ضدّ انتظار

انتظار منتظر، نمي‌تواند به نام «صبر»، خواصّ اعتقادي و عملي و آمادگي‌هاي نظامي و اقدامي را از کف بنهد و از حالت حضور تکليفي انتظار، به حالت غياب تکليفي درآید و ضدّ انتظار گردد. انسان نمي‌تواند به نام انتظار، ظلم را قبول کند و زير بار ظالم و حکومت ظالم برود.

آنچه در پاره‌اي احاديث رسيده است که عجله نکنيد و در اين کار شتاب نداشته باشيد، به همان معناي عجله نکردن در رسيدن دولت حَقّة جهاني مهدي(عج) است. چون اين عجله چه بسا سبب شود که کساني تحمّل خويش را از دست بدهند و آهنگ تأسيس همان حکومت جهاني مهدوي بکنند و اين امر شدني نيست؛ زيرا تأسيس دولت جهاني واحد الهي، ويژة دوران همان وليّ‌الله اعظم است و بس.

همچنين شتاب در کار ممکن است باعث شود که برخي از مردم که به حکمت غيبت و انتظار و اسرار الهي توجّه ندارند، دچار نااميدي گردند.

خلقي که در انتظار ظهور مصلح است، بايد خود صالح باشد

شيعة مهدي(عج)، همان شيعة آل محمّد(ص) است؛ همان منتظران، همانان که پيش از قيام مهدي(عج) نيز، اقتداي به مهدي مي‌کنند.

آيا خلقي که اقتداي به مهدي(عج) کند، جز خلقِ صالح می‌تواند باشد؟! روشن گشت که انتظار، چه تعهّد بزرگ و چه تکليف عظيمي است؛ چه خودسازي‌ها و چه آمادگي‌ها مي‌طلبد.

پيداست که جهان مقارن ظهور، آکنده است از فساد و تباهي. در ميان اين جهان آکنده از ستم و مملوّ از گناه و فسق که همه‌جا را تاريکي تجاوزها و تطاول‌ها و عدوات‌‌ها گرفته است و مردمان از اسرار عالم بي‌خبرند و غافل و از دين خدا دورند. آن دسته که به خدا مؤمنند و خود را اهل دين مي‌شمارند و امام غايبِ ناظر بر کردارها را باور دارند، جزو جوهر اصلي دينشان، عمل صالح است و خود، شب و روز چشم به راهند تا آن امام برسد و جهان را به صلاح بازآورد و پيوسته آن امام مصلح را مي‌طلبند. اينچنين قومي نبايد منحرف و غرق در فساد و ستم به يکديگر باشند. اگر باشند، خلاف منطق انتظار مصلح است؛ بلکه چنين قومي بايد خود صالح باشند و پيش از ظهور مهدي نيز به او اقتدا نمايند و به نشر صلاح و عدل در همة جهان، خود پايبند باشند.

چنين قومي بايد خود «صالح» باشند تا با مصلح سنخيت داشته باشند و چون مصلح ظاهر شود، بتوانند در کنار او قرار گيرند.

آري. روزي گروهي از مردم جهان به رهبري مهدي موعود(عج) وارثان زمين خواهند شد؛ امّا چه کساني؟

صالحون.

«أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُون‏؛1

همانا زمین را بندگان صالح من به ارث می‌برند.»

پس

خلقي که در انتظار ظهور مصلح به سر مي‌برد، بايد خود صالح باشد.2

پی‌نوشت: