مستوری و مستی

سبک زندگی بزرگمردان

صاحب‌اختیار خانه

فرزند علّامه طباطبایی(ره) می‌گوید:

پدرم معتقد بودند که صاحب‌اختیار خانه و امور آن، مادرم هستند. مادر به کارهای درس ما و رفت و آمدهایمان رسیدگی و همة مسائل را کنترل می‌کرد و به قدری با توجّه و دقّت عمل می‌کرد که پدرم با فراغت خاطر، به امور علمی خود می‌پرداختند.

هم صمیمی هم مؤدّب

رفتار علّامه با همسرشان بسیار احترام‌آمیز و دوستانه بود. همیشه طوری رفتار می‌کردند که گویی مشتاق دیدار وی هستند. هرگز بگو مگو و اختلافی بین آن دو نبود. به قدری نسبت به هم مهربان و فداکار و با گذشت بودند که حتّی فرزندانشان گمان می‌کردند اینها هرگز با هم اختلافی ندارند؛ آنها واقعاً مانند دو دوست با هم بودند.

همراهی تا آخرین لحظه‌ها

همسر علّامه حدود 27 روز پیش از فوت، در بستر بیماری بود. در این مدّت، علّامه هرگز اجازه نمی‌دادند تا همسرشان برای انجام کاری از بستر بلند شود. خود نیز از کنار بستر ایشان لحظه‌ای بلند نشدند؛ بلکه تمام کارهایشان را تعطیل کردند و به مراقبت از او پرداختند.

به یاد همسر

علّامه طباطبایی(ره) می‌گفت:

مرگ حق است. همه باید بمیریم. من برای مرگ همسرم گریه نمی‌کنم. گریة من برای صفا و کدبانوگری و محبّت‌های خانم است. ما زندگی پر فراز و نشیبی داشته‌ایم. در «نجف اشرف» با سختی‌هایی مواجه می‌شدیم. من از حوائج زندگی و چگونگی ادارة آن بی‌اطّلاع بودم. ادارة زندگی به عهدة خانم بود. در طول مدّت زندگی ما، هیچگاه نشد که خانم کاری بکند که من حدّاقل در دلم بگویم: کاش این کار را نمی‌کرد! یا کاری را ترک کند که من بگویم: کاش این عمل را انجام داده بود! در تمام دوران زندگی ما، هیچگاه به من نگفت چرا فلان عمل را انجام دادی یا چرا ترک کردی؟

حق‌شناسی

نقل کرده‌اند که علّامه تا سه چهار سال پس از فوت همسر خویش، هر روز سر قبر او می‌رفتند و بعد از آن هم که فرصت کمتری داشتند، به طور مرتّب، دو روز در هفته، یعنی دوشنبه‌ها و پنجشنبه‌ها بر سر مزارش حاضر می‌شدند و ممکن نبود این برنامه را ترک کنند و همواره می‌گفتند: بندة خدا بایستی حق‌شناس باشد. اگر آدمی حقّ مردم را نتواند اداد کند، حقّ خدا را هم نمی‌تواند ادا کند.

علاقة فراوان

در پاسخی که مرحوم علّامه برای نامة تسلیت یکی از شاگردانشان نوشته‌اند، شدّت علاقة خویش را به همسرشان ابراز داشته و با اینکه چندین بار در این نامه، حمد خدا را به جای آورده، نوشته‌اند: با رفتن او، برای همیشه خطّ بطلان به زندگانی خویش و آرامی که داشتیم، کشیده شد.

خیرات برای همسر

وقتی همسر علّامه فوت شد، ایشان پولی به یکی از شاگردانشان می‌دهند تا به کسی داده و از او بخواهد به مدّت یک سال، هر شب جمعه برای آن مرحومه در حرم، زیارت حضرت معصومه(س) را بخواند.