مرد چه کسی است؟

تبیین جایگاه و نقش مردان در «قرآن»:

«الرِّجالُ قَوَّامُونَ عَلَی النِّساءِ بِما فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلی بَعْضٍ وَ بِما أنَفَْقُوا مِنْ أمَْوالهِِمْ»1

خداوند در «قرآن کریم»، مردان را قَوّام نامیده است.

ﻗَوّام در واژه‌شناسی:

قوّام صیغة مبالغة قائم است.

قائم، یعنی ایستاده، برخاسته، به پای، برپای و به پا خیزنده.

قوّام، یعنی بسیار به پا خیزنده. کسی که ایستادگی‌اش فراوانی دارد.

کسی که یک لحظه ایستاده است و لحظه‌ای بعد می‌نشیند، قوّام نیست.

مردانی که دمدمی مزاجند، قوّام نیستند.

مردان لحظه‌ای و آنی که بین صفر و صد در نوسانند، قوّام نیستند.

مردان عصبانی مزاجی که پیوسته و زود به زود از کوره در می‌روند، قوّام نیستند.

مردان کم‌حوصله‌ای که سینه‌ای تنگ دارند، قوّام نیستند.

مردان زود رنجی که کودکانه قهر می‌کنند، قوّام نیستند.

مردانی که تکیه‌گاه همسران خود نیستند؛ بلکه مایلند به همسرانشان تکیه‌کنند، قَوّام نیستند.

مردانی که شخصیت‌های بی‌ثبات و نااستوار دارند، قَوّام نیستند.

مردان دهن‌بینی که با شنیدن هر سخنی، رگ‌های گردنشان متورّم می‌شود، قَوّام نیستند.

مردانی که لطافت زنانه را با ضمختی کلام خویش می‌آزارند، قَوّام نیستند.

هیچ عاشق، سخن سخت به معشوق نگفت

مردانی که حمایتگر همسرشان نیستند، قَوّام نیستند.

مردانی که مسئولیّت‌پذیر نیستند، بلکه مسئولیت‌گریزند و مسئولیّت‌پذیری را نوعی اسارت می‌پندارند، قَوّام نیستند.

مردانی که ظرافت زنانه را هیچگاه درک نمی‌کنند و با خشونت، دل شیشه‌ای زن را با سنگ گفتار و کردار خویش می‌شکنند، قَوّام نیستند.

مردانی که در صدد تأمین معاش، امنیّت و سامان‌دهی به امور خانواده هستند، قَوّامند.

مردانی که دائماً در حال آماده‌باش هستند، قوّامند.

مردان صبور در حوادث ناگوار، قوّامند!

مردان غیور و نه بددل، قوّامند!

قوّام، پیوسته قیام می‌کند برای رسیدگی به امور همسرش.

خانواده بدون قوّام از هم می‌پاشد و دچار هرج و مرج می‌شود.

مرد خانه، صبح تا شب باید به فکر نیازهای اهل خانه باشد.

مرد باید سامان‌دهندة خانواده باشد.

حرف آخر را مرد باید بزند.

پی‌نوشت‌: