پدر و مادر، نخستین الگوی فرزند

• امام علی(ع)، خطاب به امام حسن مجتبی(ع) می‌فرمایند:

«من تو را بخشی از وجود، بلکه تمام وجود خودم یافتم. تا به آنجا که اگر برای تو پیشامدی می‌شد، گویی برای من پیشامد شده است و اگر مرگ به سراغ تو می‌آمد، گویی به سراغ من آمده است. از این‌رو، دربارة کارهایت همان‌گونه مراقبت داشتم که به کارهای خود توجّه می‌کردم.»1

• امام سجاد(ع) نیز در کلامی خطاب به پدران، آنها را متوجّه حالت روانی و طبیعی کودکان می‌کنند و تربیت آنها را بر پدران واجب می‌دانند و می‌فرمایند:

«حقّ فرزند بر تو این است که بدانی که او بخشی از وجود توست و در خیر و شرّ دنیا به تو پیوند دارد. تو در تربیت، آداب‌آموزی و خداشناسی او مسئولیت داری. بایستی او را در محبّت و اطاعت خدا کمک کنی و وسایل ایمان و پاکی او را فراهم سازی. عمل تو دربارة او باید مانند کسی باشد که یقین دارد اگر در این راه کم‌ترین زحمتی به خود دهد، پاداشی کافی دارد و اگر کم‌ترین کوتاهی کند، مورد سرزنش و مجازات قرار خواهد گرفت. پس در انجام دادن آموزش، همچون کسی باش که به کارهای نیکوکاری او دنیا آراسته می‌شود تا با عمل خوبت دربارة او، نزد پروردگارش ایمن باشی.»2

پی‌نوشت‌ها: