امام مهدي و دنياي استكبار

مهدي فقيه ايماني

به موجب احاديث وارده از ناحيه پيامبر اكرم، صلي‏الله‏عليه‏وآله، و ائمه معصومين، عليهم‏السلام، مندرج در مصادر حديثي و كتب اختصاصي پيرامون حضرت بقية‏الله مهدي منتظر، عجل‏الله‏تعالي‏فرجه، يكي از ويژگيهاي قيام جهاني آن حضرت رويارويي و جنگ با كفار و مشركين و مفسدين في الارض است‏با سلاحهاي جنگي عصر پيغمبر (از جمله ذوالفقار يعني شمشير پيغمبر) و ديگر وسائل از اين قبيل كه جهت آگاهي تفصيلي خوانندگان محترم را به مصادر مربوطه ارجاع مي‏دهيم. (1)

امام باقر، عليه‏السلام، در اين زمينه مي‏فرمايد:

... و اما شبهه من جده المصطفي، صلي‏الله‏عليه‏وآله، فخروجه بالسيف و قتله اعداء رسوله، صلي‏الله عليه‏وآله، و الجبارين و الطواغيت و انه ينصر بالسيف و الرعب و انه لا ترد له راية. (2)

مهدي از اين جهت‏با جدش محمد مصطفي، صلي‏الله‏عليه‏وآله، شباهت دارد كه با شمشير قيام مي‏كند و دشمنان خدا و رسولش و زورگويان و طاغوتيان را به قتل مي‏رساند و با شمشير و ايجاد رعب و وحشت نصرت مي‏يابد و ياري مي‏شود و هيچ يك از پرچمهايش شكست‏خورده بر نخواهد گشت. همچنين امام صادق، عليه‏السلام، در پاسخ ابو خديجه كه از ايشان درمورد حضرت قائم سؤال كرده بود، فرمودند:

كلنا قائم بامر الله واحد بعد احد حتي يجي‏ء صاحب السيف فاذا جاء صاحب السيف جاء بامر غير الذي كان. (3)

همه ما يكي پس از ديگري قائم به امر خدا هستيم تا زماني كه صاحب شمشير بيايد؛ پس آنگاه كه صاحب شمشير آمد برنامه و دستوري غير از آنچه بوده به اجرا درمي‏آورد.

گويا مراد حضرت از اين عبارت آن باشد كه پدرانش مامور به تقيه و مدارا بودند و او مامور به جهاد و براندازي ظلم و زور.

دهها حديث ديگر از اين قبيل وجود دارد كه همگي بيانگر قيام حضرت مهدي و رويارويي او با دشمنانش به وسيله شمشير و سلاح جنگي پيامبر اكرم و امير مؤمنان است. شكي نيست كه حضرتش هيچگونه استفاده‏اي از وسائل و نيروهاي تاخت و تاز فعلي دنيا نخواهد كرد.

با توجه به قيام عدل مآبانه اسلامي و انساني آن بزرگوار به منظور برچيدن بساط ظلم و ستم و برقراري عدل و داد از يك سو و ظالمانه بودن استفاده از هر نوع سلاحهاي جنگي فعلي از سوي ديگر معقول و قابل قبول نيست كه حضرتش از سلاحهاي جنگي - غير شمشير و نيزه - اين چنيني استفاده نمايد و قطره خوني را بنا حق بريزد يا ظالمانه به‏جان و مال مردم آسيب رساند.

آري به شرحي كه برخوردهاي جنگي پيامبر و امير مؤمنان و درگيريهاي آن دو بزرگوار را با كفار و مشركين و يهود و نصاري و منافقين - در رابطه با نشر و گسترش اسلام - در مصادر تاريخي و حديث‏سني و شيعه ملاحظه مي‏كنيم، حضرت مهدي موعود، روحي‏له‏الفداء، هم عينا براي ادامه خط و رسم آن دو بزرگوار بدون هيچگونه اقدام ظالمانه‏اي به گسترش اسلام و برقراري عدل و داد جهاني مي‏پردازد و حديث:

يملا الله به الارض قسطا و عدلا بعد ما ملئت ظلما و جورا.

و ديگر احاديث و پيشگوييهاي پيامبر اكرم، صلي‏الله‏عليه‏وآله، و پيامبران پيشين و ائمه اطهار، عليهم‏السلام، را تحقق مي‏بخشد.

اكنون اين سؤال مطرح است كه: چگونه حضرت مهدي با شمشير و نيزه در مقابل آن همه سلاحهاي جنگي و هواپيماهاي بمب‏افكن و موشك‏انداز و نيروهاي آتش‏زا و مخرب و وسائل نقليه زميني، هوايي، و دريايي مي‏تواند استقامت كند و جمعيتها و گروههاي منحرف و بيراهه‏رو و ضد اسلام را به اسلام و قرآن گرايش دهد و در صورت تمرد و تخلف آنها از پذيرش اسلام به كار آنها خاتمه دهد؟

در پاسخ اين سؤال بايد گفت كه: اگر بخواهيم از بعد معجزه و استفاده از نيروي معنوي و ياري الهي وارد شويم، مي‏توانيم بگوييم: همانطوري كه به شرح مندرج در آيات قرآني، خداوند با يك قطعه چوب (عصا) حضرت موسي و هارون را بدون همكاري بني‏اسرائيل و ياري آنها بر فرعون و دارودسته و نيروي يك ميليون و ششصد هزار نفري او مسلط و پيروز كرد. (4)

چنانكه مي‏دانيد بعد از آنكه فرعون هشتاد نفر از نيروهاي ساحر و جادوگر خود را احضار كرد و آنها در مقابل حضرت موسي با گستردن طناب و چوب و ديگر چيزها صحنه جست و خيزي در شكل مارها و ديگر حيوانات وحشتزا را به نمايش درآوردند؛ حضرت موسي به امر الهي عصاي خود را بر زمين زد و فورا عصا به شكل اژدهاي عظيمي به حركت درآمد و تمام وسائل و مايه‏هاي جادويي جادوگران را بلعيد، آن چنانكه آنها به شگفت آمده و وحشتزده شدند و همه در مقابل حضرت موسي تسليم شدند و به سجده افتادند و گفتند ما به خداي موسي و هارون ايمان آورديم و معتقد به خداي راستين حضرت موسي شدند و در پاسخ فرعون كه آنها تهديد به قطع دست و پا و به دارآويختن نموده بود، گفتند: مهم (5) نيست هر كاري مي‏خواهي بكن، ما گناهاني كرده‏ايم كه مي‏خواهيم با ايمان به خدا و تسليم در مقابل پيغمبرش ما را ببخشد و بيامرزد.

و نيز حضرت موسي به امر الهي عصا را بر آب رود نيل زد و آبهاي آن مثل كوه روي هم انباشته شد و دوازده جاده خشك به وجود آمد، پس حضرت موسي با دوازده فرقه بني‏اسرائيل وارد جاده‏هاي خشك شدند و فرعون هم به همراه لشكرش در تعقيب موسي وارد جاده‏هاي خشك رود نيل شد و بالاخره پس از آنكه آخرين نفر از بني‏اسرائيل از دريا خارج شد و پا بيرون نهاد آخرين نفر از نيروها و دنباله‏روان فرعون وارد دريا شد، آنگاه خداوند با موجي لحظه‏اي دريا را پر از آب و فرعون - همان خداي دروغين را - با انبوه زر و زيورهاي وزنه‏دار آويخته به‏خود و سلاحهاي سنگين و همراهانش همه را غرق كرد و جثه فرعون را مثل پر كاه روي آب قرار داد كه كافر و مؤمن همه به حيرت درآمدند. در حالي كه موسي و هارون و تعداد ششصد هزار نفر بني‏اسرائيل همه نجات يافتند و بني‏اسرائيل وارث و مالك تشكيلات فرعون و سرزمين مصر شدند. (6)

به‏فرموده امام رضا، عليه‏السلام، حضرت مهدي، عليه‏السلام، عصاي موسي و انگشتر سليمان را در دست دارد؛ و طبعا همانند موسي از عصا (7) و همانند سليمان از انگشتر استفاده معجزه‏آسا خواهد كرد.

بدين ترتيب براي خداوند خيلي سهل و آسان است كه حجتش امام زمان، عليه‏السلام، را بر دنياي كفر و استعمار و زور و قلدري مسلط و پيروز فرمايد؛ آن چنانكه دنياي كفر و ايمان به حيرت درآيد و اسلام راستين هر چه سريع‏تر و گسترده‏تر در سراسر جهان به نمايش درآيد و بساط ظلم و كفر برچيده شود.

اكنون اگر با گذشت‏بيش از سه

هزار سال از تاريخ ماجراي برچيده شدن بساط خدايي خيالي و دروغين فرعون به‏وسيله حضرت موسي تجسم ذهني جزئيات قضيه و به وقوع پيوستن آن براي ما مشكل است‏به سراغ ماجراي از هم پاشيده شدن دستگاه وسيعترين حكومت جهاني، يعني شوروي - آنهم بدون جنگ و خونريزي - مي‏رويم.

آري، اين شوروي بود كه با تشكل و به‏هم پيوستگي زورمندانه پانزده كشور از كشورهاي آسيايي و اروپايي كه جمعا بالغ بر دويست و سي و پنج ميليون و هفتصد هزار نفر جمعيت آن بود، به اضافه جمعيتهاي تعدادي جمهوريهاي خودمختار و چند منطقه ملي و گسترش يافتن آن به وسعت‏سه برابر آمريكا و همانند قاره‏اي در مقابل قاره‏هاي آسيا و آفريقا و اروپا با انواع قدرتهاي نظامي و سلاحهاي جنگي فعلي و درآمدهاي مالي، مخازن گسترده نفت، توليدات وسيع مواد معدني، كشاورزي، مواد غذايي، صنايع فلزكاري، كشتي‏سازي، اسلحه‏سازي، دامپروري، و ديگر چيزهاي سرنوشت‏ساز يكي از دو حكومت فوق قدرت جهاني تلقي و قلمداد شده و با جمعيتي بالغ بر 000،414،740 نفر بر اساس برآورد سال‏1969 ميلادي توسط سازمان ملل متحد يكي از دو قدرت بزرگ (8) جهان بود.

اما بر اثر بيراهه‏رويهاي مختلف نظام حكومتي شوروي و كوبيدن راه و رسم انساني و نارسائيهاي قانوني و ندانم‏كاري و قلدري مسؤولان درجه بالا و سرنوشت‏ساز و آن فشار اقتصادي و از همه بدتر و زيان‏بخش‏تر فاصله‏اندازي بين دين و مردم ديديم كه ناگهان از هم پاشيده شد و سقوط كرد.

اينگونه قضايا كه در گذشته به‏طور فراوان به وقوع پيوسته و دنياي كنوني هم در گوشه و كنار جهان دست‏به گريبان آن مي‏باشد هر يك مي‏تواند سرنخي باشد براي قابل قبول بودن قيام جهاني حضرت مهدي موعود و امكان آغاز آن با تجمع سيصد و سيزده نفر از عوامل (9) اصلي قيام از بلاد اسلامي و مناطق مختلف در مكه معظمه و رسيدن آمار اصحاب و تجمع‏كنندگان به ده هزار نفر يا كمي بيشتر كه در اين موقع از (10) مكه خارج مي‏شوند و آنگاه پيروزي حضرتش در رابطه با برقراري عدل جهاني و نابودي حكومتهاي ظلم و كفر و استعمار و استبداد به حقيقت مي‏پيوندد و به نمايش عملي در مي‏آيد.

آري قرآن مجيد با ايراد آيه شريفه:

كم من فئة قليلة غلبت فئة كثيرة باذن الله. (11)

خاطر نشان فرموده است كه چه بسيار گروه اندك كه به اذن الهي بر گروه فراوان و رقم چند صد برابر يا چند هزار برابر چيره و پيروز شدند و نمونه‏هاي متعددش پيروزيهاي حيرت‏انگيز پيامبر گرامي اسلام بود با نيروهاي كم بر نيروهاي چند برابري كفار و مشركين و بالاخره گسترش هر چه بيشتر اسلام و برچيده شدن بساط شرك و بت‏پرستي از صحنه حجاز و عربستان و بعدا ديگر مناطق و بلاد دور و نزديك به حجاز.

پي‏نوشتها: