از مهم‌ترین و بزرگترین دشمنان رسول خدا(ص) یهودیان بودند که از سال‌ها قبل از ولادت ایشان، با توجّه به پیش‌گویی‌های کتابشان، به قصد دیدار و نابودی آخرین رسول خدا(ص) به «شبه جزیرة عربستان» مهاجرت کردند و در بهترین مناطق آن سکنی گزیدند.
در طول دوران تاریخ، حتّی پیش از تولّد رسول خدا(ص) دشمنی خود را با ایشان آغاز کردند؛ از آن طریق که پدران ایشان را هدف توطئه‌های خود قرار دادند. آنچه در این مصاحبه مورد نظر ماست، آزار و اذیّت یهودیان پس از بعثت است.
حجّت الاسلام و المسلمین مهدی طائب، در گفت‌وگو با موعود، نگاهی مختصر به ابعاد این آزارها انداخت.
• استاد! با تشکّر از اینکه در این مصاحبه شرکت کردید، بهتر است سؤالات را از اینجا آغاز کنیم که چرا یهودیان از ابتدا، بدون آنکه آزاری از رسول خدا(ص) دیده باشند، ایشان را آزار می‌دادند؟
بسم الله الرّحمن الرّحیم. اساساً علّت عمدة ایستادگی یهودیان در برابر پیامبر(ص) و اذیّت کردن ایشان به این بر می‌گشت که از آئین و حاکمیت دین آخر الهی برای خودشان احساس نابودی می‌کردند. آنها به دروغ و به یک ادّعای باطل و به خاطر تحریفی که در دین حضرت موسی(ع) و حضرت عیسی(ع) اتّفاق افتاده بود، حاکمیت را برای خودشان می‌دانستند و می‌گفتند که حاکمیت بر کلّ جهان، از آن ماست. آنها به همین دلیل پیامبر را مانعی بزرگ برای خودشان می‌دیدند و از این طریق، هویّت خودشان را در خطر احساس می‌کردند و به همین دلیل با تمام وجود و توانشان به مقابله با پیامبر(ص) آمدند.
• آنها از کجا می‌دانستند که این فرد، همان پیامبری است که به دنبالش می‌گشتند؟
طبق فرمایش «قرآن کریم» که می‌فرماید:
«الَّذينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَعْرِفُونَهُ كَما يَعْرِفُونَ أَبْناءَهُمْ؛
اهل کتاب او را می‌شناختند؛ همان‌طور که فرزندان خود را می‌شناختند.»
تردیدی نیست که طبق بیان قرآن کریم، یهودیان، پیامبر را
می‌شناختند؛ همان‌طور که فرزندانشان را می‌شناختند. خبرها، بشارت‌ها و علائمی که توسط حضرت موسی(ع)، حضرت عیسی(ع) و دیگر انبیاء و رسولان به آنها داده شده بود، باعث آشنایی آنها شده بود. خداوند در این‌باره می‌فرماید:
«يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْراة...؛
پيامبری كه صفاتش را، در توراتی كه نزدشان است، میيابند.»
همچنین نام پیامبر در «تورات» آمده بود. خاصیت پر سؤالی بنی‌اسرائیل نیز باعث شده بود که دربارة جزئیات چهره و مشخّصات دیگر رسول خدا(ص) سؤالات بسیاری بپرسند. انبوه این سؤال‌ها و پاسخ به آنها، باعث شده بود که آنها اطّلاعات دقیقی داشته باشند. تا جایی این شناسایی بالا بود که قرآن آن را تشبیه به شناخت پدر و مادر نسبت به فرزند کرده است.
• یهودیان از چه وسایل و سلاح و ابزاری برای مقابله با رسول خدا(ص) استفاده می‌کردند؟ آیا فقط حربه‌های جنگی بود یا از طریق جادوگری نیز با ایشان مقابله می‌کردند؟
عملیات یهود ضدّ رسول خدا(ص) را می‌توان به دو بخش عمده تقسیم کرد:
الف) عملیات روانی. در این عملیات، از یک طرف ذهنیت مردم را دربارة رسول خدا(ص) تغییر می‌دادند و از طرف دیگر، تخریب شخصیت پیامبر(ص) در بیرون از دایرة مسلمانان در جهت جلوگیری از پیوستن به اسلام انجام می‌شد.
ب) عملیات فیزیکی و زمینی. ابزار این عملیات خودش به دو بخش تقسیم می‌شود: یک ابزار، ابزار متعارف بود؛ ابزار دیگر، علوم و ابزار غیرمتعارف؛ مثل همان علوم غریبه و جادوگری که قرآن به هر دو اشاره دارد و تحت این عناوین از آنها یاد شده است: «چشم زهر زدن» و «چشم زدن».
البتّه چنان‌که خودتان نیز اشاره کردید، همة این ابزار، تنها پیامبر را آزار می‌داد؛ هر چند یهودیان به قصد نابود کردن پیامبر(ص) دست به این عملیات می‌زدند، امّا اوّلاً به این دلیل که خداوند یاور متّقین است
و ثانیاً به دلیل رفتارهای مناسب پیامبر در مقابله با آنها، این روش‌ها به پیامبر آزار می‌رساند و نمی‌توانست ایشان را از بین ببرد.
• کمی بیشتر راجع به عملیات روانی توضیح بدهید.
این عملیات بسیار وسیع است؛ به عنوان نمونه می‌توان به دو مورد اشاره کرد.
1. در مسئلة قبله. یهودیان در این قضیه لشکرکشی نکردند، به جایی هجوم نبردند و حمله نکردند؛ بلکه شبهه انداختند که پیامبر اسلام اگر ادّعا می‌کند پیامبر اسلام است، چرا از قبلة ما پیروی می‌کند؟ آنها به دروغ شایع کردند که هر پیامبر باید قبلة جدید داشته باشد که همین امر باعث شک و شبهة زیادی در بین مسلمانان شده بود. حالا وقتی که قبله عوض شد، یهودیان حرف‌های دیگری زدند. آنها شروع به ایجاد تردید کردند که اگر قبلة قبلی درست بود، نماز مسلمانان از این به بعد باطل است و اگر این قبلة جدید درست است، نمازهای قبلی همه باطل است.
این در حالی بود که آنها می‌دانستند که تعیین قبله در دست خداوند متعال است و خداوند می‌تواند آن را تغییر بدهد؛ امّا آنها به غلط بین مردم جا انداختند که نسخ در احکام الهی اتّفاق نمی‌افتد و اگر خدا حکمی داد، نمی‌تواند بعد از مدّتی آن حکم را عوض کند.
2. آنها شایعاتی راجع به رسول خدا(ص) بین مردم رواج می‌دادند؛. مثلاً می‌گفتند که پیامبر(ص) با ساحران در تماسند. آنها خیلی از این حرف‌ها را به مشرکان نیز تعلیم می‌دادند. حرف‌هایی که در «مکّه» شنیده می‌شد که پیامبر، ساحر است، همه از طریق یهودیان بود.
یکی از کارهایی که آنها در مکّه کردند، این بود که به هم‌کیشان خودشان گفتند شما بیایید برای مدّتی مسلمان شوید و تحت تعلیمات مسلمانان قرار بگیرید و بعد از آنکه پای درس‌های پیامبر(ص) بودید، از دین خارج شوید و بگویید ما پای درس‌هایش نشسته‌ایم و فهمیدیم که حرف‌هایش، حرف‌های درستی نیست و این، پیغمبر آخرالزّمان نیست.
• در طول تاریخ، یهودیان کارشکنی‌های بسیاری کردند. این کارشکنی‌ها به چه صورت بود؟
کارشکنی یهودیان را می‌توان از دو جهت مورد بررسی قرار داد: اوّلاً باید بگوییم که یهودیان مدّت‌های بسیاری بود که در «مدینه» سکونت داشتند و با اهل مدینه پیش از هجرت، هم‌پیمان بوند. اهالی مدینه آنها را اهل کتاب و فرهنگ می‌دانستند و هیمنة فرهنگی در مدینه از آن یهودیان بود. به همین دلیل حرف آنها را قبول می‌کردند.
یکی از کارهایی که یهود در مدینه به آن دست می‌زد، ایجاد دلسردی بین مردمی بود که در مدینه، قرار بود پیامبر(ص) را برای ایجاد حکومت اسلامی، یاری کنند. آنها می‌خواستند با این دلسردی آنان را از یاوری پیامبر بازدارند؛ برای مثال آنها را تحت فشار قرار می‌دادند؛ مثلاً برخی از امور اقتصادی اطراف مدینه در دست یهود بود. یهودیان بعضی اوقات گندم‌هایی که کاشته بودند، به مدینه نمی‌فرستادند و به همین دلیل آنجا قحطی می‌شد.
از طرف دیگر، یهودیان با همکاری با مشرکان و تحریک و تشویق آنها برای رسول خدا(ص) دردسر درست می‌کردند؛ مثلاً اینکه راه‌ها را ناامن یا حتّی به سمت نیروی پیامبر(ص) لشکرکشی می‌کردند. در بعضی مواقع اینها علیه رسول اکرم(ص) دست به عملیات نظامی می‌زدند.
• تأثیر یهودیان در جنگ‌هایی، مثل خیبر و احزاب معلوم است. اگر می‌شود، دربارة دیگر جنگ‌ها بگویید که آیا یهودیان تأثیری در آنها داشتند؟
اصلاً جنگ احد و جنگ بدر به مشاوره و تحریک یهودیان راه افتاد و جنگ تبوک برای مقابله با یهودیانی بود که آتش جنگ برافروخته بودند.
به طور کلّی باید گفت، وقتی کلّ عملیات جنگی رسول خدا(ص) را در نظر بگیریم، می‌بینیم که در همة جنگ‌ها، یهودیان، یا جزء محرّکان بودند یا همکاران یا آغازکنندة جنگ.
• آیا یهودیان پس از رسول خدا(ص) نیز مشکل‌ساز شدند؟
یهودیان تا زمانی که رسول خدا(ص) زنده بودند، علنی به مخالفت برخاستند؛ ولی وقتی که پیامبر(ص) رحلت کردند، آنها در قالب پنهان‌کاری و نفاق وارد کار شدند که تا همین امروز هم ما درگیر آن هستیم. دربارة حضور یهود پس از رحلت پیامبر(ص) در «سورة مائده» آمده است:
«لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَداوَةً لِلَّذينَ آمَنُوا الْيَهُود؛
دشمن‌ترین مردم را نسبت به مؤمنان، یهودیان می‌یابی.»
این آیه در آخرین سال عمر پیامبر(ص) نازل شد که تمام توطئه های یهود توسط رسول اکرم(ص) خنثی شده بود. این «لتجدنّ» اشاره به این دارد که عملیات یهود هنوز ادامه دارد.
بنابراین یهودیان پس از پیامبر(ص) در قالب نفاق وارد مخالفت با دین اسلام شدند. شما وقتی به دقّت تاریخ را دنبال می‌کنید، می‌بینید که در حادثه‌ای، مثل عاشورا چقدر خطّ پنهان یهودیان به چشم می‌خورد که مجال سخن گفتن از آن در اینجا نیست.
• با تشکّر از اینکه در این گفت‌وگو شرکت کردید.