سیّد مهدی واعظ موسوی
روانشناسان می‌گویند: در ارتباطات کلامی و حتّی غیرکلامی، هرگاه طرف مقابل شما مانعی ایجاد کرد، شما پُل بزنید! با این روش او را خلع سلاح کرده و گویا از نقطه‌ای کور که او گمان نمی‌بُرد، بر او یورش آورده‌اید و در نتیجه، مقاومت او را شکسته‌اید! آیا خردمندانه است که روی آتشی که او افروخته است، بنزین بریزیم؟!
پیش از روانشناسان نیز در آموزه‌های «قرآن» و عترت، پیشنهادهایی در این‌باره سراغ داریم که تحت عنوان مهارت‌های کلامی و غیر کلامی از آنها یاد می‌کنیم!
قرآن در «آیة 34 سورة فصّلت» می‌فرماید:
«وَ لا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ وَ لاَ السَّيِّئَةُ ادْفَعْ بِالَّتي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذي بَيْنَكَ وَ بَيْنَهُ عَداوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَميم؛
خوبی با بدی یکسان نیست. بدی را با خوبی بر طرف کن. در این هنگام، (با کمال شگفتی خواهی دید) آنکه بین تو و بین او دشمنی بود، گویا دوستی صمیمی شده است.»
امام صادق (ع) به عنوان بصری می‌فرمایند: «اگر کسی به تو گفت: اگر یکی بگویی، ده تا به تو پاسخ خواهم داد، بی‌درنگ به او بگو: اگر ده تا هم بگویی، یکی هم نخواهی شنید!»
کنفوسیوس می‌گوید: به جای آنکه به تاریکی‌ها لعنت بفرستید، شمعی بیفروزید!
در این‌جا سه نکته را یادآوری می‌کنیم:
1. روابط زن و شوهر باید حقیقی باشد و نه فقط حقوقی! بنابراین گذشت، بزرگواری، صبوری و فروتنیِ هریک از زن و شوهر، چونان سرمایه‌گذاری دو شریکِ صمیمی است که پیوند زناشویی را استحکام می‌بخشد؛
2. فروتنی و گذشت نباید به ذلّت و خواری کشیده شود؛ چرا که در سخنان پیشوایان دین آمده است: «آفَةُ الْحِلْمِ الذُّل؛ آسیب بردباری، خواری است.»
3. دیالوگ‌ها و ساختارهای پیشنهادی که پیش روی شماست، وحی مُنزَل نیستند. شما هم می‌توانید با ذوق سرشار و ذهن خلّاق و آفرینندة خود، متناسب با شرایط خودتان، ساختارها و جملاتی را در مهارت‌های کلامی بیافرینید!
پس با تقویت هوش هیجانی و عاطفی خود در این مهم بکوشیم:
خانم - آقا
خانم: من خواستگارهای زیادی داشتم!
آقا: پس من آدم خوشبختی هستم که تو رو به چنگ آوردم!
خانم: من بدبختم که با تو ازدواج کردم!
آقا: عوضش من خیلی خوشبختم که با تو ازدواج کردم!
خانم: بخت من سیاه بود که زن تو شدم!
آقا: عوضش بخت با من یار بود که تو رو به من بخشید!
خانم: تو خیلی بدی!
آقا: عوضش تو خیلی خوبی!
خانم: می‌گم زشتی!
آقا: فکر نمی‌کنی زیبایی مرد در عقلِ اونه!
خانم: تو منو دوست نداری!
آقا: به اندازة دنیاها دوستت دارم!
خانم: از ته دل منو دوست نداری!
آقا: هزار بار می‌گم: دوستت دارم، دوستت دارم، دوستت دارم...
خانم: تو غیر از من، دیگران را هم دوست داری!
آقا: عشق من از ازل به نام تو ثبت شده. اگه باور نمی‌کنی، دلمو بشکاف تا خودت ببینی!
خانم: تو فقط از پولت برای من هزینه می‌کنی؛ نه از عشقت!
آقا: دل من اسیر تو است. این چه حرفیه می‌زنی؟!
خانم: دلم گرفته تویِ این خونه!
آقا: فدای دل قشنگت. در اوّلین فرصت با هم می‌ریم بیرون!
خانم: از دست بچّه‌هات خسته شدم!
آقا: بهت حق می‌دم. تو خیلی صبوری. اَزت متشکرم. ان شاء الله بزرگ می‌شوند و جبران زحمت‌های شما را می‌کنند!
خانم: خسته شدم از بس توی این خونه کار کردم!
آقا: فدای اون دستای ظریف و قشنگت که خسته شدن. مثل اینکه من کوتاهی کرده‌ام!
خانم: تو خیلی زبون‌بازی!
آقا: آخه زبون، ترجمان دله!
خانم: من از خانواده‌ات خوشم نمی‌آید!
آقا: من که به خانواده‌ات احترام می‌گذارم!
خانم: تو خسیسی!
آقا: منظورت اینه که حسابگرم؟!
خانم: حوصله ندارم غذا درست کنم. از رستوران بیار!
آقا: یعنی از غذاهای خوشمزة تو محروم بشم؟!
خانم: باهات قهرم!
آقا: قهرت هم مثل مهرت قشنگه!
خانم: با من حرف نزن!
آقا: اون وقت دلم از غصّه آب می‌شه!
خانم: مادر و خواهرت اصلاً منو دوست ندارند!
آقا: مهم اینه که من تو رو دوست دارم!
خانم: می‌خوام باهات حرف بزنم!
آقا: سراپا گوشم. امیدوارم سنگ صبورت باشم!
خانم: دل منو شکستی!
آقا: فدای دل شکسته‌ات! به خدا قصد بدی نداشتم!
خانم: من همینم. عوض بِشو نیستم!
آقا: تو محبوبة منی. ناراضی نیستم!
خانم: تو به من ایمان نداری؟!
آقا: با همة وجود قبولت دارم!
خانم: تو به من شک داری!
آقا: تو پاک‌ترین گل وجودی؛ امّا هرزه‌چشمان کم نیستند!
خانم: تو منو درک نمی‌کنی!
آقا: امیدوارم به کمک خودت بتونم درکت کنم!
خانم: تو تکیه‌گاه خوبی برام نیستی!
آقا: به من اعتماد کن. امیدوارم شایستة اعتمادت باشم!
خانم: تو خیلی سختگیری!
آقا: شاید حق با تو باشه. مثل اینکه زیاده‌روی کرده‌ام!
خانم: خیلی دهن‌بین و زودباوری!
آقا: شاید تو راست بگی!
خانم: من که خوشگل نیستم. اینو خودم می‌دونم!
آقا: بیا از نگاه من ببین. اون وقت زیباترین گل خوشبوی بهاریِ منو می‌بینی!
خانم: با من بحث نکن. حوصله ندارم!
آقا: منو ببخش. مثل اینکه زیاد حرف زدم!
خانم: تو همش از من ایراد می‌گیری!
آقا: آخه این‌قدر خوبی که نمی‌خوام حتّی کوچکترین عیبی داشته باشی!
خانم: زبونت نیش داره!
آقا: گازش می‌گیرم تا دیگه هوس نکنه تو رو آزار بده!
خانم: مسخره‌ام می‌کنی؟!
آقا: غلط بکنم!
خانم: من می‌رم خونه بابام!
آقا: دلت میاد منو تنها بذاری!
خانم: من اصلاً تو رو نمی‌خوام!
آقا: من فقط تو رو دارم!
خانم: خیال کردی کی هستی؟!
آقا: عاشق و معشوق تو!
خانم: من طلاق می‌خوام!
آقا: اجازه بده اوّل با یک مشاور خوب مشورت کنیم!
آقا - خانم
آقا: با تو کسی ازدواج نمی‌کرد. من بودم که با تو ازدواج کردم!
خانم: پس من باید خیلی از تو ممنون و سپاسگزار باشم!
آقا: دوستت ندارم!
خانم: عوضش من به تو افتخار می‌کنم!
آقا: خانمِ فلانی از تو بهتره!
خانم: امّا تو از همه برای من بهتری!
آقا: من زیردست تو نیستم!
خانم: تو آقای منی. اقتدار و غرورت برام زیباست!
آقا: چرا اخم می‌کنی؟ مگه طلب باباتو داری؟!
خانم: معلوم می‌شه، لبخند منو خیلی دوست داری. دیگه اخم نمی‌کنم!
آقا: این‌قدر کارم سخت و سنگینه!
خانم: خسته نباشی. خدا بهت قوّت بده که به خاطر من و بچّه‌ها این‌قدر زحمت می‌کشی!
آقا: این قیافست که من دارم؟!
خانم: زیباییِ عقل و شخصیتت فوق العاده است!
آقا: خیلی اسراف می‌کنی!
خانم: از توجّهت متشکرم!
آقا: بیخود برام ناز نکن!
خانم: ناز نکنم چه کار کنم؟!
آقا: ثروت و پولِ بابات را به رُخم نکش!
خانم: پول و ثروت چرک دسته!
آقا: تو متکبّری!
خانم: معذرت می‌خوام. مثل اینکه زیادی ناز کردم؟!
آقا: تو خیلی احساساتی هستی!
خانم: برای همین عاشق توام!
آقا: لجبازی نکن که از چشمم می‌افتی!
خانم: خدا اون روز رو نیاره!
آقا: گوش کن ببین چی می‌گم!
خانم: سرا پا گوشم!
آقا: از من اطاعت کن تا ازت راضی بشم!
خانم: حتماً!
آقا: این‌قدر تجمّلی و هوس‌باز نباش!
خانم: می‌تونم زیبادوست باشم؟!
آقا: تو آشپزی بلد نیستی!
خانم: امیدوارم با راهنمایی‌های شما یاد بگیرم!
آقا: نمی‌خوام رانندگی یاد بگیری!
خانم: مهم نیست. خیلی چیزها هست که می‌تونم یاد بگیرم!
آقا: چرا ناراحتی؟ کشتی‌هات غرق شدن؟!
خانم: عشق تو رنجورم کرده!
آقا: حوصلة تو رو ندارم!
خانم: منم غیر از تو کسی رو ندارم!
آقا: از خانوادت خوشم نمیاد!
خانم: عوضش من به خانواده‌ات احترام می‌ذارم!
آقا: از دستت خیلی عصبانیم!
خانم: ببخش منو که عصبانیت کردم!
آقا: تو مادر منو دوست نداری!
خانم: خدا سایة بزرگترها رو بر سر ما نگه داره!
آقا: می‌خوای به من دستور بدی؟!
خانم: می‌خوام خواهش کنم!
آقا: تو آبروی منو می‌بری!
خانم: ان‌شاءالله توی دنیا و آخرت روسفید و آبرومند باشی!
آقا: کاری نداری؟ من دارم می‌رم؟!
خانم: فدات بشم! چشم براهت می‌مونم تا برگردی. خدا نگهدارت باشه!
آقا: تو بی‌عُرضه‌ای!
خانم: عوضش مربّی فهمیده‌ای مثل تو دارم!
آقا: چرا لباس من اتو نداره؟!
خانم: شرمنده صبر و حوصله توام. الآن مثل برق برات اتو می‌کنم!
آقا: چقدر شُلی؟!
خانم: عشقت منو از پا انداخته!
آقا: دیر بجنبی، رفتم!
خانم: فدات بشم! آقایی کن. یک کمی مهلت بده تا حاضر بشم!
آقا: چقدر حرف می‌زنی! سرم رفت!
خانم: شنوندة خوبی مثلِ تو آدم را به ذوق میاره!
آقا: می‌خوام طلاقت بدم!
خانم: دل مهربونت نمی‌ذاره!