی‌ها بر این جنایت سکوت می‌کنند.
12. مصدع معرقب از اهل حدیث به دلیل آنکه از لعن امام علی(ع) امتناع کرد، دوپایش را بریدند.
13. حطیط، زیات یکی از صالحان فقیر و تهی‌دست به دلیل دوستی‌اش نسبت به علی(ع) توسط حجّاج کشته شد و البتّه ناصبی‌ها از این جنایت خرسندند.
14. عبدالرّحمن‌بن حسان بکری به دستور معاویه زنده دفن شد؛ چون با حجر بن عدی رفاقت داشت. آن وقت ناصبی‌ها و افراطی‌های سلفی در برابر این جنایت سکوت می‌کنند؛ امّا زندانی شدن احمدبن حنبل و ابن‌تیمیه را جار می‌زنند.
15. فبیصة بن ضبیعة عبسی، به دلیل آنکه مخالف دشنام دادن به علی(ع) بر سر منابر بود، از سوی معاویه به قتل رسید.
16. شریم‌بن شدّاد حضرمی و کدام‌بن حیّان عنزی و محرزبن یحیی تمیمی نیز به دلیل مخالفت با دشنام دادن به علی(ع) از سوی معاویه به قتل می‌رسند. با این حال معاویه نزد ناصبی‌های سلفی، صحابی پیامبر و دایی مؤمنین که عملش حجّت است، محسوب می‌شود!
17. نصربن علی جهضمی به دستور متوکّل عبّاسی، دوست حنبلی‌ها، دو هزار ضربه شلّاق می‌خورد؛ چرا که حدیثی صحیح السّند را در فضیلت اهل بیت(ع) روایت کرده بود. در کدام شریعت چنین مجازاتی مشروع است؟ چرا در برابر دو هزار شلاق سکوت می‌شود؛ امّا به خاطر سی ضربه شلاق بر احمدبن حنبل گریه و زاری می‌شود؟ البتّه ما نسبت به هر دو معترضیم.
18. نسائی، مؤلّف کتاب مشهور «سنن نسائی» آن‌قدر توسط ناصبیان شامی کتک می‌خورد که می‌میرد؛ چرا که موافق نقل حدیثی در فضیلت معاویه نبوده است. آیا ظلم به او بزرگتر بود یا ظلم به احمدبن حنبل؟!
19. حاکم، مؤلّف کتاب «مستدرک»، توسط افراطی‌های سلفی کتک زده شد تا دربارة فضیلت معاویه حدیث جعل کند؛ امّا از این کار استنکاف کرد. در کدام شریعت چنین امری مجاز است؟
20. ابو محمّد زیاد غلام همدان در سال 109ه .ق. به دلیل اینکه در برابر پیشنهاد اموی‌ها مبنی بر بیزاری از علی(ع) مقاومت کرد و زیر بار نرفت، از وسط نصف شد.
21. صالح عبدالقدوس، زاهد و شاعر که دو بیت شعرش نزد حکومت مهدی عبّاسی مشتبه و طعنه‌دار به نظر می‌رسید، به جرم زندیق بودن از وسط نصف شد. آیا در شریعت خداوند چنین امری مجاز است؟
22. ابن سکّیت، زبان‌دان مشهور توسط متوکّل این دوست صمیمی حنبلی‌ها (و وهّابی‌ها) به طرز شنیعی که ابتکار یکی از حنبلی‌ها بود، یعنی در آوردن زبانش از پشت سرش، کشته می‌شود؛ چرا که حاضر نشده بود دو پسر متوکّل را از حسن و حسین(ع) با فضیلت‌تر بداند!
23. ابراهیم‌بن یزید تیمی یکی از بزرگان تابعین به زندان می‌افتد و به دستور حجّاج سگ‌ها را به سلول او می‌اندازند و او را می‌درند!
24. یزیدبن مسهر صیداوی و عبدالله‌بن یقطر توسط ابن‌زیاد از بام قصر حکومتی پایین انداخته می‌شوند؛ چرا که به گفتة ناصبی‌ها از دشنام دادن به «دروغگو فرزند دروغگو» که منظورشان حسین‌بن علی(ع) است، امتناع ورزیدند. بله این است شریعت و حدود شرعی ناصبی‌ها و سلفی‌ها. دهشت‌انگیز اینکه عبدالملک بن عمیر، راوی مشهور سلفی که با ابن‌زیاد بود، اقدام به سربریدن عبدالله بن یقطر پس از افتادنش بر زمین می‌کند به این عنوان که او را راحت کند! حال از این قاتل ده‌ها حدیث در کتب حدیثی سلفی‌ها نقل شده است؛ امّا از قربانی، حتّی یک حدیث نقل نشده است و این بیانگر نقش سلطه و حاکمیت در نقل حدیث است.
