امیرالمؤمنین(ع) فرمودند:
«أنا المَذكورُ في سالِفِ الأزمانِ وَ الخارجُ في آخِر الزَّمانِ؛
منم آنکه در روزگار گذشته یاد شده‌ام و در آخرالزّمان خارج می‌شوم.»
«أنا الآخرِةُ وَ الأولَى؛
مبدأ و منتها منم.»
«أنَا مِصباحُ الهُدَى، أَنَا مِفتاحُ التُّقى؛
منم آن چراغ هدایت، منم کلید پرهیزکاران.»
«أنا مصباحُ الهُدی؛ أنا محمّدٍ الناطق؛
منم چراغ هدایت و محمّد گویا.»
«أَنَا صاحِبُ القُرونِ الأولى؛
منم صاحب زمان‌های اوّلیه.»
«أَنَا الّذي أنقلبُ في الصُّوَرِ كَيفَ شاء الله؛
منم آنکه در صورت‌های مختلف، دگوگون می‌شود؛ آن‌گونه که خدا می‌خواهد.»
«أَنَا المُتكلِّمُ عَلَى لِسانِ عيسى في المَهدِ، أَنَا الذّي يُصَلَّي عيسى خَلفي؛
منم آن تکلّم کننده بر زبان عیسی در گهواره، منم آنکه عیسی پشت سر من نماز گزارد.»
«أَنَا الذّي أجوزُ السَّماواتِ السَّبعَ وَ الأَرضينَ السَّبعَ في طُرفةِ عينٍ؛
منم آنکه به یک چشم بر هم زدن آسمان‌ها و زمین‌های هفت‌گانه را سیر می‌کند.»
«أَنَا أَعلَمُ هَماهِمِ البَهائمِ، وَ مَنطِقَ الطَّيرِ؛
من زمزمة چهارپایان و گفتار پرندگان را می‌دانم.»
پی‌نوشت‌ها:
پانویس‌های این مقاله
- ۱
1. حافظ برسی، رجب بن محمّد، «مشارق أنواراليقين في أسرار أمير المؤمنين(ع)»، بيروت، چاپ اوّل، 1422 ق.، صص 269-270.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