آیت الله ناصر مکارم شیرازی
چگونگي انتظار همواره متناسب با هدفي است که در انتظار آن هستيم:
انتظار آمدن يک مسافر عادي از سفر؛
انتظار بازگشت يک دوست بسيار عزيز؛
انتظار فرا رسيدن فصل چيدن ميوه از درخت و درو کردن محصول؛
انتظار فرا رسيدن فصل تحصيلي مدارس...
هريک از اين انتظارها، آميخته با يک نوع آمادگي است.
در يکي، بايد خانه را آماده کرده و وسايل پذيرايي فراهم ساخت؛ در ديگري، ابزار لازم و داس و کمباين و... در ديگري، کتاب و دفتر و قلم و لباس مدرسه و مانند آن.
اکنون فکر کنيد آنها که انتظار قيام يک مصلح بزرگ جهاني را مي‌کشند، در واقع، انتظار انقلاب و دگرگوني و تحوّلي را دارند که وسيع‌ترين و اساسي‌ترين انقلاب‌هاي انساني در طول تاريخ بشر است.
انقلابي که بر خلاف انقلاب‌هاي اصلاحي پيشين، جنبة منطقه‌اي نداشته و نه اختصاص به يک جنبه از جنبه‌هاي مختلف زندگي دارد؛ بلکه علاوه بر اينکه عمومي و همگاني است، تمام شئون و جوانب زندگي انسان‌ها را شامل مي‌شود، انقلابي است سياسي، فرهنگي، اقتصادي و اخلاقي.
انتظار هميشه از دو عنصر «نفي» و «اثبات» تشکيل مي شود؛ ناراحتي از وضع موجود و عشق و علاقه به وضع بهتر.
در هر انقلاب و تحوّل بنيادي نيز دو جنبه وجود دارد؛ جنبة نفي و جنبة اثبات.
جنبة نخستين انقلاب که همان جنبة نفي است، از ميان بردن عوامل اختلال و فساد و انحطاط و شست‌وشو دادن لوح جامعه از نقش‌هاي مخالف است.
پس از انجام يافتن اين مرحله، نوبت به جنبة اثبات، يعني جانشين ساختن عوامل اصلاح و سازندگي مي‌رسد.
ترکيب دو مفهوم انتظار و انقلاب جهاني، آنچه را قبلاً گفتيم، کاملاً روشن مي‌کند؛ يعني کساني که در انتظار چنان انقلابي به سر مي‌برند، اگر در دعوي خود صادق باشند (نه جزء منتظران دروغين خيالي)، به طور مسلّم آثار زير در آنها آشکار خواهد شد:
خودسازي فردي
حکومت جهاني مهدي(عج) قبل از هر چيز، نيازمند به عناصر آماده و با ارزش انساني است که بتوانند بار سنگين چنان اصلاحات وسيعي را در جهان به دوش بکشند و اين در درجة اوّل، محتاج به بالا بردن سطح انديشه و آگاهي و آمادگي روحي و فکري براي همکاري در پياده کردن آن برنامة عظيم است؛ تنگ‌نظري‌ها، کوته‌بيني‌ها، کج‌فکري‌ها، حسادت‌ها، اختلافات کودکانه و نابخردانه و به طور کلّي، هر گونه نفاق و پراکندگي با موقعيّت منتظران واقعي سازگار نيست.
نکتة مهم اينجاست که منتظر واقعي براي چنان برنامة مهمّي، هرگز نمي‌تواند نقش تماشاچي را داشته باشد؛ بايد حتماً در صف اصلاح‌طلبان واقعي قرار گيرد.
ايمان به نتايج و عاقبت اين تحوّل، هرگز به او اجازه نمي دهد که در صف مخالفان باشد و قرار گرفتن در صف موافقان نيز محتاج به
داشتن اعمالي پاک و روحي پاک‌تر، برخورداري از شهامت و آگاهي کافي است.
من اگر ناپاک و آلوده‌ام، چگونه مي توانم منتظر تحوّل و انقلابي باشم که شعلة اوّلش، دامان مرا مي‌گيرد؟!
من اگر ظالم و ستمگرم، چگونه ممکن است در انتظار کسي بنشينم که طعمة شمشيرش خون ستمگران است و من اگر فاسد و نادرستم چگونه مي‌توانم در انتظار نظامي که افراد فاسد و نادرست در آن هيچ‌گونه نقشي ندارند؛ بلکه مطرود و منفور خواهند بود، روزشماري کنم؟!
آيا اين انتظار براي تصفية روح و فکر و شست‌وشوي جسم و جان من از لوث آلودگي‌ها کافي نيست؟
ارتشي که در انتظار جهاد آزادي‌بخش به سر مي‌برد، حتماً به حالت آماده‌باش کامل در مي‌آيد، سلاحي که براي چنين ميدان نبردي شايسته است به دست مي‌آورد، سلاح‌هاي موجود را اصلاح مي‌کند، سنگرهاي لازم را مي‌سازد، آمادگي رزمي نفرات خود را بالا مي‌برد، روحية افراد خود را تقويت مي‌کند و شعلة عشق و شوق براي چنان مبارزه‌اي را در دل فرد فرد سربازانش زنده نگه مي‌دارد؛ ارتشي که داراي چنين آمادگي‌ای نيست، هرگز در انتظار به سر نمي‌برد و اگر بگويد، دروغ مي‌گويد. انتظار يک مصلح جهاني به معني آماده‌باش کامل فکري و اخلاقي، مادّي و معنوي، براي اصلاح همة جهان است.
فکر کنيد چنين آماده‌باشي، چقدر سازنده است؟! اصلاح تمام روي زمين و پايان دادن به همة مظالم و نابه‌ساماني‌ها شوخي نيست! کار ساده‌اي نمي‌تواند باشد! آماده‌باش براي چنين هدف بزرگي بايد متناسب با آن باشد؛ يعني بايد به وسعت و عمق آن باشد.
براي تحقّق بخشيدن به چنين انقلابي، مرداني بسيار بزرگ و مصمّم و بسيار نيرومند و شکست‌ناپذير، فوق العادّه، پاک و بلند نظر، کاملاً آماده و داراي بينش عميق، لازم است و خودسازي براي چنين هدفي، مستلزم به کار بستن عميق‌ترين برنامه‌هاي اخلاقي و فکري و اجتماعي است؛ اين است معني انتظار واقعي؛ آيا هيچ‌کس مي‌تواند بگويد چنين انتظاري سازنده نيست؟!
خودياري‌هاي اجتماعي
منتظران راستين در عين حال، وظيفه دارند که علاوه بر اصلاح خويش، در اصلاح ديگران نيز بکوشند؛ زيرا برنامة عظيم و سنگيني که انتظارش را مي‌کشند، يک برنامة فردي نيست؛ برنامه‌اي است که تمام عناصر تحوّل بايد در آن شرکت جويد؛ بايد کار به صورت دسته‌جمعي و همگاني باشد؛ کوشش‌ها و تلاش‌ها بايد هماهنگ گردد و عمق و وسعت اين هماهنگي، بايد به عظمت همان برنامة انقلاب جهاني باشد که انتظار آن را دارند.
در يک ميدان وسيع مبارزة دسته جمعي، هيچ فردي نمي‌تواند از حال ديگران غافل بماند؛ بلکه موظّف است هر نقطه ضعفي را در هر کجا ببيند، اصلاح کند و هر موضع آسيب‌پذيري را ترميم نمايد و هر قسمت ضعيف و ناتواني را تقويت کند؛ زيرا بدون شرکت فعّالانه و هماهنگ تمام مبارزان، پياده کردن چنان برنامه‌اي امکان‌پذير نيست.
بنابراين، منتظران واقعي علاوه بر اينکه برای اصلاح خويش مي‌کوشند، وظيفة خود مي‌دانند که ديگران را نيز اصلاح کنند.
اين است اثر سازندة ديگر براي انتظار قيام يک مصلح جهاني! و اين است فلسفة آن‌همه افتخارات و فضيلت‌ها که براي منتظران راستين شمرده شده است.
منبع: «حکومت جهانی حضرت مهدی علیه السلام»، صص 98-103.