ژنرال‌های جنگ نرم: روپرت مردوخ

روپرت مردوخ یهودی، متولّد 11 مارس 1931م. در یکی از بزرگترین امپراتورهای‌های رسانه‌ای دنیا، یعنی «نیوزکورپوریشن» ریاست می‌کند که در سال 2008م. بالغ بر 33 میلیارد دلار از محصولات متنوّع رسانه‌ای، درآمد کسب کرده بود. این محصولات شامل «فاکس نیوز»، «فاکس قرن بیستم»، «داو جونز»4 (ناشر نشریّة وال استریت ژورنال)، «هاپر کالینز»5، «مای اسپیس»6، «نیویورک پست» و صدها روزنامه و ایستگاه تلویزیونی دیگر می‌شود.7

روپرت مردوخ، فعّالیت رسانه‌ای خود را در «آدلاید استرالیا» آغاز کرد. وی بعدها شرکت‌های رسانه‌ای خود را به بازارهای «انگلستان»، «آمریکا» و «آسیا» گسترش داد. اگرچه وی برای اوّلین بار در استرالیا و در اواخر دهة 1950م. وارد عرصة تلویزیون شد، امّا بعدها این دارایی‌ها را واگذار کرد و سهام کنونی رسانه‌ای شرکت نیوزکورپوریشن8 در استرالیا (که هنوز اغلب به صورت چاپی فعّالیت می‌کند) تابع قوانین بین رسانه‌ای است. اوّلین یورش جدّی مردوخ، به عرصة تلویزیون در آمریکا صورت گرفت. وی در سال 1986م. شرکت «فاکس»9 را در این کشور تأسیس نمود. او در دهة 2000م. تبدیل به یکی از سرمایه‌گذاران برتر در عرصة تلویزون ماهواره‌ای، صنعت فیلم‌سازی و اینترنت شده و «وال استریت ژورنال»،10 یکی از روزنامه‌های بزرگ آمریکا را خریداری نمود. نشریة «تایم» سه بار مردوخ را در لیست 100 فرد تأثیرگذار جهان قرار داد.

در سال 2010م. وی در لیست ثروتمندترین مردان جهان که توسط نشریة «فوریس» ارائه می‌شود، حائز رتبة سیزدهم شد.11 وی دارای ثروتی بالغ بر 3/6 میلیارد دلار و صد و هفدهمین فرد ثروتمند جهان است.12

پیشینة کاری

مردوخ در سال 2004م. اعلام نمود که دفتر مرکز نیوزکورپوریشن را از آدلاید استرالیا به آمریکا منتقل خواهد کرد. هدف از استقرار شرکت

در آمریکا، اطمینان از این امر بود که مدیران سرمایه‌گذاری در آمریکا بتوانند سهام این شرکت را بخرند؛ زیرا بسیاری از آنها تصمیم گرفته بودند که سهام شرکت‌های خارج از آمریکا را خریداری نکنند. برخی از تحلیل‌گران معتقد بودند که قرار گرفتن دفتر مرکزی این شرکت در استرالیا، سبب کاهش ارزش آن در مقایسه با دیگر شرکت‌های رقیب شده است.

شرکت نیوزکورپوریشن در 20 جولای 2005م. با پرداخت 580 میلیون دلار، توانست شرکت «اینترمیکس مدیا»13 را خریداری کند. این شرکت صاحب وب‌سایت «مای اسپیس» (MySpace.com) و دیگر وب‌سایت‌های شبکة اجتماعی بود. شرکت نیوزکورپوریشن در 11 سپتامبر اعلام نمود که شرکت «آی‌جی‌ان‌اینترتینمنت»14 را به مبلغ 650 میلیون دلار خریداری خواهد کرد.15

در ماه می 2007م. مردوخ پیشنهادی بالغ بر 5 میلیون دلار برای خرید شرکت داو جونز،16 مالک نشریّة وال استریت ژورنال ارائه نمود. در آن زمان، خانوادة بنکرافت17 که 64% از سهام شرکت داو جونز را در اختیار داشتند، با قاطعیت این پیشنهاد را رد کردند. آنها با استراتژی مورد علاقة مردوخ، یعنی کاهش تعداد کارکنان و کنار گذاردن سیستم‌های جاری مخالف بودند. بعدها خانوادة بنکرافت از تمایل خود برای فروش سهامشان خبر دادند. به گزارش «آسوشیتدپرس»، علاوه بر مردوخ، ران بورکل،18 غول سوپرمارکت‌های زنجیره‌ای و برد گرین اسپن،19 کارآفرین عرصة اینترنت، در میان علاقه‌مندان به خرید سهام شرکت داو جونز بودند.20 رادیو «بی‌بی‌سی»، در 1 آگوست 2007م. اعلام کرد که مردوخ سهام شرکت داو جونز را خریداری نموده است.21 این امر واکنش‌های متفاوتی در پی داشت.

اخیراً مردوخ «تی.‌جی.‌آر‌تی»،32 شبکة تلویزیونی ترکیه را که توسط قوانین بانکداری ترکیه ضبط شده بود، خریداری نموده است. به گزارش روزنامه‌ها، مردوخ به همراه احمد ارتگون،33 غول رسانه‌ای ترکیه، این شبکه را خریداری نموده است.

مردوخ اخیراً یک دعوی حقوقی علیه سیلویو برلسکونی، نخست‌وزیر«ایتالیا» را نیز برنده شده است. قاضی دادگاه اعلام داشت که «مدیا ست»،34 بازوی رسانه‌ای نخست‌وزیر ایتالیا، از پخش آگهی‌های تجاری شبکة «اسکای»35 ایتالیا، واحد نیوزکورپوریشن در ایتالیا، در شبکه‌های تلویزیونی تحت مالکیت خود ممانعت کرده است.

در فیلم مستند «Outfoxed»، محصول سال 2004م. مصاحبه‌های زیادی وجود داشتند که در همگی، شبکة فاکس نیوز متّهم شده بود که خبرنگاران را برای پوشش خبری جانبدارانة وقایع، تحت فشار می‌گذارد تا بتواند بر آرای سیاسی بینندگان تأثیر بگذارد. در این فیلم، فهرست دارایی‌های رسانه‌ای مردوخ شمرده شده است که نشان می‌دهد رسانه‌های تحت کنترل وی، به سه چهارم مردم جهان دسترسی دارند.

فرار مالیاتی

مجلّة «اکونومیست» در سال 1999م. گزارش داد که شرکت نیوزکورپوریشن در 11 سال گذشته، بیش از 4/11 میلیارد پوند (1/20

میلیارد دلار) سود کرده؛ در حالی که هنوز مالیات خود را پرداخت نکرده است. این نشریه همچنین اعلام کرد که با بررسی حساب‌های موجود، به این نتیجه رسیده که شرکت نیوزکورپوریشن باید حدود 350 میلیون دلار مالیات پرداخت کند.36 در ادامة مقالة یاد شده، چنین نوشته شده که: ساختار پیچیدة شرکت، حوزة کار بین‌المللی و استفاده از معافیت‌های مالیاتی در کشورهای دیگر به نیوزکورپوریشن اجازه داده است که حدّاقل مالیات ممکن را بپردازد.

دستمزد و ثروت

روپرت مردوخ، مدیرعامل شرکت نیوزکورپوریشن در سال 2008م. درآمدی بالغ بر 30.053.157 کسب کرد. حقوق پایة وی 80.100.000 دلار، پاداش وی 17.500.000 دلار و درآمد سهام وی، 4.049.988 میلیون دلار بوده است. بر اساس لیست برترین ثروتمندان در نشریة «فوریس»، وی با ثروتی بالغ بر 6.2 میلیون دلار حائز رتبة 38 در آمریکا و رتبة 117 در کلّ جهان بود.

متّحد با نومحافظه‌کاران

با در نظر گرفتن رفاقت نزدیک بین فعّالان نومحافظه‌کار، مردوخ در برپایی ایستگاه‌های رسانه‌ای مهم برای نومحافظه‌کاری، نظیر «ویکلی استاندارد»، وال استریت ژورنال و فاکس نیوز کمک‌های شایانی نموده است. تمایل وی برای حمایت از نشریّة استاندارد، به ‌رغم زیان میلیونی سالیانة آن، یکی از نشانه‌های تعهّد مردوخ نسبت به اهداف این جناح دست راستی بود؛ این مجلّه یک نیروی محوری در جهت جلب حمایت برای حملة سال 2003م. به «عراق» محسوب می‌شد. طبق گزارشی که از سوی سازمان «دقّت و انصاف در گزارش‌دهی»37 منتشر شد، آمده است: با توزیع نزدیک به 65 هزار نسخه و ضرر سالیانة برابر با یک تا 5 میلیون دلار، مجلّة ویکلی استاندارد تنها بخش کوچکی از امپراتوری وسیع رسانه‌ای مردوخ محسوب می‌شود.38

در ژوئن 2009م. مردوخ «ویکلی استاندارد» را به شرکت «کلریتی مدیا»،39 یک شرکت دنوری که توسط غول رسانه‌ای، فیلیپ آنشوتز40 اداره می‌شود، فروخت. «نیویورک تایمز» طبق اظهار نظر یک مدیر نزدیک به مردوخ که خواست نامش فاش نشود، چرا که این معامله قرار بود محرمانه باقی بماند، گزارش داد که مجلّه به قیمتی حدود یک میلیون دلار فروخته شد. یک مدیر شرکت نیوزکورپوریشن در مصاحبه با مجلّة تایمز، اظهار داشت که: مردوخ قصد دارد تا مجلّه را به کسی که اشتیاق بیشتری برای جاودانه کردن آن دارد، بفروشد.41

شبکة فارسی وان

«فارسی وان»، شبکة فارسی زبانی است که از «امارات متّحدة عربی» پخش می‌شود. این شبکه که از دارایی‌های روپرت مردوخ است، از مرداد 1388ه‍ .ق. اقدام به پخش فیلم‌های خارجی با دوبلة فارسی می‌کند.

شبکة تلویزیونی «استار»، از زیرمجموعه‌های نیوزکورپوریشن، در 23 دسامبر 2008م. اعلام کرد که اوایل سال 2009م. کانال تلویزیونی سرگرم‌کننده‌ای به زبان فارسی راه‌اندازی خواهد کرد. مسئولان گروه استار، هدف از راه‌اندازی کانال تلویزیونی به زبان فارسی را پخش برنامه برای بیش از یکصد میلیون مخاطب فارسی زبان در سراسر آسیا اعلام کرده‌اند. بیشتر مخاطبان فارسی‌زبان در «ایران»، «افعانستان» و «تاجیکستان» زندگی می‌کنند؛ امّا استار قصد دارد دفتر بازاریابی و فروش کانال فارسی زبان خود را در شهر «دبی» در امارات متّحدة عربی قرار دهد.

این شبکة تلویزیونی با همکاری گروه استار و گروه رسانه‌ای «موبی» اداره می‌شود که توسط سعد محسنی، یک افغانی استرالیایی تبار و دو برادر و خواهرش در سال 2002م. تأسیس شده است.

ترویج خانواده‌های بی‌سامان و لجام گسیخته، ترویج و عادّی جلوه دادن خیانت خانوادگی، بی‌اهمّیت نشان دادن احترام به والدین، عادّی جلوه دادن رابطة خارج از ازدواج، هویت‌زدایی از مفهوم خانواده، به عنوان کوچکترین واحد اجتماعی مستقل و مؤثّر، عادّی جلوه دادن سقط جنین برای دختران، تعصّب‌زدایی از کانون خانواده و ترویج فمینیسم نسبت به حریم خانواده، ترویج مفهوم زندگی با دیگران به جای ازدواج، مخدوش کردن رابطة فرزندان در خانواده، ترویج خشونت در میان جوانان و نوجوانان از طریق پخش موزیک - ‌ویدئوهای خاص و پی‌ریزی و ایجاد آمادگی ذهنی تفکّر شیطان‌پرستی در نوجوانان و جوانان، از محورهای فعّالیت این شبکه است.

امپراتوری رسانه‌ای به هر قیمت ممکن

مردوخ با بهره‌گیری از امپراتوری رسانه‌ای خود، به منظور پیشبرد اهداف سیاسی، مرتّباً از جانب منتقدان، مورد انتقاد قرار می‌گیرد؛ برای مثال در جریان زمینه‌چینی برای حملة آمریکا به عراق، سردبیران رسانه‌های مردوخ با سرو صدای فراوان از اردوگاه هواداران جنگ جورج بوش، رئیس جهمور آمریکا و تونی بلر، نخست‌وزیر انگلستان، حمایت کردند.

یک روزنامة بریتانیایی نوشت: شما باید قبول کنید که روپرت مردوخ یک تاجر رسانه‌ای زیرک است؛ چرا که وی در انتخاب سردبیرانی از سراسر جهان که به خطّ فکر وی نزدیک هستند، توانایی خطاناپذیری دارد. جز این دیگر چگونه می‌توانیم اتّحاد بی‌نظیر افکار در امپراتوری رسانه‌ای وی مبنی بر لزوم جنگ در عراق را توضیح دهیم؟ بعد از یک مطالعه و ارزیابی جامع در بین نشریات پرفروش و با نفوذ شرکت نیوزکورپوریشن مردوخ در سرتاسر جهان، به این نتیجه می‌رسیم که اینها همه از یک منبع سرچشمه می‌گیرند. بعضی از آنها همچون شیپوری هستند که از دمیدن نوای جنگ در آن لذّت می‌برند. برخی دیگر ترجیح می‌دهند که نقش کم‌رنگ‌تر و در عین حال زیرکانه‌تری در این نغمه‌سرایی داشته باشند، امّا هیچیک از آنها جرئت این را ندارند تا ساز مخالفت با جنگ را سر دهند.42

طبق گفته‌های دیوید پاتریک،43 مفسّر سیاسی، دخالت شخصی مردوخ در نشریات سبب شده تا همة خروجی‌های خبر وی با دیدگاه سیاسی شخص آقای مردوخ، دیدگاه سیاسی جنگ‌طلبانه، هم‌خوانی داشته باشد که همین امر باعث شده تا صدای وی در نزاع جنگ جهانی

در مورد جنگ آمریکا در عراق، از بلندترین‌ها باشد.

جین کیملمن از «اتّحادیة مصرف‌کنندگان به نیویورک تایمز» گفت: مردوخ از طریق امکانات رسانه‌ای خود، صدایش را به بلندترین شکل، در سرتاسر جهان منتشر می‌سازد و این دقیقاً از آن چیزهایی است که وقتی یک نفر مجاری رسانه‌ای بسیاری را در اختیار می‌گیرد، باید در موردش نگران باشیم.

فاکس نیوز، در در رده‌بندی شبکه‌های کابلی در سال 2002م. «سی.ان.ان» را که به خاطر پوشش یک جانبة مسائل سیاسی دائماً از سوی بینندگان مورد انتقاد قرار می‌گرفت، پشت سر گذارد؛ با ابزاری چون به راه انداختن کمپین برای حمایت از حمله به عراق تا تلاش دائمی برای تضعیف دولت باراک اوباما. زمانی که کریستین امانپور، گزارشگر سی.ان.ان فاکس را متّهم به ایجاد جوّی از ترس و خود سانسوری در مورد جنگ عراق کرد، سخن‌گوی زن فاکس‌نیوز واکنش نشان داد و اظهار داشت: ترجیح می‌دهیم به عنوان سربازان بوش شناخته شویم تا سخنگوی القاعده.44

همین‌طور زمانی که مشاوران باراک اوباما، رئیس جمهور آمریکا، اقدام به انتقاد از فاکس نیوز برای عدم رعایت استاندارهای روزنامه‌نگاری در پوشش اخبار مربوط به دولت کردند، مایکل کلمنت،45 مدیر ارشد فاکس، «کاخ سفید» را متّهم کرد که تفسیر خبری را با پوشش خبری خلط کرده‌اند.46 برخی ناظران مردوخ را بیشتر مجذوب قدرت و فرصت‌طلبی می‌دانند تا ایدئولوژی. آرانگو47 از نیویورک تایمز می‌نویسد: سیاست آقای مردوخ انعطاف‌پذیرتر از آن چیزی است که منتقدانش به تصویر کشیده‌اند. وی در همسو کردن خود و شرکت خود، با قدرت و نه ایدئولوژی، کاملاً عملگرایانه رفتار کرده است. وی از تونی بلر در بریتانیا حمایت کرد و در سال 2006م. «نیویورک پستِ وی» از هیلاری کلینتون برای کسب کرسی سنا پشتیبانی به عمل آورد.

حتّی آقای مردوخ برای کمک به خانم کلینتون، مراسم جمع‌آوری کمک مالی ترتیب داد و به فاصلة کمی بعد از انتخاب باراک اوباما، به عنوان رئیس جمهور، نیویورک پست در صفحات و گزارش خود، شروع به تملّق‌گویی از وی کرد.48

فعّالیت‌های سیاسی مردوخ در کشورهای مختلف

• آمریکا

مک نایت49 چهار شاخصه برای فعّالیت‌های مردوخ قائل می‌شود که عبارتند از:

ـ ایدئولوژی بازار آزاد؛

ـ مواضع واحد در موضوعات مربوط به سیاست‌گذاری عمومی؛

ـ نشست‌های جهانی بین سردبیران؛

ـ مخالفت با گرایش‌های آزادی‌خواهانه در دیگر رسانه‌های جمعی.50

در 8 می 2006م. نشریة «فایننشال تایمز»51 اعلام کرد که: مردوخ میزبان یک برنامة جمع‌آوری کمک‌های نقدی برای مبارزات انتخاباتی هیلاری کلینتون در مجلس سنا خواهد بود.52

در سال 2008م. والت موسبرگ53 طیّ یک مصاحبه از مردوخ پرسید که: آیا وی در حمایت روزنامة نیویرک تایمز از اوباما در مبارزات اوّلیّة دمکرات‌ها تأثیرگذار بوده است یا نه؟ وی بدون کوچکترین تردیدی گفت: بله. او مانند یک ستارة موسیقی راک است. خیلی جالب است! من چیزهایی را که او در مورد آموزش می‌گویند، بسیار می‌پسندم. فکر نمی‌کنم در «فلوریدا» برنده شود... امّا در «اوهایو» و کلّ فرآیند انتخابات برنده خواهد شد. مشتاقم که او را ببینم که آیا به وعده‌هایش عمل خواهد کرد؟53

در سال 2010م. شرکت نیوزکورپوریشن، یک میلیون دلار به «مجمع فرمانداران جمهوری‌خواه»54 و یک میلیون دلار به «اتاق تجاری آمریکا» کمک کرد.55

مردوخ همچنین یکی از اعضای هیئت مدیرة «مؤسّسة لیبرال کیتو»56 است.

• انگلستان

در دهة 1980م. مردوخ اتّحاد نزدیکی با مارگارت تاچر داشت و روزنامة «سان»57 نیز با حمایت از جان میجر که به طور غیرمنتظره‌ای پیروز انتخابات سراسری 1992م. شد، اعتبار زیادی یافت.58 با این حال، در انتخابات سراسری سال‌های 1971، 2001 و 2005م. روزنامه‌های مردوخ یا بی‌طرف بوده یا از حزب کارگر تحت رهبری تونی بلر، حمایت می‌کردند. برخی منتقدان معتقدند که مردوخ فقط از احزاب حاکم یا آنهایی که به احتمال زیاد در آینده برنده خواهند شد، حمایت می‌کند؛ بدین امید که بر تصمیمات دولت در راستای پیشبرد اهداف تجاری خود تأثیر گذارد. لازم به ذکر است که مردوخ خود را یک لیبرال می‌داند.59

در سال 1998م. پیشنهاد مردوخ برای خرید «باشگاه فوتبال منچستریونایتد» به مبلغ 625 میلیون پوند رد شد. این رقم در تاریخ خرید و فروش باشگاه‌های فوتبال بی‌سابقه بود. «کمیسیون رقابت انگلستان»60 از انجام این معامله ممانعت کرد؛ زیرا این امر به رقابت در صنعت رسانه‌ای و کیفیت فوتبال انگلستان آسیب می‌زند.

در سال 2006م. روزنامة «ایندیپندنت»61 انگلستان، گزارش داد که مردوخ به تونی بلر پیشنهاد داده بعد از پایان دورة نخست‌وزیری، عهده‌دار یک پست ارشد در شرکت رسانه‌ای نیوز گردد.62

وی همچنین توسط تامی شرایدن، نمایندة مجلس «اسکاتلند»، متّهم شد که با وی دشمنی شخصی داشته و سعی دارد با همکاری نهادهای اطّلاعاتی انگلستان، فیلمی ویدئویی از وی تهیّه کند؛ فیلمی که در آن اعتراف به داشتن رابطة نامشروع می‌کند. شرایدن قبلاً از شرکت نیوز اینترنشنال63 به همین دلیل شکایت کرده و در دادگاه پیروز شده بود.64 شرایدن در هنگام دستگیری، به علّت ادای شهادت دروغ، اظهار داشت که اتّهامات بر اثر نفوذ امپراتوری قدرتمند مردوخ وارده شده‌اند.65

دیدارهای خصوصی با سیاست‌مداران

مردوخ سابقة زیادی در میزبانی دیدارهای خصوصی با سیاست‌مداران دارد. هر دو طرف معمولاً دیدارها را از نظر سیاسی بی‌اهمّیت و یک

واقعة اجتماعی، شام غیررسمی یا یک گپ دوستانه توصیف می‌کنند؛ امّا بسیاری معتقدند که این دیدارها دارای اهمّیت زیادی هستند؛ زیرا مردوخ به عنوان یک غول رسانه‌ای، نفوذی استثنایی داشته و همچنین علاقه‌ای دائمی به مسائل سیاسی دارد؛ از جمله این دیدارها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:66

• دیوید کامرون

در آگوست 2008م. دیوید کامرون رهبر حزب محافظه‌کار و نخست‌وزیر آتی انگلستان با پروازی مجّانی به دیدار مردوخ رفت تا در کشتی تفریحی وی و در مهمانی‌های خصوصی شرکت کرده و گفت‌وگوهایی با وی داشته باشد.67 دیوید کامرون در اظهارنامة ثبت منافع «مجلس عوام» اعلام داشته است که متیو فرود،68 داماد مردوخ و استاد روابط عمومی، یک فروند هواپیمای جت در اختیار وی گذارده تا نزد مردوخ برود. وی اشاره‌ای به محتویات گفت‌وگو با مردوخ نکرد. هزینة پرواز در این هواپیما، بالغ بر سی هزار پوند است. دیگر مهمانانی که در رویدادهای اجتماعی شرکت کرده‌اند, عبارتند از لرد ماندلسون،69 رئیس «کمیسیون تجاری اتّحادیة اروپا»، اولگ دریپاسکا70، میلیونر روسی و بن سیلور من،71 از رؤسای«ان.بی.سی یونیورسال».72 محافظه‌کاران محتویات گفت‌وگوهای ردّ و بدل شده را فاش نکردند.73

