گمشده

ام كلثوم، دختر محمد بن عثمان - نايب دوم امام زمان، عجل‏الله‏تعالي‏فرجه، مي‏گويد: روزي محموله‏اي - از هدايا و سهم امام، عجل‏الله‏تعالي‏فرجه - توسط شخصي از قم و حوالي آن براي حضرت، عجل‏الله‏تعالي‏فرجه، ارسال شد. وقتي آن فرستاده به بغداد رسيد، يكسره به خدمت ابوجعفر محمد بن عثمان مشرف شد و آنچه با خود به همراه داشت، تحويل داد. هنگام بازگشت، محمد بن عثمان به او مي‏گويد: «از آنچه به تو تحويل داده شده است، چيزي ديگر هم باقي مانده است، آن كجاست!؟» آن مرد پاسخ مي‏دهد: «آقا جان! چيزي باقي نمانده است و همه را تحويل داده‏ام.» محمد بن عثمان مي‏گويد: «اما هنوز چيزي باقي مانده است [شايد فراموش كرده‏اي با خود بياوري] باز گرد و دوباره خوب جستجو كن [يا آنكه اصلا فراموش كرده‏اي كه آن را به تو داده باشند.] به ياد بياور كه چه چيزهايي به تو تحويل داده شده است. (1) »

آن مرد بازگشت و چند روز به ذهن خود فشار آورد و هر چه جستجو كرد و انديشيد چيزي به ياد نياورد. همراهانش نيز اطلاعي نداشتند، دوباره به نزد محمد بن عثمان مي‏رود و مي‏گويد: «همه آنچه را به من داده شده بود، تحويل شما داده‏ام. چيزي ديگري باقي نمانده است.» محمد بن عثمان مي‏گويد: «حضرت، عجل‏الله‏تعالي‏فرجه، مي‏فرمايند كه آن دو لباس بافتني را كه فلاني پسر فلاني به تو داده است، چه كرده‏اي؟» آن مرد يك مرتبه مي‏گويد: «آري، آقاجان! درست مي‏گويند. به خدا قسم فراموش كرده بودمشان الآن هم اصلا به ياد نمي‏آوردم كه كجا گذاشتمشان.» اما فورا بازگشت و هر چه داشت زير و رو كرد از باربران هم پرسيد و از آنها خواست كه بگردند شايد پيدا شود اما هيچ خبري نشد. عاقبت مايوس و نااميد دوباره به نزد محمد بن عثمان بازگشت و او را مطلع ساخت. محمد بن عثمان مي‏گويد: «حضرت، عجل‏الله‏تعالي‏فرجه، مي‏فرمايند كه برو به نزد فلان پنبه‏فروش كه دو عدل پنبه به او داده‏اي؛ در انبار پنبه او يكي از عدلها را باز كن كه روي آن چنين و چنان نوشته شده است. آن دو لباس داخل آن است!» آن مرد متحير شد و فورا نزد پنبه‏فروش رفت و آن عدل را باز كرد. لباسها آنجا بود. آنها را برداشته نزد محمد بن عثمان آمد و تحويل داد گفت: «آنها را فراموش كرده بودم. چون بارم زياد بود لاي آن عدل گذاشته بودمشان تا صدمه نبينند.»

منابع:

پي‏نوشت: