به گزارش موعود، سرویس‌های اطّلاعاتی و امنیّتی «آمریکا» همواره تلاش داشته‌اند، مردم آمریکا و دیگر ملل غرب را با تبلیغات وسیع و به شیوه‌های مختلف، از خطر گروه‌های تروریستی در جهان ترسانده و به وحشت بیفکنند. یکی از راه‌های ایجاد این ترس و وحشت، تأکید بر امکان دستیابی گروه‌ها و گروهک‌های تروریستی به توانمندی‌های بیشتر و احیاناً تسلیحات استراتژیک است؛ به عنوان مثال بعد از حملات یازده سپتامبر، آمریکا تبلیغات وسیع و گسترده‌ای انجام داد. هدف آن القای این پیام به مخاطب بود که گروه‌های تروریستی، همچون «القاعده» و برخی دولت‌ها در حال برنامه‌ریزی جهت دستیابی به عوامل خطرناک و تسلیحات بیولوژیک هستند تا علیه مردم آمریکا و منافع ملّی آنها اقدام کنند؛ درحالی‌که برای تولید و دستیابی به عوامل بیولوژیک، نیازمند چنان دانش و تکنولوژی بالایی است که گروه‌های تروریستی هیچگاه به تنهایی نمی‌توانند آن را به دست آورند و اگر هم زمانی بر آن دست یافته‌اند، این موفّقیت مرهون کمک‌های دولت‌هایی بوده که دارای تکنولوژی تولید سلاح‌های کشتار دسته‌جمعی یا تسلیحات بیولوژیک بوده‌اند. این موضوعی است که دولتمردان آمریکایی به خوبی به آن واقف هستند؛ امّا با سرپوش نهادن بر آن تلاش می‌کنند تا علاوه بر پنهان کردن واقعیات، همچنان به اقدامات غیرانسانی و ضدّبشری خود ادامه دهند.
آنچه در زیر می‌آید، نگاهی گذرا و کلّی به گوشه‌ای از سیاست‌ها و آزمایش‌های دولت آمریکا برای تولید و استفاده از عوامل بیولوژیک علیه بشر است:
11 سپتامبر، نامه‌های آلوده و گسترش تحقیقات
پس از حملات 11 سپتامبر و در پی آن، اجرای برنامة از پیش طرّاحی شدة «نامه‌های آلوده با سمّ باکتری مولّد سیاه زخم»، دولت نومحافظه‌کاران با دستاویز قرار دادن این اتّفاق، بخش قابل توجّهی از بودجة دولت آمریکا را به مقابله با به اصطلاح «تهدیدات بیولوژیک» گروه‌های تروریستی، همچون القاعده اختصاص دادند تا به ظاهر، مراکز تحقیقاتی این کشور راهکارهایی برای مقابله با این حملات به دست آورند. به این ترتیب بسیاری از سازمان‌هایی که بر روی بیماری‌های واگیردار و عفونی کار می‌کردند، با توجّه به بودجة کلانی که به آنها اختصاص یافته بود، کار خود را به نوعی با «بیوتروریسم» ارتباط داده و دست به انجام تحقیقات و آزمایش‌های گسترده‌ای زدند.
در این زمان بود که دولت آمریکا اقدام به درجه‌بندی آزمایشگاه‌های خود از حیث سیستم امنیّتی کرد؛ در سیستم درجه‌بندی امنیّت بیولوژیک آمریکا، درجة چهار به خطرناک‌ترین آزمایشها و آزمایشگاه‌ها داده شد. تا پیش از حوادث 11 سپتامبر، تنها پنج آزمایشگاه در آمریکا
وجود داشت که در بالاترین درجة امنیّت بیولوژیک، یعنی درجة چهار قرار داشتند و به طور فعّال در زمینة مطالعة عوامل بیولوژیک مرگ‌زا کار می‌کردند. تعداد این آزمایشگاه‌ها در سال 2009م. به 15 مورد رسید و روند افزایشی آنها همچنان ادامه داشته و تعدادی نیز در حال ساخت هستند.
به طور کلّی هم اکنون بیش از 400 مرکز تحقیقاتی در درجات امنیّت بیولوژیک سه و چهار در آمریکا فعّال هستند که توانایی تولید عواملی، همچون باکتری سیاه زخم و فرآورده‌های آن را دارند و بیش از چهارده هزار نفر بر روی تولید چنین عوامل خطرناکی کار می کنند که اکثر آنها وابسته به بخش غیر دولتی بوده و برای کسب بودجه مجبورند پروژه‌های مدّ نظر دولتمردان آمریکایی را هرچه که باشد، بپذیرند.
- آزمایشگاه‌هایی با درجة امنیّتی 4
امّا سؤال اینجاست که آیا توسعة گستردة این تحقیقات، تنها به بهانة احساس خطر از چند گروهک تروریستی و انتقال تبلیغاتی این احساس به مردم آمریکا انجام گرفته بود؟ به نظر می‌رسد در آن دوره، قدرت‌های جهانی، وارد مسابقة تسلیحاتی پنهان جدیدی شده بودند که بسیار پرحاشیه‌تر و مخرّب‌تر از مسابقة دستیابی به تسلیحات هسته‌ای است.
شاید دیگر هزینة ساخت و نگهداری تسلیحات هسته‌ای برای قدرت‌های بزرگ چندان به صرفه نبود و نظم نوین جهانی ادّعا شده از سوی دنیای غرب، نیاز به اسلحة نوین کم خرج‌تر و مخرّب‌تری داشت که این قدرت‌ها به توسعة تسلیحات بیولوژیک روی آورده بودند و توسعة این نوع از سلاح‌ها را باید خطر جدّی مسابقة تسلیحاتی قدرت‌های بزرگ در دنیای آینده برشمرد؛ چرا که از هم‌اکنون در آمریکا و برخی دیگر از کشورهای مدّعی قدرت، مراکز ملّی دفاع بیولوژیک در تمامی زیرشاخه‌های آن تأسیس شده است.
- شهروندان آمریکا نیز در امان نیستند
نکتة بسیار مهم در استفاده از این نوع سلاح‌ها که باید به آن توجّه داشت، این است که ارتش آمریکا در ظرف دهه‌های گذشته برای دستیابی به این تسلیحات، علاوه بر نظامیان خود، حتّی شهروندان غیرنظامی از همه جا بی‌خبر آمریکایی را نیز قربانی آزمایش‌های بیولوژیک کرده و آنها را به عنوان نمونه‌های آزمایشگاهی به کار گرفته و از آنان به صورت حیوانات آزمایشگاهی برای تست عواملی همچون گاز خردل، گاز اعصاب، داروهای روان‌گردان، باکتری‌ها و ویروس‌های گوناگون استفاده کرده است.
در ادامة مطلب، با اشاره به مهم‌ترین جنایات انجام گرفته در مسیر
دستیابی به تسلیحات بیولوژیک، بر این نکته تأکید می‌کنیم کشوری که مسلّح به پیشرفته‌ترین انواع این تسلیحات است و با وجود تعهّدات بین‌المللی باز به تحقیقات خود در این‌باره ادامه می‌دهد و حتّی به شهروندان خود، اعمّ از کودکان و زنان و بیماران رحم نمی‌کند، چگونه می‌تواند در برابر دیگر ملل جهان، ترحّم به خرج دهد و در تحقّق اهدافش در کشورهای دیگر جهان نگاه انسانی را مدّ نظر داشته باشد؟
تاریخچة آزمایش‌های تسلیحاتی و بیولوژیکی در آمریکا
انجام آزمایش‌های تسلیحاتی و بیولوژیکی در آمریکا، چیز جدیدی نیست و قدمت آن حدّاقل به دهة سی میلادی بازمی‌گردد. طیّ جنگ سرد، هزاران شهروند آمریکایی قربانی آزمایش‌های «پرتو دهی» در مرکز انرژی اتمی و دیگر مراکز دولتی شدند و حتّی بعد از امضای معاهدة بین‌المللی منع آزمایشها و تولید تسلیحات و عوامل بیولوژیک در سال 1972م. توسط دولت آمریکا، این آزمایشها در این کشور ادامه یافت و چنان‌که اشاره شد، بعد از 11 سپتامبر 2001م. به یک جهش بزرگ ناگهانی و سؤال برانگیز تبدیل شد.
مراکز آمریکایی فعّال در حوزة تحقیقات بیولوژیک
در سال 2001م. سندی از «پنتاگون»، وزارت دفاع آمریکا به دست آمد که نشان می‌داد، طیّ سال‌های 1962 تا 1973م. هزاران سرباز آمریکایی عمداً در معرض عوامل شیمیایی و بیولوژیک قرار گرفتند؛ عواملی، مانند گاز اعصاب، گاز سارین، باکتری ای کولای (E-coli)، باکتری باسیلوس گلوبیجی (Bacillus globigii)، سیاه زخم و طاعون و بر روی نظامیان بی‌خبر از همه‌جا که توان هیچ‌گونه دفاع یا محافظتی از خود نداشتند، انواع و اقسام آزمایش‌های شیمیایی و بیولوژیک انجام شد. نکتة مهمّ یادشده در این سند آن بود که این گزارش، «تنها دو روز پس از حملات 11 سپتامبر» منتشر شده و در آن زمان، به دلیل شرایط حاکم بر آمریکای پس از حوادث 11 سپتامبر، هیچ‌کس توجّهی به آن نکرد.
افشای این سند و ده‌ها و صدها سند مشابه آن در سال‌های اخیر، موجب شده تا برای بسیاری از صاحب‌نظران و کارشناسان امور بین‌الملل دربارة علّت و دلیل اصلی ظهور بیماری‌هایی، مانند ایدز، بیماری لژیونری، هپاتیت سی، جنون گاوی، ویروس‌های عامل خونریزی، تب لاسا، سندرم خستگی مزمن، بیماری جنگ خلیج فارس و بیماری‌های دیگر، سؤالات بی‌شماری مطرح شود؛ به ویژه آنکه گزارش‌های علمی تأکید می‌کنند، در حالی‌که در هشت دهة اوّل قرن بیستم، آمار مرگ و میر ناشی از بیماری‌های مسری در آمریکا رو به کاهش گذاشته، یک باره و از سال 1981 تا 1995م. میزان ابتلا به این‌گونه بیماری‌ها رشد 58 درصدی را به ثبت می‌رساند و این ثابت می‌کند که هرچه می‌گذرد، آمریکا و هم‌پیمانانش، مانند «رژیم صهیونیستی»، «انگلیس» و «فرانسه» به جای مدرنیزه کردن تسلیحات نظامی، کار را بر روی تحقیقات بیولوژیک متمرکز کرده‌اند. این درحالی است که
آمریکا تاریخی کهن در استفاده از این نوع سلاح‌ها دارد.
آنچه در زیر می‌آید، فهرست کوتاهی از جنایات پرهیاهوترین مدّعی حقوق بشر و ارزش‌های انسانی در زمان کنونی است:
سال 1932م.
در این سال، ادارة خدمات بهداشتی عمومی آمریکا، مراحل نهایی بیماری سیفلیس را بر روی 399 سیاه پوست منطقة «تاسکیگ» در «آلابامای آمریکا» آزمایش کرد. بومیان بخت برگشتة این منطقه هیچ اطّلاعی از موضوع نداشته و تصوّر می‌کردند، دولت آمریکا خدمات بهداشتی جدیدی برای ایشان در نظر گرفته و به آنها ارائه می‌دهد.
این تحقیق و مطالعه، به «آزمایش تاسکیگ» (Tuskegee Experiment) معروف شد و هدف آن مشخّص شدن مدّت زمان ابتلای یک فرد به سیفلیس و مدّت زمان تأثیر بیماری تا زمان مرگ وی است. افراد مورد آزمایش قرار گرفته، به سیفلیس مبتلا شده و با مرگ دردآوری جان می‌سپردند. سیفلیس باعث ایجاد زخم‌های سفت در ناحیة تناسلی افراد شد و به مرور پیشرفت بیماری، عفونت سراسر بدن فرد را فرا می‌گرفت و به تدریج بافت‌ها و اعضای بدن را تخریب می‌کرد.
سال 1940م.
در این سال، دولت آمریکا اقدام به آلوده کردن 400 نفر از زندانیان «شیکاگو» به بیماری مالاریا نمود تا تأثیر داروهای جدید علیه این بیماری را بررسی کند. عوارض این بیماری به صورت عفونت حاد و شدید و در بیشتر موارد، وخیم و گاهی طولانی و با ویژگی‌های تب و لرزهای متناوب، کم‌خونی و بزرگی طحال و گاه با ویژگی‌های ساده یا کشندة دیگر خود را بر روی افراد مورد آزمایش واقع شده، نشان داد. اهمّیت کار بر روی این بیماری و بررسی عوارض ناشی از آن، به دلیل شیوع و گسترش بسیار و سریع آن و مرگ و میر بسیار و قابل توجّه ناشی از آن است.
سال 1942م.
در این سال، دولت آمریکا بر روی چهار هزار نظامی خود، تأثیر گاز خردل را از طریق آلوده کردن آنها به این گاز مورد بررسی قرار داد. این آزمایش تا سال 1945م. ادامه یافت. اهمّیت انجام این تحقیقات در این نهفته بود که این گاز دارای آثار مخرّب بسیاری بر روی پوست، سیستم تنفّسی و دستگاه گوارش بود و این، جدای از سرطان‌زا بودن این گاز است.
سال 1944م.
در این سال، ارتش آمریکا از انسان برای تست ماسک‌های گاز استفاده کرد. افراد در اتاق‌های گاز زندانی شده و در معرض گاز خردل و ائویسیت قرار می‌گرفتند که ترکیبی سیانوردار است.
سال 1945م.
در این سال، اجرای «پروژة پیپرکلیپ» (Project Paperclip) توسط دولت آمریکا کلید خورد. در اجرای این طرح، از دانشمندان فراری نازی استفاده شد و دولت وقت آمریکا در قبال دادن امنیّت و بخشیدن هویّت‌های مخفی و ناشناخته، خواستار انجام آزمایش‌های مورد نظر توسط آنها شد. در همین راستا، بخشی از این دانشمندان در آزمایشگاه‌های تولید عوامل بیولوژیک به کار گرفته شدند. همچنین در همین سال، «برنامة اف» (Program F) نیز به اجرا گذاشته شد که تأثیر «فلوراید» بر سیستم اعصاب مرکزی انسان را مورد بررسی قرار می‌داد.
سال 1946م.
در این سال، دولت آمریکا شماری از بیماران بیمارستان‌های ارتش این کشور را همچون خوک‌های آزمایشگاهی برای آزمایش‌های پزشکی نظامی، مورد سوء استفاده قرار داد و برای پنهان نگاه‌داشتن حقایق و واقعیت‌ها در گزارش‌های ارائه شده، از لفظ آزمایش به جای «مشاهده و بررسی» استفاده کرد.
سال 1947م.
بر اساس اسناد به دست آمده از وزارت دفاع آمریکا، مانند سندDocument 07075001, January 8, 1947، ثابت شد که ارتش آمریکا اقدام به بررسی تأثیر برخی پرتوها بر روی انسان کرد. در همین سال، سرویس اطّلاعات و امنیّت مرکزی آمریکا (CIA) مطالعاتی بر روی مادّة مخدّر صنعتی ال. اس. دی. (LSD) انجام داد و افرادی که این آزمایش بر روی آنها قرار گرفت و هم نظامیان و هم غیرنظامیان را شامل می‌شد، از انجام این آزمایشها بر روی خود هیچ اطّلاعی نداشتند. مادّة ال. اس. دی. موجب بروز اختلال‌هایی در خلق و خوی فرد می‌شد. مصرف این مادّه شناخت زمان و مکان را در فرد مختل و او را دچار خوشی بی‌مورد و بی‌دلیل، خودستایی، احساس سبکی و بی‌وزنی، هذیان و افسردگی می‌کرد و این عوارض چنان شدّت می‌یافت که مصرف‌کننده را به خودکشی و آدم‌کشی وامی‌داشت. از دیگر عوارض مصرف ال. اس. دی. بروز توّهم‌های بینایی و شنوایی در فرد بود؛ به گونه‌ای که اشباح خیالی، جای خاصّی در ذهن فرد باز می‌کردند.
سال 1950م.
در این سال، وزارت دفاع آمریکا بمبی اتمی در برخی مناطق آمریکا منفجر کرد تا نتیجة آن را بر روی ساکنان اطراف محدودة انفجار از نظر پزشکی بررسی کند. در همین سال نیروی دریایی آمریکا در یک مانور، به یک ناو این نیرو دستور داد، بمبی باکتریایی را بر روی شهر «سانفرانسیسکو» شلّیک و منفجر کند تا دستگاه‌های ارزیابی مستقر در شهر، نحوة انتشار این باکتری را ارزیابی کنند. در اثر انفجار این بمب، شهروندان بسیاری در این شهر به بیماری «شبه پنومونی» (یا همان ذات‌الرّیه) مبتلا شدند که همان التهاب بافت ریه که معمولاً در اثر عفونت ایجاد می‌شد، بود.
سال 1951م.
در این سال، وزارت دفاع آمریکا پروژة انجام آزمایش بر روی ویروس‌ها و باکتری‌های بیماری‌زا در فضای باز و غیر آزمایشگاهی را کلید زد که تا سال 1969م. نیز ادامه داشت. این آزمایشها که 18 سال به طول انجامید، مردم مناطق اطراف محلّ آزمایشها را به شدّت تحت تأثیر قرار داد.
سال 1952م.
بر اساس اسناد منتشره توسط دولت «آلمان»، در این سال آمریکا در جریان جنگ «کره» از تسلیحات بیولوژیک استفاده کرد.
سال 1953 م.
در این سال ارتش آمریکا ابرهایی از گاز سمّی سولفید کادمیوم روی (zinc cadmium sulfide) را روی شهرهای «وینیپگ»، «سنت لوئیس»، «ویرجنیا»، «مینا پولیس»، «فورت واین»، «درّه رود مونوکاسی» در «مریلند» و «لسبورگ» منتشر کرد. هدف ارتش آمریکا از انجام این آزمایش، بررسی نحوة انتشار گازهای شیمیایی بر روی مناطق مسکونی بود.
در همین سال نیروی دریایی ارتش آمریکا با همکاری CIA آزمایش‌هایی را ترتیب داد که ده‌ها هزار نفر از ساکنان «نیویورک» و «سانفرانسیسکو» تحت اثر عوامل منتشر شونده در هوا، مانند گاز سراشیا مارسسنس که موجب عفونت‌های ریوی، ادراری و خونی می‌شد و گاز باسیلوس گلوبیجی که به نوعی منجر به بروز بیماری سیاه زخم در افراد می‌شد، قرار گرفتند.
همچنین در همین سال سازمان CIA پروژة ام.کی.اولترا (MK ULTRA) را به اجرا گذاشت که یک برنامة مطالعاتی، پژوهشی 11 ساله برای تولید و تست داروها و عوامل بیولوژیک بود و مهم‌ترین هدف آن، تأثیر بر برنامه‌های کنترل ذهن و تغییر رفتار فرد بود. شش مورد از آزمایش‌های این پروژه که آزمایش این عوامل بر روی افراد بی‌اطّلاع را در برمی‌گرفت، در همان سال 1953م. به اجرا گذاشته شد.
سال 1955م.
در این سال، سازمان CIA در آزمایشی به منظور آزمایش میزان توانمندی خود، جهت آلوده‌سازی مناطق شهری توسط عوامل
بیولوژیک، باکتری مخصوصی را در شهر «تامپا بای» ایالت «فلوریدا» پخش کرد که از زرّادخانة تسلیحات بیولوژیک ارتش آمریکا گرفته بود. در همین سال، دایرة شیمیایی ارتش آمریکا آزمایش‌های جدیدی با استفاده از LSD بر روی بیش از هزار نفر از شهروندان آمریکایی شروع کرد که تا سال 1958م. ادامه داشت.
سال 1956م.
در این سال، ارتش آمریکا پشه‌های ناقل بیماری تب زرد را در دو شهر «ساوانا» و «آوون پارک» ایالت فلوریدا منتشر کرد و برای بررسی آثار انتشار این بیماری، عوامل خود را در قالب کارشناسان و متخصّصان بهداشت عمومی به میان گسیل کرد تا تأثیرات این بیماری را بر روی قربانیان بررسی کند. مهم‌ترین عوارض ویروس تب زرد، آسیب رسیدن به کبد و بروز یرقان یا همان زردی، امّا به شکل شدید آن در فرد بود.
سال 1960م.
دولت آمریکا در این سال، مجوّز انجام تحقیقات بیشتر بر روی LSD را این بار در اروپا و شرق دور برای ارتش صادر کرد. آزمایش بر روی اروپایی‌ها تحت عنوان پروژة THIRD CHANCE و بر روی آسیایی‌ها تحت عنوان DERBY HAT انجام شد.
سال 1965م.
در این سال، سازمان CIA با همکاری وزارت دفاع پروژة MK SEARCH را آغاز کرد که هدف از اجرای آن، توسعه و گسترش قدرت دستکاری رفتارهای انسانی با استفاده از داروهای روان‌گردان بود.
در همین سال، زندانیان زندان ایالتی «هولمسبورگ» در «فیلادلفیا» تحت تأثیر دیوکسین قرار گرفتند که از اجزای بسیار سمّی عامل نارنجی بود که در «ویتنام» به کار گرفته شده بود.
هدف از انجام این پروژه، بررسی افراد از حیث ابتلا به انواع سرطان بود و مشخّص شد که عامل نارنجی می‌تواند موجب بروز انواع سرطان‌ها در افراد شود.
سال 1966م.
سازمان CIA پروژة MK OFTEN را به اجرا گذاشت که در واقع بررسی تأثیرات سمّی داروهای خاص بر روی انسان و حیوان توأمان بود. به همین منظور، ارتش آمریکا در سیستم تهویة مطبوع متروی شهر نیویورک، باکتری باسیلوس سابتیلیس را منتشر کرد که عامل اصلی بروز بیماری سیاه زخم است. به این ترتیب بیش از یک میلیون نفر از شهروندان نیویورک در معرض این باکتری قرار گرفتند.
سال 1969م.
کنگرة آمریکا با قرار دادن بودجة ده میلیون دلاری به وزارت دفاع این کشور از این وزارتخانه خواست ظرف 5 الی 10 سال، عاملی تولید کند که با مختل کردن سیستم ایمنی بدن، آن را تضعیف کند. به دنبال آن و تنها چند سال بعد، بیماری ایدز با همان خصوصیات مورد درخواست، میان آمریکایی‌ها و سپس در سراسر جهان منتشر شد.
سال 1970م.
دولت آمریکا بر توسعه، گسترش و تولید تسلیحات نژادی تمرکز کرد. این سلاح‌های بیولوژیک عوامل به وجود آورندة بیماری‌های خاصّی بودند که بر روی نژادهای خاصّی از انواع بشر عمل می‌کردند. در واقع این عوامل برای اهداف خاص و قابل انتخاب طرّاحی شده و می‌توانست با هدف قرار دادن گروه‌های نژادی خاص، موجبات از بین رفتن آنها را فراهم کند.
سال 1977م.
دایرة «رسیدگی به تحقیقات علمی و بهداشتی مجلس سنای آمریکا» تأیید کرد که 239 منطقة مسکونی در آمریکا، طیّ سال‌های 1949 تا 1969م. با عوامل زیستی خطرناک آلوده شده‌اند که از آن جمله باید از شهرهای سانفرانسیسکو، «واشنگتن دی.سی.»، «کی وست»، «پاناما سیتی»، «میناپولیس» و «سنت لوئیس» نام برد.
سال 1981م.
دولت «کوبا» اعلام کرد، در اثر حملة بیولوژیک ارتش آمریکا به این کشور 300.000 نفراز اتباع این کشور به تب دنگو مبتلا شده‌اند که موجب بروز خونریزی مستمرّ ویروسی در فرد می‌شود؛ به گونه‌ای که مبتلایان به این ویروس، در اثر شدّت خونریزی از پای در می‌آمدند.
سال 1982م.
اتّحاد شوروی سابق بر اساس اسنادی فاش کرد که آمریکا افرادی را به «پاکستان» و «افغانستان» اعزام کرده تا این افراد، ویروس همه‌گیر تب دنگو را منتشر کنند.
سال 1983م.
آمریکا برای مجهّز کردن رژیم «عراق» به عوامل و تسلیحات بیولوژیک علیه «ایران»، این عوامل و تسلیحات را در اختیار صدّام حسین قرار داد.
سال 1986م.
بر اساس گزارش منتشره توسط کنگرة آمریکا، تسلیحات بیولوژیک این کشور موارد زیر را دربرمی‌گرفت:
ویروس‌های دستکاری شده، سموم طبیعی و عواملی که از طریق مهندسی ژنتیک تغییر یافته بودند تا صفات ایمنولوژیکی دیگری داشته باشند و با هیچ‌کدام از واکسن‌های در دسترس بشر قابل پیشگیری نباشند.
سال 1987م.
وزارت دفاع آمریکا پذیرفت، با وجود امضای قرارداد ممنوعیت تحقیق و توسعة تسلیحات بیولوژیک توسط دولت آمریکا، این تحقیقات در 127 مرکز و دانشگاه پیگیری و دنبال شده است.
سال 1990م.
بیش از 1500 نوزاد شش ماهة سیاه پوست و اسپانیایی در شهر «لوس آنجلس»، با واکسن آزمایشی سرخکی واکسینه شدند که هیچگاه برای استفاده آن، توسط وزارت بهداشت آمریکا مجوّزی صادر نشده بود و بعدها مقامات ذی‌ربط آمریکایی اعتراف کردند که به والدین این نوزادان اطّلاعی دربارة تزریق این واکسن داده نشده بود.
سال 1994م.
سناتور جان دی راکفلر گزارشی تهیّه و در آن تأکید کرد که وزارت دفاع آمریکا حدّاقل ظرف 50 سال، از صدها هزار نفر از پرسنل نظامی خود برای انجام انواع آزمایش‌های انسانی و تأثیردهی عمدی موادّ خطرناکی، مانند گاز خردل و اعصاب، پرتودهی یونیزه شده، موادّ شیمیایی عصبی و موادّ توّهم‌زا استفاده کرده است.
سال 1995م.
دولت آمریکا اعتراف کرد که به جنایتکاران جنگی «ژاپن» پیشنهاد داده بود، در قبال در اختیار قرار دادن اطّلاعات مربوط به تحقیقات تسلیحات بیولوژیک دولت ژاپن، به آنها حقوق و مصونیت از تعقیب اعطا کند. در همین سال، دکتر گارس نیکلسن فاش کرد که عوامل بیولوژیک مورد استفاده در جنگ خلیج فارس، در شهرهایی همچون «هوستون»، «تگزاس»، «بوکاراتون» و «فلوریدا» تولید شده و پیش از این بر روی زندانیان تگزاس آزمایش شده بودند.
سال 1997م.
در این سال، 88 عضو کنگرة آمریکا درخواستی امضا کرده و در آن خواستار بررسی ارتباط «سندرم جنگ خلیج فارس» با استفاده از تسلیحات بیولوژیک شدند.
سال 2001م.
به طور کاملاً برنامه‌ریزی شده نامه‌هایی حاوی باکتری سیاه زخم به افرادی در آمریکا پست شد.
سال 2002م.
در این سال، ویروس نیل غربی (West Nile virus) شناسایی شد. این ویروس از خانوادة آربو ویروس‌ها بود که در اثر نیش پشة کولکس در انسان ایجاد می‌شد و موجب بروز آنسفالیت یا تورّم مغز و مننژیت یا تورّم پردههای مغز و نخاع می‌شد. اوّلین‌بار، کانون بیماری تب نیل غربی در پاییز سال 1999م. در آمریکا و در ایالت نیویورک مشاهده و بعدها در نواحی بیشتری از اقیانوس آرام و چندین ایالت «کانادا» و مناطقی از «مکزیک»، اروپا و ژاپن نیز ملاحظه شد.
برخی رسانه‌ها گزارش دادند که علائم این ویروس شبیه به علایم فلج اطفال است و این سؤال پیش آمد که آیا باز ویروس فلج اطفال در آزمایشگاه تغییر داده شده و به صورت و هیئت جدیدی پای به عرصة زندگی بشر گذاشته است تا شاهد بروز یک عامل بیولوژیک خطرناک دیگر توسط خود بشر باشیم؟
نکتة قابل تأمّل در ویروس نیل غربی این بود که این ویروس فقط در افراد پیر و بیمار موجب مرگ و میر می‌شد؛ یعنی افرادی که دولت متعهّد و ملزم بود با صرف هزینه و تخصیص بخشی از بودجة خود، به نگهداری و مراقبت از ایشان اختصاص دهد.
دو سال 2009 و 2010 م.
در این دو سال شاهد شیوع ویروس دنگو در پاکستان بودیم که موجب مرگ و میرهای فراوانی در این کشور شد. پشه‌های دنگو پشه‌های طبیعی هستند که حامل ویروس دنگو هستند. تب دنگو با علایمی شبیه به بیماری آنفلوآنزا روی می‌دهد که ابتلا به آن در کودکان و افراد مسن خطرناک است. طیّ آزمایش‌هایی که در ظاهر برای مبارزه با این پشه انجام شد، پشه‌های دیگری تولید شدند که مهندسی ژنتیکی شده بودند و طیّ سال‌های 2009 و 2010 م. در پاکستان رها شدند که نتیجة آن ابتلا به تب دنگو و مرگ و میر هزاران پاکستانی بود.
تحقیقات در این‌باره توسط کمپانی بیوتکنولوژی «اوکسیتک انگلستان» و با همکاری مراکز دولتی آمریکا انجام شده بود؛ البتّه انجام تحقیقات برای استفاده از ویروس دنگو به عنوان سلاح بیولوژیک توسط آمریکا به دهة چهل قرن گذشته بازمی‌گردد و در دهة پنجاه آزمایش‌هایی نیز از این حیث بر روی انسان صورت گرفته بود.
سال 2011 م.
در پنجم دسامبر 2011م.، هیلاری کلینتون، وزیر خارجة آمریکا، در کنفرانس بازبینی معاهدة تسلیحات بیولوژیکی در «سوئیس» گفت: آمریکا امیدوار است که حسّاسیت بیشتری در تلاش‌های بین‌المللی برای کنترل تسلیحات بیولوژیک به وجود آید!!
اوباما نیز در 22 سپتامبر همین سال(2016م.) در مجمع عمومی سازمان ملل متّحد اشاره می‌کند که خطرات ناشی از استفاده و به کار بردن سلاح‌های بیولوژیک نیاز به توجّه جهانی دارد و می‌گوید: ما باید در امر شناسایی، جلوگیری و جنگ عیله هر نوع خطر بیولوژیک مانند ویروس بیماری آنفولانزا یا یک حملة تروریستی یا یک بیماری قابل درمان با هم همکاری کنیم!!