• کوین راد74

در 21 آوریل 2007م. کوین راد، نخست‌وزیر آتی استرالیا، در ساختمان نیوزکورپوریشن در نیویورک دیداری یک ساعته با مردوخ داشت.75

دخیل بودن منافع شرکت نیوزکورپوریشن در ماجرای رسوایی ازکار76 در سال 2009م. و پوشش خبری آن توسط این شرکت باعث آزرده خاطر شدن راد شده بود. راد در پاسخ خبرنگار روزنامة «استرالیان»77 گفت: چه نوع بررسی ژورنالیستی صورت گرفته تا داستانی منتشر و در آن گفته شود که وی فاسد است؛ آن هم بدون اینکه به هیچ‌گونه سند اصلی در مورد این ایمیل اشاره شده باشد. اگرچه روزنامه‌هایی، مانند «دیلی تلگراف»،78 «کورمیل»78 و «آدلاید تایزر»80 در تملّک شرکت نیوزکورپوریشن قرار دارند، امّا احتمال دخالت شخص مردوخ در این قضایا کم است و فشارهای ضدّ راد، اگر هماهنگ شده باشد، یقیناً از نیروهای محلّی صورت گرفته است.81 مردوخ زمانی در مورد واکنش راد به انتقادهایی که روزنامه‌نگاران استرالیایی نیوزکورپوریشن نشان داده بود، گفت: راد بیش از اندازه حسّاس است.82 مردوخ همچنین در مورد راد گفت: وی بیش از آنکه استرالیا را اداره کند، دوست دارد تمام جهان را مدیریت نماید و از وی به دلیل اتّخاذ سیاست‌های مالی غیرضروری انتقاد نمود: ما در شرف فروپاشی نبودیم... فکر می‌کنم سعی ما برای تقلید از بقیّة جهان اندکی غیرضروری بود.83

• استفان هارپر84

استفان هارپر، نخست‌وزیر محافظه‌کار «کانادا»، در مارس 2009م. در ضیافت نهار مردوخ و راجر آیلز،85 رئیس فاکس نیوز شرکت کرد؛ امّا این نشست که در «نیویورک» برگزار شد تا تابستان 2010م. از دید عموم پنهان ماند تا اینکه گزارشگر خبرگزاری «کاناداین پرس»،86 از طریق پرونده‌های «وزارت دادگستری آمریکا» به این قضیه پی برد. اخبار نشست یادشده این گمان را دامن زد که آغاز به کار «فاکس نیوز نورث»، 87 در کانادا می‌تواند دارای انگیزه‌های سیاسی باشد.

• باراک اوباما

در اکتبر 2008م. مایکل وولف،88 زندگی‌نامه‌نویس مردوخ، طیّ مقاله‌ای در «مجلّة ونیتی فیر»،89 از دیدار اوباما، مردوخ و آیلز در اوایل تابستان همان سال و در هتل «ولادورف‌ - آستوریا»90 در نیویورک پرده برداشت. اوباما در ابتدا، پیشنهاد دیدار با مردوخ را رد کرده بود؛ در حالی‌که مقامات ارشد نیوزکورپوریشن از خانوادة کندی برای قانع کردن اوباما بهره گرفتند. به نوشتة وولف، در این دیدار اوباما از اینکه شبکة فاکس وی را به صورت یک فرد مشکوک، خارجی، ترسناک و اندکی کمتر از یک تروریست، ترسیم می‌کند، شکوه نمود. آیلز در پاسخ گفته بود: اگر اوباما به جای اینکه پشت به فاکس نیوز کند، بیشتر در برنامه‌ها شرکت کرده بود، این اتّفاقات رخ نمی‌دادند. در این دیدار، در مورد یک آتش‌بس مقدّماتی توافق شد. وولف در ادامه می‌نویسد که مردوخ با تمام رؤسای جمهور آمریکا، از جمله هری ترومن، دیدار کرده است.91

پی‌نوشت‌ها: