از قیام تا استقرار حکومت

صفحات چاپی ۸۵ تا ۸۶

مطالعه در کتاب‌خوان

امام عصر(ع) به هنگام اعلان قیام خود، مخالفانی خواهد داشت و در مسیر قیام تا استقرار حکومت جهانی آن حضرت نیز حوادث بسیاری رقم خواهد خورد. با وجود این، تأکید می‌شود که ایشان پیروز خواهد بود. امام صادق(ع)در این‌باره فرمودند:

«إِنَّ مِنَّا إِمَاما مُظَفَّرا مُسْتَتِرا؛1

همانا از ماست امام پیروز پنهان.»

بر اساس سخنان امام صادق(ع)، امام عصر(عج) پس از اعلام قیام خود، با مردم کنار «کعبه» و میان رکن و مقام بیعت خواهد کرد.2 این در حالی است که وی با سیصد و سیزده نفر قیام خود را شروع خواهد کرد؛ چنان‌که به ابان بن تغلب فرمود: «ای ابان، خداوند سیصد و سیزده مرد را خواهد آورد... آن گاه ندا داده می‌شود که این مهدی است.»3

یکی از مهم‌ترین مسائل مورد بحث در این‌باره نزول حضرت عیسی(ع) و نماز خواندن پشت سر امام زمان(ع) است. ایشان در این‌باره خطاب به ابوبصیر فرمودند:

«عیسی‌بن مریم روح اللّه فرود آمده، پس پشت سر او نماز می‌خواند.»4

ایشان از جمله یاوران امام زمان(ع) را همان ملائکه‌ای دانستند که در جنگ بدر به یاری مسلمانان شتافته بودند و تعداد آنها را پنج هزار تن برشمردند.5

در این میان، فرودآمدن شمشیرهایی که نام مبارزان بر آن نوشته شده است، از نکات قابل توجّه است.6 امام صادق(ع) در سخنان خود به برخی از آن حوادث اشاره می‌کند؛ چنان‌که در روایتی به کشته شدن دجّال اشاره کردند.7

فتح تمام عالم به وسیلة امام زمان(ع) از دیگر اتّفاقات در این‌باره است. در همین زمینه، ابوبصیر از ایشان نقل می‌کند که فرمودند: «خداوند ـ عزّ و جلّ ـ او را ظاهر می‌سازد. پس به دست او مشرق و مغرب زمین را فتح می‌کند.»8

پی‌نوشت‌ها:

صفحهٔ ۸۶

پانویس‌های این مقاله

  1. ۱

    1. محمّد بن یعقوب کلینی، «الکافی»، ج 1، ص 343.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  2. ۲

    2. محمّد بن ابراهیم نعمانی، «الغیبه»، ص 263و264.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  3. ۳
  4. ۴

    4. محمّد بن علی صدوق، «کمال الدین»، ج 2، ص 345.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  5. ۵

    5. محمّد بن ابراهیم نعمانی، همان، ص 244.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  6. ۶
  7. ۷

    7. محمّد بن علی صدوق، همان، ج 2، ص 335و336.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  8. ۸

    8. همان، ص 345و346.

    با استفاده از مقالة «مهدیّت در اندیشة صادق آل‌محمّد(ص)»، محمّدحسین فاریاب، مجلّة معرفت، سال بیست و یکم، شمارة 178، مهر 1391، صص 53-69.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