25. عبدالله بن عفیف ازدی، تابعی عابد، با دشنام دادن به علی و قتل حسین (ع) مخالفت کرد و اعلام کرد: فرزندان انبیا را می‌کشید و چون صدّیقان سخن می‌گویید؟! از این‌رو او را به دار آویختند و احادیثش را از کتب حدیثی محو کردند.
26. محمّدبن ابی‌بکر توسط عمروبن عاص در پوست الاغ مرده گذاشته می‌شود و آتش زده می‌شود. در کدام سورة قرآن عمرو عاص چنین مجازاتی را یافته بود؟ امّا ناصبی‌ها برای این جنایت کف می‌زنند.
27. ابن معکبر عابد را ابن زیاد به خاطر یک نظر سیاسی‌اش قطعه قطعه کرد و ناصبی‌ها این کار را مبارک می‌دانند.
28. فیروز عابد و دوستدار امام علی(ع) زیر شکنجة حجّاج جان داد؛ امّا سلفی‌ها و ناصبی‌ها در برابر این جنایت سکوت می‌کنند؛ چرا که دوستداران بنی‌امیّه‌اند.
29. عبدالله‌بن زبیر صحابی عابد توسط حجّاج همراه با لاشة سگی وارونه به دار آویخته می‌شود.
30. عبدالله‌بن مقفع ادیب مشهور به خاطر موضع سیاسی‌اش قطعه قطعه می‌شود و بخشی از گوشتش را در حالی که هنوز زنده است؛ در پیش چشمانش به آتش می‌اندازند و سپس اعلام کردند به دلیل زندیق بودن او را کشتیم و البتّه احمق‌ها باور می‌کنند.
31. حکم‌بن عمرو غفّاری صحابی، توسط ابن زیاد به قتل می‌رسد؛ چون حاضر نشد بر دستور معاویه - که بر خلاف کتاب خداوند بود، مبنی بر اختصاص طلاها و نقره‌هایی که در فتوحات به دست می‌آید - به معاویه، مهر تأیید بزند.
32. یزیدبن نعامه ضبی را بیست سال زندان کردند؛ چون حاکم «بصره» را با عبارت «الصّلاة یرحمک الله» توصیه به نماز کرده بود. در کدامین آیة قرآن چنین جرم و مجازاتی آمده است؟
33. حماده صفریه، زنی از خوارج توسط زیاد بن ابیه، همچون ثبجاء عریان به دار آویخته شد.
34. سهل‌بن سعد و جابربن عبدالله و ابو سعید خدری که همگی از اصحاب پیامبر(ص) بودند، به دستور حجّاج با سرب داغ بر گردن‌هایشان می‌نویسند: آزاد شدگان حجّاج! چرا سلفی‌ها از این کار خشمناک نیستند؟ مگر آنها صحابی پیامبر نبودند؟ آیا گناه آنان این است که نسبشان به امیّة بن عبد شمس نمی‌رسد؟
حکایات و ماجراها در این‌باره در تاریخ حکومت‌ها زیاد است و همة آن را در کتابی جمع کرده‌ام؛ امّا پروندة بنی‌امیّه و ناصبی‌های پیرو بنی‌امیّه در این میان، از همة حکومت‌ها زشت‌تر و سیاه‌تر است و این چنین مجازات‌ها را هم که امروز در میان تکفیری‌ها و داعشی‌ها رایج است، از بنی‌امیّه سرمشق گرفته‌اند و بنی‌امیّه هم از معاویه و معاویه هم از مادرش هند جگرخوار و پدرش ابوسفیان پیروی می‌کرد که آن رفتار مشهور و فجیع را با جنازة حمزه در جنگ احد کردند.
بله. اینها فقط نمونه و مشتی از خروار بود و من البتّه از ذکر مواردی که افراد و قربانیان را خورده‌اند، احتراز کردم. فقط یک مورد آن این است که یکی از سادات هاشمی را در سال 610 ه .ق. بعد از آنکه قاضی حنبلی فتوا به بدعت گزار بودن او داد، گوشتش را به دندان گرفتند و خوردند!
بله. این است ریشة وحشی‌گری‌هایی که امروز از سوی داعش و تکفیری‌ها شاهد آنیم؛ در حالی‌که بر آن نام حدود شرعی می‌گذارند!