مایکل لدین در اوّل اگوست 1941م. در یک خانوادة یهودی به دنیا آمد و دارای کارشناسی و دکترای تاریخ و فلسفه از «دانشگاه ویسکانسین»1 و لیسانس از «کالج پومونا»2 است.
سوابق علمي و اجرايي:
- محقّق كرسي آزادي در «بنياد دفاع از دمکراسی»؛3
- محقّق سابق كرسي آزادي در «مؤسسة آمريكن اينترپرايز»؛
- عضو هيئت مشاوران در مؤسسة يهودي «امور امنيت ملّي»؛
- عضو هيئت مؤسّسان در ائتلاف براي دمکراسی در «ايران»4؛
- نويسندة مقالات متعدّد براي مجلّة «وال استريت»5؛
- نويسندة مقالات متعدّد براي «نشنال ريوويو آنلاين»6؛
- گزارشگر مجلّة «نيو ريپابليك»،7 از سال 1975م. تا 1977م.؛
- مؤسّس و عضو هيئت تحريرية فصلنامة «واشینگتن كوارترلي»؛8
- عضو حاميان اصلي كميتة آمريكايي «لبنان آزاد»؛9
- عضو سخنرانان «دفتر شركاي بنادور»؛10
- عضو ارشد «مركز مطالعات راهبردي و بين المللي»،13 از سال 1977م. تا 1981م.؛
- محقّق ارشد از سال 1982م. تا 1986م.؛
- استاد مدعوّ گروه تاريخ «دانشگاه رم»، «ايتاليا»، از سال 1975م. تا 1977م.؛
- مربّي و استاديار «دانشگاه واشینگتن»،12 (از سال 1974م. تا 1976م.؛
- عضو كميتة آمريكايي «صلح در قفقاز».13
خدمات دولتي:
- نمايندة ارشد و نائب رئيس كميسيون «چين» - آمريكا، از سال 2001م. تا 2004م.؛
- مشاور ويژة وزير امور خارجه، در سالهاي 1981م. و 1982م.؛
- مشاور ويژه، در سالهاي 1981م. و 1982م. و مشاور امور سياسي، از سال 1982م. تا 1986م. در «وزارت دفاع»؛
- مشاور امور امنيت ملّي رئيس جمهور ايالات متّحده، از سال 1982م. تا 1986م.؛
از جمله آثار لدین میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- «بمب ساعتي ايران: تلاش ملّاهاي متعصّب براي ويراني»،14 2007م.؛
- «جنگ با سردمداران تروريسم»،15 2002م.؛
- «اصول ماكياوليسم در رهبري جهاني امروز»،16 2000م.؛
- «خيانت به آزادي: چگونه ايالات متّحده جنبش دمكراتيك جهاني را پس از جنگ سرد، رهبري ميكند؟»،17 1996م.؛
- «سياستمداري خطير، نگاهي از درون به ماجراي ايران كنترا»،18 1988م.؛
- «كمونيسم اروپاي غربي و سياست خارجي آمريكا»،19 1987م.؛
- «دوراهي ابرقدرتها: آمريكا و اتّحاد جماهير شوروي در پايان قرن»،20 1991م.
مقالات:
- «حملة سياسي، اهرمي براي مبارزه با سردمداران تروريسم در ايران و سوريه»، 2003م.؛
- «نوبت روسيه و ايران فرارسيده است»، 2003م.؛
- «فرانسه عامل بنبست عمليات در آنكارا»، 2003م.؛
- «ايران: سلاحهاي هستهاي»، 2003م.؛
- «عراق: جنگ گسترده»، 2003م.؛
- «پدرخواندگان تروريسم»، 2003م.؛
- «پايان سناريوي جهان»، 2002م.؛
- «استبداد خاورميانه، دشمن واقعي»، 2002م.؛
- «جنگ با تروريسم در بغداد، پايان نمييابد»، 2002م.؛
- «انقلاب بعدي ايران»، 2002م.؛
- «از كمونيسم تا فاشيسم»، 2002م.؛
- «حسرت آزادي در خاورميانه»، 2002م.؛
پيشينه:
مايكل آرتور لدين يكي از نومحافظهكاران كهنهكار است. او كه كار خود را از مؤسّسة «آمريكن اينترپرايز» آغاز كرد، از سال 1970م. به بعد، همواره يكي از طرفداران اصلي سياست خارجي مداخلهجويانة آمريكا بوده است. او از تمامي برنامههاي نظامي حمايت ميكند؛ از جنگهاي «كنترا» به پشتيباني آمريكا در آمريكاي مركزي در دهة هشتاد گرفته تا برنامة جنگ عليه تروريسم كه با هدف مبارزه با فاشيسم اسلامي21 ايجاد شده است.22
سابقة آكادميك:
لدين دكتراي خود را در رشتة اروپاي مدرن از دانشگاه ويسكانسين مديسون اخذ كرده است. يكي از اعضاي هيئت علمي گروه تاريخ دانشگاه واشینگتن در «سنتلوئيس»، در مصاحبه با روزنامة واشینگتن پست عنوان كرده بود كه به دلیل مسائلي در مورد با كيفيت بورسية تحصيلي و استفادة بدون اجازه از كار يك فرد ديگر، استخدام لدين در آن دانشگاه، منتفي شد.23
پس از آن، لدين به عنوان استاد ميهمان در دانشگاه رم منصوب شد. يكي از استادان اصلي لدين، يك مورّخ يهودي متولّد «آلمان»، به نام جورج موشه24 بود كه وي دستياري تحقيق او را بر عهده داشت. موشه دو كتاب معروف در مورد سوسياليسم ملّي نوشته بود. فرد ديگري كه تأثير زيادي بر لدين داشت، رنزو دي فليچه،25 مورّخ ايتاليايي بود. لدين از ديدگاههاي سياسيای برخوردار بود كه بر لزوم مبارزه با تمركز قدرت در دست دولت و محوريت آزادي انسان تأكيد ميكردند.26
گفته ميشود اين ديدگاهها الهامبخش دولت بوش بودهاند.
طرفدار سرسخت ماكياولي:
لدين از طرفداران سرسخت نيكولو ماكياولي بوده و او را يكي از بزرگترين انديشمندان سياسي ميداند. از نظر لدين، ماكياولي براي پاسداشت و دفاع از آرمانگرايي، آرمانگرايي دمکراتیک و رئاليسم سياسي را باهم درآميخته بود.
مشاور تروريسم:
در اوايل دهة 1980م.، لدين همراه با ويليام كولبي،27 رئيس پيشين «سيا»، كلير استرلينگ،28 ويراستار سابق نيوزويك، در كميتة تازه تأسيس «سنا» در امور نويسندگان و آرناد بورشگريو،29 در حوزة امنيت و تروريسم حاضر شد. در آن زمان، لدين و بورش گريو هر دو، براي «مركز مطالعات راهبردي و بين المللي» در «دانشگاه جورجتاون»، كار ميكردند.30 هر چهار نفر اذعان داشتند كه معتقدند: شوروي از گروههاي تروريستي مختلف، حمايت مادّي، آموزشي و معنوي به عمل ميآورد.31
لدين از دهة 1960م.، در قسمتهاي مختلفي، از قبيل رسانهها، دولت، دانشگاه و انديشكدهها فعّاليت داشته است. واشینگتن پست در مارس 2003م. در مقالهاي با تأكيد بر نقش لدين در دولت جرج بوش، از او، به عنوان يكي از نخبههايي كه كارل روو،32 مشاور قدرتمند «كاخ سفيد»، از آنها مشاوره ميگيرد، نام برد. در اين مقاله آمده است: اين دو، پس از انتخاب جرج بوش، با هم آشنا شدند و كارل به لدين گفت: هر وقت ايدة خوبي داشتي، مرا هم در جريان بگذار. هر هفته يا يك
ماه، لدين پيشنهادهايي را به روو ميدهد و بارها ديدهايم كه اين پيشنهادها به سياستهاي رسمي دولت یا متن سخنرانيها تبديل شده است.33
در مي 2003م.، پرفسور ويليام بيمن،34 استاد «دانشگاه براون»،35 نظر همگان را به لدين جلب كرد و دربارة او نوشت: بيشتر آمريكاييها تا به حال، نام مايكل لدين را نشنيدهاند؛ امّا اگر آمريكا جنگي گسترشيافته در خاورميانه را شروع كند، به علّت الهامهاي اوست. سخنان لدين هرروز از زبان افرادي، نظير ديك چني، دونالد رامسفلد و پال وولفويتز زده ميشود. در واقع، نظرهاي اوست كه پس از 11 سپتامبر 2001م.، سياستهاي خارجي خشن آمريكا را تعيين ميكند. او معتقد است كه خشونت براي بسط و گسترش دمکراسی، از ابزار قهري بسط و توسعة نژادي آمريكاييها خواهد بود و سرنوشت ملّي آنها را رقم خواهد زد. پر واضح است كه او توجيه كنندة اصلي اشغال عراق توسط نيروهاي كشورش است.36
دكترين لدين:
شيوههاي نظامي لدين در سياست خارجي ايالات متّحده، روزنامهنگار محافظهكار مجلّة ادبيات «نشنال ريويوو»، جونا گلدبرگ37 را بر آن داشت تا لفظ جديد دكترين لدين را وارد حوزة سیاست كند. «گلدبرگ» دربارة اين دكترين نوشته است: احتمالاً دوست من، آقاي لدين از اينكه رهبري اين عقيده را به او نسبت دادهام، از من قدرداني نكند و چندان راضي نباشد. اين دكترين كه پايه و اساس عقايدش، كم و بيش و با الفاظ خود لدين بيان ميشود، بدين شرح است: هر 10 سال يكبار ايالات متّحده يك كشور كوچك را انتخاب ميكند و به آن حمله ميكند تا به جهانيان بگويد ما در سياستهايمان جدّي هستيم. اين صحبتهايي است كه لدين در حدود ده سال پيش در سخنرانياش در مؤسسة آمريكن اينترپرايز، بيان كرده بود.38
از زماني كه گلدبرگ اين اصطلاح را ابداع كرد، دكترين لدين در رسانهها براي توضيح سياستهاي كشورهاي ديگر به كار گرفته شده است؛ به عنوان مثال چندي پيش و در جريان درگيري «روسيه» و «گرجستان»، در يكي از وبلاگهاي پاناروپايي39 آمده بود: روسيه ماجرا را لدينيزه كرد؛ يعني با انتخاب كشوري كوچك و حمله به آن، سعي در اثبات اقتدار و جدّيت خود داشت.40
لدين در دهة هفتاد و هنگامي كه به عنوان مشاور با «سرويس اطّلاعات نظامي ايتاليا» همكاري ميكرد، با دادن هشدارهاي بيپايه و اساس در زمينة حملات تروريستي، مشهور شد. اندكي پس از انتخاب رونالد ريگان، به عنوان رئيس جمهور، او فعّاليت خود را به عنوان مشاور ارشد «وزارت امور خارجه» و سرويس امنيت ملّي آغاز كرد. در اين
جايگاه بود كه او از ادّعاي كلير استرلينگ41 كه در كتاب پرفروشش، «شبكة ترور»،42 اوّلين بار آن را مطرح كرده بود، دفاع كرد. بنا بر اين ادّعا، «مسكو» در پشت پردة اقدامات تروريستي قرار داشته و «سرويس اطّلاعاتي روسيه»، «كا.گ.ب»، مسئوليت هماهنگي سوءقصد انجام گرفته به پاپ ژان پل دوم43 در سال 1981م. را بر عهده داشته است.44 لدين در اين مورد، با سيا اختلاف داشت؛ چراكه طبق نظر مأموران سيا، مسكو ارتباطي با شبكة ترور نداشته است.
مشاركت در ترور پاپ و شبكة گلاديو:
اسناد متعدّدی به عضويت لدين در «گلاديو»45 اشاره ميكنند. گلاديو يك شبكة پنهاني وابسته به «ناتو» بود كه گمان ميرود از گرگهاي خاكستري «تركيه» (محمّدعلي آغچا، كه در سال 1981م. تلاش كرد پاپ ژان پل دوم را ترور كند، عضو اين گروه ملّيگراي افراطي بود) و استراتژي تنش در ايتاليا حمايت ميكرد و عوامل «سرويس اطّلاعات نظامي ايتاليا»46 در آن درگير بودهاند.
