خوشا به حال حاضرها

یک نکته از هزاران

«السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ اللهِ الَّتِي لَا تَخْفَى‏؛

سلام بر تو ای حجّت خدا که غایب نگشته‌ای!»

یادت هست کلاس‌های درس را که معلّم می‌آمد و به اصطلاح حاضر و غایب می‌کرد؟ یکایک اسم دانش‌آموزان را می‌خواند و هر کس به کلاس آمده بود، با شنیدن اسمش می‌گفت: حاضر.

بعضی‌ها دیر به کلاس می‌رسیدند و بالأخره اسمشان در لیست حاضرها ثبت می‌شد، امّا برخی هم غایب بودند.

حالا اینها را برای چه گفتم؟ برای اینکه ببینیم سر کلاس امامت و ولایت، حاضر هستیم یا نه؟ معلّم و استاد که حاضر است. این را در زیارت امام زمانمان یادمان داده‌اند که بگوییم: «سلام بر تو ای حجّت الهی که مخفی نیستی!» و این معلّم و استاد سر کلاس حاضر است و غایب نیست؛ فقط منتظر دانش‌آموزان است که در کلاس حاضر باشند و درس امامت و ولایت را خوب یاد بگیرند تا در نهایت، مثل شهیدان در میدان ایثار و فداکاری و شهادت بتوانند حضور پیدا کنند و استقامت ورزند. سال‌هاست که جمهوری اسلامی و نظام ولایی را با قیمت خون مطهّر شهیدان به ما ارزانی داشتند و ولیّ فقیه را مظهر امام معصوم(ع) قرار دادند تا بتوانیم در این کلاس، به خوبی تمرین کنیم و برای زمان ظهور آماده گردیم.

امّا آیا ما آن‌قدر تمرین کرده‌ایم که اگر در سر کلاس اسممان را خواندند، با صدای بلند و با سرافرازی بگوییم: حاضر؟

خوشا به حال حاضرها!