سیّد ابولقاسم شریعتی در نامه‌ای که نسخه‌ای از آن در اختیار این پایگاه خبری قرار گرفته، خطاب به بان‌کی‌مون، دبیرکلّ سازمان ملل نکاتی را در خصوص بحران نافرجام گرسنگی در جهان امروز یادآور شد.
متن این نامه بدین شرح است:
همان‌گونه که مستحضرید، جهانی که ما در آن زندگی می‌کنیم، بر اساس تقسیمات غلط، به دو عنوان نابرابر فقیر و غنی تعریف شده است.
دیر زمانی است این تقسیمات ناعادلانه و سودجویانه، شکافی نامتوازن بین ملّت‌های جهان به وجود آورده است که به ناحق بر نسل‌های قدیم و جدید تحمیل شده است.
دنیایی که به غلط به دنیای فقیر و عقب‌افتاده موسوم است، نه تنها محروم و ندار نیست؛ بلکه سرشار از ثروت‌های طبیعی و خدادادی است؛ ولی وضع رقّت‌بار ملّت‌ها در جهان به اصطلاح سوم حاکی از سیاست‌های مخرّب و منفعت‌طلبانة نظام سرمایه‌داری است که نتیجة آن گرسنگی بیش از یک میلیارد زن و مرد و کودک بی‌گناهی است که هر روز شاهد فاجعه انسانی دیگر در جای جای این کرة خاکی هستیم.
جناب دبیر کلّ سازمان ملل فقر و گرسنگی یک پدیدة نوظهور نیست که امروزه گریبانگیر قارّة سیاه و بخشی از آسیا و سایر نقاط جهان شده باشد؛ بلکه در گذشته هم شاهد این مصیبت خانمان سوز بشریت بوده‌ایم که گرسنگی و قحطی جان میلیون‌ها انسان مظلوم و بیچاره را گرفته و بدترین فجایع انسانی را به وجود آورده است. جهان ثروتمند غرب و سایر کشورهای پیشرفته هرروز به فکر تقسیم ممالک دیگر، به راه انداختن جنگ و خشونت در نقاط مختلف جهان، گسترش جنگ افزارهای نظامی و تسلیحات اتمی و اینک در حال تقسیم نقاط مختلف کرات آسمانی می‌باشند.
آیا در رنج بودن میلیون‌ها انسان در جلوی چشمان حاکمان بیدرد جای تامل ندارد؟
از سوی دیگر کشورهایی با داشتن ثروت‌های عظیم، ولی مردمی گرسنه و محتاج با هیولای مرگ دست و پنجه نرم می‌کنند. آیا این موضوع جای تأمّل ندارد که جلوی چشم رؤسای کشورهای مرفّه و به قولی، جهان اوّل و بیدرد، انسان‌های مظلومی در «سومالی»، «کنیا»، «سودان»، «کامبیا»، «تانزانیا»، «افغانستان» و حتّی کشورهای توسعه یافته، جان خود را بر اثر فقر و گرسنگی از دست می‌دهند؟
اکنون سرنوشت میلیون‌ها انسان آواره و پناهنده در کشورهای دیگر
چندان مشخّص نیست؛ چرا که هر روز آمارهای جهانی افزایش تعداد گرسنگان جهان، فقرا، کودکان بی‌سرپرست، بینوایان، خشونت علیه زنان و کودکان بی‌پناه و بی‌خانمان را نشان می‌دهد.
«آفریقا» امروز نمونة بارز تکرار تراژدی انسانی است، سرزمینی غنی با مردمی فقیر و تحت سلطة غارتگران سالیان درازی است طعم شیرین سیری شکم مردمانش را نچشیده است.
بحرانی عظیم گریبانگیر این قوم شده و اگر نامی از این سرزمین می‌شنویم آیا چیزی جز غارت، فقر، گرسنگی، قحطی و خشونت در ذهنمان تداعی می‌شود؟
آیا معادن غنی که از دل قارّة سیاه به سوی ممالک توسعه یافتة اروپا سرازیر می‌شود و سود هنگفتی به جیب چپاول‌گران این قارّة غارت شده ریخته می‌شود، خود مهم‌ترین عامل گرسنگی و بدبختی این ملّت‌ها نیست؟
سازمان ملل به عنوان قوی‌ترین و رسمی‌ترین سازمان بین الملل باید وضعیت رقّت‌بار و نگران‌‌کننده گرسنگان جهان را با جدّیت تمام پیگیری کند و نگذارد کمک‌های غذایی بعضی از قدرت‌ها به عنوان ابزاری برای پیش‌برد اهداف سیاسی آنان قلمداد شود.
جناب بان کی‌مون! همواره انسان‌های ضعیفی که از رنج و شدّت گرسنگی، چهرة انسانی خود را از دست داده‌اند، محتاج کمک‌های ناچیز جوامع ثروتمند به سر می‌برند که در این رابطه نهادهای بشر دوستانة بین المللی باید در قبال فاجعه‌های انسانی بیشتر احساس مسئولیت کنند.
بدون شک در عصر حاضر شکافی عمیق میان کشورهای عقب افتاده و توسعه یافته نسبت به دهه‌های گذشته ایجاد شده که در نتیجة این نابسامانی، ثبات جهانی به خطر افتاده که ادامة بحران موادّ غذایی و تکرار فاجعة انسانی در اقصی نقاط جهان به عنوان خطری بزرگ، نسل بشریت را تهدید می‌کند.
بحران‌های جهانی زاییدة سیاست‌های نادرست قدرت‌های بزرگ هستند
به یقین گرسنگی سلاحی غیرانسانی و شرم آور برای انسان‌های امروزی است که اگر سردمداران جهانی در راه نجات گرسنگان کاری نکنند، قطعاً در آینده‌ای نه چندان دور، مهار این فاجعة انسانی غیر ممکن خواهد بود.
حاکمان ملل باید با درک موقعیت حسّاس کنونی برای کاهش تعداد گرسنگان جهان و امنیّت غذایی مطابق وعده‌های داده شده در کنفرانس‌های تشکیل شده، چاره‌ای اساسی بیندیشند.
سازمان‌های بین‌المللی بشر دوستانه اعلام کرده‌اند، تلاش‌های صورت گرفته با روند ادامة بحران‌های مالی جهانی و مناقشات بین المللی به منظور کاهش تعداد گرسنگان جهان با شکست مواجه خواهد شد؛ در حالی که طبق آمارهای منتشره، بخش زیادی از گرسنگان در کشورهای در حال توسعه زندگی می‌کنند و در قارّة سیاه نیز از هر سه نفر، یک نفر از گرسنگی رنج می‌برد.
به راستی بحران انسانی و تکرار تراژدی نابودی انسان‌ها از رنج نداری و گرسنگی موضوعی مهم فرا روی همه ما انسان‌ها است.
بشریّت باید وجدان خفتة خود را بیدار کند، هم‌نوعانمان در اقصی نقاط جهان از شدّت گرسنگی یکی پس از دیگری جان خود را از دست می‌دهند. باید به پاخیزیم و به جنگ هیولای فقر برویم و برای مهار گرسنگی این بلای خانمان‌سوز کاری کنیم.
بحران گرسنگی، نه معلول افزایش قیمت موادّ غذایی یا عدم دسترسی کافی به غذایی مورد نیاز انسان‌های گرسنه است؛ بلکه به یقین زاییدة سیاست‌های نادرست قدرت‌های بزرگ و رانت‌جویانة برخی از کشورهای صنعتی در قبال کشورهای ضعیف است.
«آمریکا»، قدرت لشکرکشی به کشورها را دارد؛ ولی از رسیدگی به وضعیت گرسنگی ملل‌ها عاجز است؟
چطور جهان غرب و آمریکا بودجة کافی برای لشکرکشی به گوشه و کنار دنیا به بهانة مبارزه با تروریسم و دخالت در امور کشورهای دیگر را دارند، ولی بی‌توجّهی سردمداران این قدرت‌ها به فقرا و گرسنگان این کشورها که خود در به وجود آوردن این مصیبت‌ها مقصّرند، جای پرسش ندارد!؟
مبارزه با بحران گرسنگی با برگزاری چند همایش و جلسه و صدور اطّلاعیه و برگزاری کنفرانس‌های متعدّد خبری برطرف نمی‌شود و تا زمانی که این موضوع از نگاه انسانی نگریسته نشود، جامعة جهانی توفیقی در کاهش تعداد گرسنگان به دست نخواهد آورد.
مجامع بین الملل باید دست در دست هم با شعار غذا ی سالم برای همه به منظور تأمین امنیّت غذایی پایدار برای همة انسان‌ها دست به کار شوند.
خصومت‌ها را کنار بگذاریم. دست از لجاجت‌های سیاسی، مسابقة تسلیحات اتمی و جنگ افزارهای نظامی برداریم و به پیش‌برد وعدة منشور ملل متّحد در زمینة تحقّق، ترویج و حمایت از معیارهای عالی‌تر زندگی برای همة بشریّت، فارغ از رنگ، نژاد، ملّیت و مذهب، جامع عمل بپوشانیم.
زیرساخت‌های لازم برای توسعة کشاورزی و دامپروری در نقاط مستعدّ جهان که دچار این مصیبت‌ها شده‌اند را فراهم کنیم و صندوق‌های حمایت کنندة بین‌المللی که مسئولیت تأمین اعتبار برای رفع چهرة زشت فقر و محرومیت را به عهده دارند، مقولة تأمین غذا با مشارکت مردم این مناطق را در اولویت برنامه کاری خود قرار دهند.
در ادامة این گام اساسی، صندوق‌های حمایتی نیز باید مورد حمایت دولت‌ها قرار گیرند؛ چرا که صلح و امنیّت پایدار در صورتی امکان‌پذیر خواهد بود که رفاه اقتصادی و اجتماعی مردم در همه جای دنیا تضمین شود.
امیدواریم با تلاش‌های صورت گرفته توسط سازمان ملل متّحد برای متقاعد کردن کشورها به منظور کمک‌های همه جانبة بشر دوستانه به گرسنگان روز جهانی مبارزه با فقر در سال آینده روز نجات گرسنگان جهان برای همیشه از چنگال شوم مرگ باشد.
منبع: خبرگزاری فارس www.farsnews.com.