چرا تلاش...!؟

سيدمحمد خردمند

آنچه بسيار شنيده مي‏شود سؤالي است كه غالبا هم دلسوزان و علاقه‏مندان به اسلام و قرآن مطرح مي‏كنند.

گرچه اين پرسش جوابهاي بسيار دارد اما در وهله اول منطقي و غيرقابل پاسخ به نظر مي‏رسد.

بعضي مي‏پرسند: «واقعا اين همه تلاش و كوشش براي چيست؟ مگر نه اين است كه در روايات متواتر شيعي و غيرشيعي آمده است كه جهان به سوي «ملئت ظلما و جورا» (1) پيش مي‏رود و مگر نه اين است كه گرداب زشتي و ناحقي و هواپرستي بر همه خواهد تاخت و بر نابودي همه تلاش خواهد كرد (2) و مگر نه اين است كه تنها معدودي خواهند توانست از اين هياهوي آخرالزمان جان بدر ببرند!؟ (3) و مگر نه اينكه پيامبر اكرم، صلي‏الله‏عليه‏وآله، فرمودند: مثل آنان (اهل حق در مقابل اهل باطل) در ميان امت من مثل يك تار موي سفيد بر بدن گاوي سياه در شب يلداست (4) و مگر رسول خدا، صلي‏الله‏عليه‏وآله، حال آن عده را كه مي‏خواهند دين خود را در آخرالزمان حفظ كنند به كساني كه آهن گداخته در كف دست دارند تشبيه نكرده‏اند!؟ (5) پس چرا براي نشر معارف حقه الهيه تلاش مي‏كنيم و چرا در گسترش نام و ياد امام عصر، ارواحنافداه، از همه چيز بگذريم!؟»به جهت رعايت اختصار پاسخ اين سؤال را در سه بخش عرض مي‏كنيم گرچه مي‏دانيم در برابر اين سؤالات بسيار سخنها و دردها و غصه‏ها قابل بيان است كه بايد در فرصتي ديگر به آن بپردازيم.

الف) اولا ما در يك مقدمه كه مبناي سؤال است توافقي نداريم.

سؤال زماني مطرح شده كه فرض مسلمي در تقدير بوده و آن «تلاش بسيار» است. بزرگواران! آيا واقعا باور داريد كه اگر تلاش بسياري صورت مي‏گرفت ما همين وضعيت را داشتيم؟! آيا تلاش عده معدودي دلسوز از خودگذشته براي به اهتزاز درآوردن نام ولي‏عصر، ارواحنافداه، در گستره جهان مادي بي‏احساس؛ تلاش بسياري است؟! آيا اگر در ميان ميليونها نوشته ضدديني يا حداقل غيرديني يك نوشته به نام صاحب‏العصر و الزمان حضرت مهدي، عليه السلام، بود يعني تلاش بسيار!؟

آيا اگر همانقدر كه دشمنان اسلام علوي و قرآن و حضرت مهدي، عليه السلام، تلاش كرده‏اند و در همه جوانب راههايي را براي انحراف افكار مهيا ساخته‏اند ما لااقل به همان ميزان تلاش كرده بوديم اينقدر از معنويات و معارف الهي دور بوديم!؟

آيا اگر عده‏اي چون شمع سوخته‏اند و عده‏اي نيز آخرين نفسهاي وجوديشان را مي‏كشند، تلاش همه جانبه همگاني است!؟

آيا خونهايي كه براي اسلام و پاسداري از حريم‏ها ريخته شده يعني فداكاري همه!؟

ب) ما هم قبول داريم كه گرداب نافهمي و غفلت از امام عصر، ارواحنافداه، و دوري از اسلام علوي و قرآن، غران و بي‏مهابا در حركت است و همانگونه كه مي‏توان در روايات مشاهده نمود اين حركت تا آغاز دولت كريمه دوازدهمين جانشين رسول‏الله، صلي‏الله‏عليه‏وآله، ادامه خواهد داشت.

پس اين گفته نه سخن ما كه تمامي احاديث متفقا گوياي همين مطلب است. اما در كنار اين روايات، گفته‏هايي از معصومين، عليهم‏السلام، وجود دارد كه با تامل در آنها جاي هيچ شبهه و سؤالي نمي‏ماند.

از آن ميان به روايتي از سيدالمظلومين و اميرالمؤمنين علي بن ابي‏طالب، عليه السلام، تمسك مي‏جوييم:

عليك بالجد و ان لم يساعد الجد. (6)

بر توست كه كوشش نمايي هر چند بخت‏با تو يار نباشد و آن امر حاصل نشود.

عليك بالسعي و ليس عليك بالنجح. (7)

تو موظف هستي به سعي و تلاش اما پيروزي و غالب آمدن با تو نيست.

با اندكي تامل بر اين دو حديث‏شيوا از مولا و مرادمان در خواهيم يافت كه:

اميرالمؤمنين، عليه السلام، در حدود 1400 سال پيش ما و تمامي دوستدارانش را مخاطب قرار داده است كه بدانيد تا تحقق آيه:

و نريد ان نمن علي الذين استضعفوا في الارض و نجعلهم ائمة و نجعلهم الوارثين. (8)

و تا درخشش خورشيد مهدوي در آسمان سياه و ظلماني (و اشرقت الارض بنور ربها) (9) بايد تلاش كنيد و براي رشد معنويات و زدودن ظلمات بكوشيد و بدانيد كه شما موظف به كوشش و تلاشيد و البته آگاه باشيد و هشيار كه:

و اخري تحبونها نصر من الله و فتح قريب و بشر المؤمنين (10)

ج) حال بياييم و تنها با منطق عقل بينديشيم:

آيا اگر با عنايت‏به آنچه تاكنون گفته شد همه تلاش كنيم و دست در دست‏يكديگر براي گسترش نام و ياد امام عصر، ارواحنافداه، بكوشيم و همه در اطاعت از آنچه آن عزيز مي‏پسندد و آنچه آن بزرگوار كراهت دارد؛ جد و جهد نماييم آيا نخواهيم توانست لااقل خود و جمعي از اطرافيان را از فرو رفتن بيشتر در مرداب دنيا و دنيايي شدن حفظ كنيم!؟

اگر عقل را بر انديشه خود قاضي كنيم جواب درستي خواهيم يافت.

و در اين حال درمي‏يابيم كه قرآن نيز بيان صريح روشني دارد كه:

ان الله لا يغير ما بقوم حتي يغيروا ما بانفسهم. (11)

در اين مجال جواب يك سؤال مي‏ماند كه با هم درباره آن خواهيم انديشيد و آن اين است كه: حال چگونه بايد تلاش كرد و از چه طريقي مي‏توانيم دل مولا و صاحبمان حضرت مهدي، عليه السلام، را شاد كنيم و خود و ديگران آنگونه شويم كه او مي‏خواهد؟! اين سؤال پاسخ مهمي دارد زيرا:

جواب اين سؤال مشخص كننده و راهگشاي اهداف و افكار و اعمالمان در زندگيمان خواهد بود.

پي‏نوشتها: