راه رسیدن به مقام انتظار

صفحات چاپی ۴۷ تا ۴۸

مطالعه در کتاب‌خوان

آیت الله ناصری

راه رسیدن به حالت انتظار این است که نخست، انسان خودش را اصلاح بکند. پس اگر می‌خواهید واقعاً منتظر باشید، باید اوّل سنخیّت پیدا بکنید تا حالت انتظار در شما حاصل شود. انتظار یک حالت درونی است؛ حالتی است که باید عارضِ روح انسان بشود و این حالت حاصل نمی‌شود، مگر زمانی که میان من و امام زمان(عج) سنخیّت باشد؛ آنگاه که سنخیّت ایجاد شد، خواه ناخواه، انتظار حاصل خواهد شد.

به طور مسلّم راه منتظر بودن، تهذیب اخلاق است؛ یعنی نخست خودمان را اصلاح و خانة دل را از آلودگی‌ها خالی نماییم. قلبی که ظلمتکده شده ‌است، باید این حجاب‌های ظلمانی را از بین ببرد و اینجاست که نور ولایت تلألؤ خواهد یافت و سنخیّت میان انسان و حضرت حاصل می‌شود. همة بزرگان اخلاق برای توسّلات دستور می‌دادند، اوّل انسان باید خودش را اصلاح کند و به گفتة بزرگان توبه نماید و سوء سابقه‌ها را از میان ببرد؛ بدین معنا که صفت‌های رذیلة خویش را از میان ببرد تا صفات حمیده در وجودش ایجاد بشود؛ آنگاه سنخیّت پدیدار می‌شود. در این هنگام است که انسان آماده‌باش می‌شود و ارتباط معنوی با حضرت، برقرار و عنایات خاص، شامل حالش می‌شود.

حال اگر بخواهیم در حالت آماده‌باش بمانیم، راهش توبه و انابه از گذشته‌ها و گرفتن تصمیم جدّی برای آینده است. انسان باید به اشتباهات خود نزد پروردگار اقرار کند، لیکن اگر حقّ ‌الناس به گردن اوست، باید نسبت به پرداخت آن تصمیم بگیرد و اقدامات لازم را انجام دهد؛ حتّی اگر اکنون نیز پرداخت ندارد، تصمیم بگیرد که بعداً بپردازد. پس اوّل، توبه از اعمال گذشته و سپس تصمیم به ترک معصیت در آینده. خدا به این امر واقف است و اگر کسی چنین تصمیمی را بگیرد و چنین قولی را به خدا بدهد، او را از دست نفس شیطان نجات می‌دهد؛ با این شرط که نمازهایش را در اوّل وقت بخواند و بر تسبیح حضرت زهرا(س) بعد از نمازها مداومت داشته و اغلب اوقات با وضو باشد؛ همچنین روزی صد مرتبه استغفار کند و به گفتة مرحوم مجلسی، در هنگام خواب هم وضو گرفته و سه بار سورة توحید را بخواند؛ چنان‌که خداوند می‌فرماید:

«وَالَّذینَ جاهَدُوا فینا لَنَهدِیَنَّهُم سُبُلَنا وَ إِنَّ اللهَ لَمَعَ المُحسِنینَ؛1

و آنها که در راه ما (با خلوص نیّت) جهاد کنند، قطعاً به راه‌های خود، هدایتشان خواهیم کرد و خداوند با نیکوکاران است.»

یعنی خدا به او کمک می‌کند و به این یاری و مدد مطمئن باشد؛ پس زمانی که این عمل‌ها را انجام داد، إن‌شاءالله برای عنایات خاصّة حضرت بقیّة الله(عج) استعداد پیدا می‌کند.2

پی‌نوشت‌ها:

صفحهٔ ۴۸

پانویس‌های این مقاله

  1. ۱

    1. سورةعنکبوت، آیة 68.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  2. ۲

    2. «سخن دوست»، آیت‌الله ناصری، ص 77.

    یک سبو معرفت

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