Global Research نوشت: جک تیروادی، که سال‌ها پیش رئیس نمایندگی شرکت «مونسانتو» در «هند» بوده است، دربارة چگونگی نفوذ شرکت صهیونیستی مونسانتو در کشاورزی هندوستان افشاگری کرده و می‌گوید:
یکی از دوستانم در بخش تحقیقاتی شرکت مونسانتو و به طور اختصاصی، روی محصولات اصلاح شده (تراریخته) کار می‌کرد. روزی او برای صرف نوشیدنی به هتل آمد و بعد از خوردن یک نوشیدنی با هم، رو به من کرده و گفت: ما می‌خواهیم نحوة کسب و کار و تجارتی را که در هند مرسوم است، تغییر بدهیم.
اعطای خبیثانة حقّ امتیاز دانه‌های کشاورزی به مونسانتو
او در ادامه به من گفت: ما می‌خواهیم وارد بازار دانه و بذرهای کشاورزی هندوستان شویم تا از این طریق بتوانند حقّ امتیاز دانه‌های کشاورزی را از آن خود کنند و از آن پس، هر کشاورز هندی برای خرید دانه، مجبور شود به آنها مراجعه کند و از این طریق، وابستگی ایجاد شود.
تیروادی، تصریح کرد: اگر هر کشاورز فقیری می‌خواست هر بار از شرکت مونسانتو، بذر و دانه بخرد، از طرفی دانه‌ها هم گران باشند، قابل تصوّر نبود که تا چه حدّی این وابستگی تشدید می‌شد.
رئیس پیشین نمایندگی شرکت مونسانتو در هند، اعتراف کرد: اصلاً به فکر من هم خطور نکرد که دانه‌های اصلاح شده می‌تواند بیماری‌زا باشد؛ گرفتن حقّ امتیاز دانه‌های کشاورزی هم کار خبیثانه‌ای است.
وی ادامه داد: حال، کشاورزها برای خرید بذر تردید دارند زیرا 17% به آنها گران‌تر فروخته می‌شود و با توجّه به اینکه این محصولات اصلاح شده هستند، کشاورزان باید آفت کش بیشتری خریداری کنند. حقیقتی که در مورد مصرف موادّ شیمیایی وجود دارد، این است که با توجّه به ساختار درون مولکولی این بذرها، هرچه بیشتر مورد استفاده قرار بگیرند، برای مصارف بعدی مقدار بیشتری باید خریداری شده تا به جایی‌که زمانی می‌رسد که زمین کشت شده، دیگر قابل استفاده نیست؛ زیرا آلودگی به زمین سرایت کرده است.
جک تیروادی، گفت: بیشتر پنبة هند در شهر «پونیاب» تولید می‌شود که بزرگترین مصرف کنندة موادّ آفت‌کش در هند نیز همان شهر است.
افزایش کودکان عقب مانده ذهنی و ناتوان جسمانی در دهکده‌های هندوستان
دکتر سینگ، یک داروساز هندی در مورد اثرات جانبی موادّ شیمیایی بر زندگی انسان‌ها تحقیق کرده است و گزارش‌های او، نتایج فاجعه آمیزی از کاهش زاد و ولد، سرطان و بیماری‌های روحی در منطقة پونیاب را نشان می‌دهد. به هر دهکده‌ای که بروید، صدها نفر را می‌بینید که از سرطان رنج می‌برند. حدود 70 تا 80 بچّه در هر دهکده، دچار عقب ماندگی ذهنی یا ناتوانی جسمانی هستند. طبق آمارها، در هر یک از دهکده‌های پونیاب، 60 کودک عقب ماندة ذهنی وجود دارد و این یک پدیدة خطرناک در پونیاب است.
جک تیروادی، با بیان این موضوع، عنوان کرد: شرکت‌های تولید کنندة سموم شیمیایی، اثرات جانبی استفاده از موادّ شیمیایی را رد می‌کنند؛ در حالی‌که این تنها نمونه‌ای از اثرات بذرهای دستکاری شدة ژنتیکی است.
وی گفت: مردم فقیر، کارگران و افراد مشابه آنها، هزینة درمان ندارند و مجبورند مرگ بچّه‌های خود را قبول کنند و چه بسا مادران همیشه انتظار مرگ بچّه‌های خود را می‌کشند.
افزایش سرطان و فروش دارو، هدف مشترک شرکت مونسانتو و شرکت‌های داروسازی
رئیس پیشین نمایندگی شرکت مونسانتو در هند، متذکّر شد: کارخانه‌هایی که دانة اصلاح شده تولید می‌کنند، با کارخانة موادّ شیمیایی یکسان هستند. این شرکت‌ها با شرکت‌های داروسازی یک
هدف مشترک دارند و آن هم افزایش سرطان و فروش دارو است. این شرکت‌ها فقط می‌خواهند پیروز میدان باشند؛ درحالی‌که مردم و طبیعت بازندة واقعی هستند.
خودکشی کشاورزان بدهکار به مونسانتو
وی گفت: فاجعة دیگر، این است که روزی رسید که مأموران این شرکت‌ها آمدند و به کشاورزان گفتند: به ما بدهکار هستید و پول بذرها را پرداخت نکرده‌اید؛ بنابراین زمین شما برای ما است؛ آن روز کشاورزی که همة سرمایه‌اش زمین است، ترجیح می‌دهد با زمینش از بین برود و با خوردن یک لیوان سمّ شیمیایی، به زندگی‌اش پایان بدهد.
به ازای هر ۳۰ دقیقه یک مرگ
تیروادی، در پایان گفت: اکثر زنان بیوه می‌گویند خبر مرگ همسران ما توسط همسایه‌ها به گوشمان رسید که همسرمان در زمین کشاورزی‌اش خودکشی کرده بود. در واقع در 16 سال گذشته، بیش از 250 هزار نفر کشاورز در هند خودکشی کرده‌اند؛ یعنی به ازای هر 30 دقیقه، یک مرگ و این رقم، یکی از بزرگترین جریان‌های خودکشی در تاریخ هند است.