شبكههاي گلاديو مستقيماً به فرماندهي عالي متّحدان در «اروپا»47 گزارش ميدادند. به نوشتة كريگ آنگر،48 با ورود رونالد ريگان به كاخ سفيد، ارتباط بلغاري يك تبليغات تمام عيار جنگ سرد به راه انداخت. مايكل لدين يكي از پرشورترين طرفداران آن بود و آن را در روزنامهها و شبكههاي تلويزيوني سرتاسر جهان تبليغ ميكرد.49
رسوايي ايران - كنترا:
لدين در رسوايي ايران - كنترا در دولت ريگان درگير بود. او به عنوان مشاور امنيت ملّي در دهة هشتاد و در مراحل اوّلية ماجراي ايران كنترا، به عنوان رابط بين دولت ريگان و جاسوس اسرائيلي، ديويد كيمخي50 فعّاليت ميكرد تا بتواند از طريق يك تاجر اسلحة ايراني الاصل به نام منوچهر قربانيفر، گروگانهاي آمريكايي در «بيروت» را آزاد كند.51
بر اساس تحقيقات انجام گرفته، لدين در به كارگيري رابطان اسرائيلي در تحويل سلاح به ايرانيان، نقش داشته است (به عنوان مثال مراجعه كنيد به گزارش تاور و براي اطّلاعات بيشتر دربارة ردگيري لدين، مراجعه كنيد به جيم لوب، «نومحافظهكار كهنهكار به سوي ايران»، آسيا تايمز، 26 ژوئن 2003م.)52
پس از حوادث 11 سپتامبر، نام بسياري از اين همكاريها به بهانة تلاش لدين براي تغيير رژيم در ايران، منتشر شد. بنا بر برخي گزارشها، لدين با همكاري تعدادي از كارمندان «پنتاگون» سعي داشته است با برقراري رابطه با قربانيفر، گروههاي مخالف دولت ايران را حمايت كند.53
روزنامة «هرالد» در اينباره نوشته است: اخيراً هارولد رود،54 به عنوان رابط بين «دفتر داگلاس فيث»55 و احمد چلبي، از فرماندهان عراقي كه تحت حمايت آمريكا قرار دارد، فعّاليت ميكرد. لدين كه در دهة هشتاد به عنوان مشاور در شوراي امنيت ملّي فعّاليت میکرد و منوچهر قربانيفر را به افرادي نظير اليور نورث56 و ديگر فعّالان ماجراي ايران كنترا، معرّفي كرده بود، با فيث همكار است. مشخص شده است كه لدين با همكاري افراد فيث پاي قربانيفر را به قضيه باز كرده است.57
بر اساس جلسات مختلفي كه با هماهنگي لدين و بلافاصله پس از حوادث 11 سپتامبر، بين ايرانيان و كارمندان فيث در سازمان دفاع برپا شد، ماهنامة «واشینگتن مانسلي»58 گزارش داده است: جلسات بين قربانيفر و مسئولان وزارت دفاع اين احتمال را در اذهان تداعي ميكند كه گروهي در پنتاگون سعي دارند بر خلاف سياستهاي وزارت خارجه و شخص رئيس جمهور، شرايط لازم براي تغيير رژيم در ايران را فراهم كنند.59 به گزارش اين ماهنامه، يكي از اعضاي سابق «سپاه پاسداران انقلاب اسلامي ايران» كه ادّعا ميكند از گروههاي ناراضي در داخل رژيم، اطّلاعاتي را در دست دارد نيز از شركتكنندگان در اين جلسات بود. اين ماهنامه همچنين از طريق يكي از منابع اطّلاعاتي دولت دريافته است كه نيكولا پولاري،60 رئيس «آژانس اطّلاعات نظامي ايتاليا» و آنتونيو مارتينو،61 وزير دفاع ايتاليا كه در حوزههاي نومحافظهكار در واشینگتن مشهور است، نيز جزو شركتكنندگان در اين جلسات بودند.62
سندسازي در مورد كيك زرد عراق:
لدين به دستداشتن در سندسازيهايي كه ادّعا ميكردند صدّام حسين از «نيجريه»، كيك زرد خريداري كرده، متّهم است.
در سال 2005م.، وينسنت كانيسترارو،63 سرپرست پيشين عملياتهاي ضدّتروريسم در سيا و مدير اطّلاعاتي در شوراي امنيت ملّي دولت ريگان، در پاسخ به اين سؤال كه آيا لدين منبع اسناد جعلي بود، پاسخ داد: خيلي نزديك شدهايد. اين در حالي است كه درست لحظاتي قبل، هنگامي كه از او پرسيده بودند آيا ميدانيد چه كسي آن اسناد را تهيّه كرده است؟ گفته بود: ترجيح ميدهم اكنون در مورد آن صحبت نكنم؛ زيرا فكر نميكنم يك موضوع اثبات شده باشد.64
فيليپ گيرالدي، افسر سابق ضدّتروريسم سيا كه شريك تجاري كانيسترارو، ستوننويس«مجلّة آمريكن كانسرويتيو»،65 است، در مصاحبهاي در تاريخ 26 جولاي 2005م. عنوان كرد كه اسناد جعلي توسط عدّهاي از مأموران سابق سيا كه با آن قسمت از دنيا آشنا هستند و با يك نومحافظهكار ويژه، با ارتباطات نزديك با ايتاليا، آشنا هستند، تهيّه شدهاند و در ادامه، اذعان كرد كه منظورش، لدين بوده است. گيرالدي افزود كه اين مأموران سابق سيا همچنين تا حدودي در آن عمليات، سهم داشتند. تعداد زيادي از اين افراد در سمتهاي مشورتي قرار داشته و درآمدهاي مختلفي از حسابهاي خارجي دارند.66
جنگ عراق
در سال 2002م. لدين ديدگاههاي برنت اسكوكرافت، مشاور سابق امنيت ملّي، در مورد تغيير رژيم در ايران را به باد انتقاد گرفت و نوشت:
او ميترسد كه اگر به عراق حمله كنيم، در خاورميانه غوغا به پا خواهد شد. اين غوغا ممكن است كلّ منطقه را به يك آشفتهبازار تبديل كرده و جنگ عليه تروريسم را تباه سازد؛ امّا تنها اميد اين
است كه ما منطقه را به يك آشفتهبازار تبديل كنيم و هر چه سريعتر اين كار را بكنيم، بهتر. اگر امروز تنها يك منطقه وجود داشته باشد كه سزاوار آشفتگي و بيثباتي باشد، همانا خاورميانه است. اگر جنگ را به صورت مؤثّري آغاز كنيم، رژيمهاي تروريست را در عراق، ايران و سوريه سرنگون خواهيم كرد و حتّي خواهيم توانست پادشاهي «عربستان» را نيز سرنگون ساخته يا آن را مجبور به دست كشيدن از پرورش تروريستهاي جوان نماييم. اين است مأموريت ما در جنگ عليه تروريسم.67
در سال 2002م. لدين خواستار سرنگوني رژيم صدّام حسين با توسّل به زور شد.
مروّج ايرانهراسي:
لدين كه خود را يك دمکرات انقلابي ميداند،68 از سياستهاي خارجي هماهنگ با حزب دست راستي «ليكود اسرائيل» حمايت ميكند. او كه به علّت دشمني ديرينهاش با ايران شهره است، ايران را مسبّب تمامي مشكلات جهاني، به خصوص حملات انجام شده عليه ايالات متّحده ميداند.81
او در مقالهاي در مجلّة «ويكلي استاندارد» در اكتبر 2009م.، ادّعاي بياعتبار دولت بوش، مبني بر حمايت دولت ايران از حملات انجام گرفته عليه نيروهاي آمريكا در «افغانستان» را تكرار كرد. وي نوشت: مهم نيست كه ما در افغانستان و عراق چقدر خوب عمل كرديم و چه هدفهاي مهمّي را پيش برديم، همچنين مهم نيست كه امنيت چند شهر، روستا و آبادي را تأمين كرديم. تا زمانيكه ايران را شكست ندادهايم، درگير طرّاحي برنامههاي ضدّ شورش خواهيم بود. ما در جنگي بزرگ هستيم كه در آن، ايران سردستة دشمنان ماست. همچنين پس از انقلاب اسلامي ايران، هيچيك از رؤساي جمهور ايالات متّحده تمايل نداشتهاند كه با عواقب جنگ ايران و آمريكا روبهرو شوند. اكثر مواقع رؤساي جمهور ما نخواستند اين حقيقت را باور كنند كه ايران از هيچ تلاشي براي نابودي ما فروگذار نميكند. همواره به جاي اينكه به فكر مقابله با حكومت مذهبي ايران باشند، در صدد برقراري روابط حسنه با آنها هستند؛ همانند كاري كه اوباما در حال حاضر انجام ميدهد.62
پيتر باينارت70 در سال 2007م. در نگاهي به كتاب لدين با نام «بمب ساعتي ايران: تلاش آخوندهاي متعصّب براي ويراني»، نوشته است: تلاش لدين براي معرّفي «تهران» به عنوان مسئول تمامي حملات انجام شده از سوي مسلمانان عليه آمريكا، او را به حال و هوايي عجيب برده است.71
كمي پس از حضور آمريكا در عراق، لدين در سخنرانياش در شهر واشینگتن به ميزباني مؤسّسة يهودي امور امنيت ملّي (وابسته به حزب ليكود اسرائيل)، سياستهاي جديد خود را افشا كرد. عنوان سخنراني
او اين بود: اينك نوبت تمركز بر روي مادر تروريسم جديد، يعني ايران است.72
لدين همواره سياستمرداني را كه درصدد برخورد ديپلماتيك با مسائل خاورميانه بودهاند، مورد انتقاد قرار داده است.
لدين در سخنرانياش در مارس 2006م. در «كميسيون روابط خارجي مجلس آمريكا»، پيشنهاد كرد كه مشكل ايران از طريق انقلاب و تغيير رژيم حل شود. او اظهار كرد كه دولت آمريكا در مقابل اربابان تروريسم كه از سال 1979م.، جنگي شوم را عليه اين كشور آغاز كردهاند، كوتاه نخواهد آمد و با آنها مقابله خواهد كرد.73
لدين همواره از گروههايي كه پس از حوادث 11 سپتامبر، موضوع ايجاد تغييرات در نظام حاكم بر ايران را مطرح كردهاند، حمايت كرده است. او به همراه موريس آميتاي،74 لابي كنندة سابق «كميتة امور عمومي آمريكا و اسرائيل» (آيپك) در سال 2003م. ائتلاف براي دمکراسی در ايران را تأسيس كرد. اين ائتلاف تا قبل از انحلال در سال 2005م.، تغيير رژيم در ايران را در دستور كار داشت و قوانين مختلفي براي تحقّق آن وضع ميكرد. از بين حاميان و اعضاي بانفوذ اين ائتلاف، ميتوان از فرانك گافني،75 رئيس مركز سياستهاي امنيتي، جاشوا موراوچیک،76 محقّق مؤسسة آمريكن اينترپرايز كه در شكلگيري گروههاي نومحافظهكار بسيار تأثيرگذار بود و جيمز وولسي،77 رئيس پيشين سازمان سيا نام برد.
او همچنين از ضعف در سياستهاي ارتباط خارجي بسيار نگران بوده و براي بالا بردن هوش فرماندهياش، همواره از ايدههاي ماكياولي78 استفاده ميكند. به عنوان مثال وي در مصاحبه با بي.بي.سي. اظهار داشت: به محض اينكه در خاك عراق فرود بياييم، با شبكهاي از تروريستها روبهرو خواهيم شد. ايران، عراق، سوريه و عربستان چهار مورد اصلي هستند و ليبي پس از آنها قرار دارد. من مطمئنم كه از پس همة اينها برنخواهيم آمد. من دربارة ماكياولي كتابي نوشتهام و ميدانم كه جنگ با شيطان همواره ادامه خواهد داشت.79
او در سال 1999م. با انتشار كتابي با «عنوان چرا قوانين ماكياولي امروز هم به اندازة 5 قرن پيش مهم هستند؟»80 ادّعا ميكند كه جنگ نوعي تست شخصيت است و رهبران مناسب براي ملّتها را پرورش ميدهد.81
همكاري با فراماسونري
لدين در موارد متعدّدي به صورت مستقيم در شكلگيري سياستهاي آمريكا و كشورهاي ديگر به صورت همزمان، دخيل بوده كه سبب شكلگيري موارد عجيب و غريبي در روابط شده است. در دهة 1970م. كه لدين به عنوان مشاور تروريسم در «آژانس اطّلاعات» فعّاليت ميكرد، با فرانچسكو پازينزا،82 یک فرد نظامي ايتاليایی، همكار شد. اين مأمور ايتاليايي علاوه برآژانس اطّلاعات نظامي، در «لژ ماسوني P2» ايتاليا83 نيز فعّاليت ميكرد. اين گروه از عاملان اصلي حملات تروريستي در دهههاي 70 و 80م. بود.
روزنامة «تورنتو استار»84 در مقالهاي دربارة مشاركت گروه P2 در بمبگذاريهاي ايتاليا، گزارش داده است كه پازينزا ادّعا كرده است
كه تنها به عنوان واسطه بين دولت رونالد ريگان و مأموران ايتاليايي فعّاليت ميكرده است. به گزارش اين روزنامه، پازينزا در نهايت، به اتّهام سوءاستفاده از جايگاهش، به عنوان مأمور مخفي، محكوم شد. پازينزا با دريافت پول، اطّلاعات تماسهاي بيلي كارتر و معمّر قذافي، رهبر ليبي، را در اختيار لدين قرار داده بود.85
استعفاي ناگهاني از آمريكن اينترپرايز
لدين در آگوست 2008م. بسياري از سياستمداران را متعجّب كرد و از سمتش در مؤسّسة آمريكن اينترپرايز استعفا كرد. او كه قريب به بيست سال در اين مؤسّسه فعّاليت كرده بود، در سمت مشابهي، در «بنياد دفاع از دمکراسی»، مشغول به كار شد. اين بنياد كه از بنيادهاي نومحافظهكار جديد است، اندكي پس از حوادث 11 سپتامبر و با هدف مبارزه با تروريسم تشكيل شده است. لدين در مقدمة وبلاگش نوشته است: من پس از 20 سال فعّاليت رضايتمندانه در مؤسّسة آمريكن اينترپرايز، آنجا را ترك گفتم تا به بنياد توسعة دمکراسی بپيوندم. به نظرم براي اين پست مناسبم. موقعيت جديد، من را در جايگاه بزرگاني چون اندي مككارتي86 قرار ميدهد. منظورم اين است كه تمام چيزهايي كه ميخواستم در اينجا هست.87
جيم لوب88 كه روزنامهنگار كهنهكاري به شمار ميآيد و مدّتها رفتار نومحافظهكاران را تحت نظر داشته، دربارة تغيير موقعيت لدين نوشته است: لدين در صحبتهايش از اين تغيير با نام ترقّي ياد كرده است. اين بدين معني است كه حضور او در بنياد دفاع از دمکراسی مؤثّر خواهد بود. به ويژه اينكه بنياد دفاع از دمکراسی كه تا پيش از اين، از مشكلات دمکراتیک زيادي رنج ميبرد، حساب ويژهاي بر روي كمكهاي ميلياردر معروف، شلدون آدلسون89 باز كرده است. (و من شك ندارم كه عقدههاي روحي لدين در مورد ايران، به مزاج افراد بانفوذي كه در كازينوهاي آدلسون رفت و آمد دارند و عقدههاي مشابهي دارند، خوش خواهد آمد.) يكي از علل محتمل اين است كه رئيس بعدي مؤسّسة آمريكن، اينترپرايز، آرتور بروكز90 اميدوار است كه وجهة عمومي اين مؤسسه در سياستهاي خارجي كه مدّتهاي مديدي توسط نومحافظهكاران تندرويي چون ريچارد پرل91 تعيين ميشد، تا اندازهاي بهبود پيدا كند.92
رفتار نامعقول، انتقادات فراوان
رفتار نامعقول و تندروانة لدين، همواره انتقادات فراواني را عليه او برانگيخته است. گلن گرينوالد، لدين را به دلیل سابقة اظهارات دروغ و پيشبينيهاي نادرست، مورد شماتت قرار داده و او را يكي از نادرستترين و مضحكترين جوكها در عرصة سياسي ناميده است.93
جك هوبرمن كه لدين را بانفوذترين و بيشرمترين جنگافروز زمانه ميخواند، طيّ نوشتاري در مجلّة «نيشن» اين جملات را از لدين نقل ميكند:94
- سطح تلفات (در عراق) در درجة دوم اهمّيت قرار دارد؛
- ما (آمريكاييها) مردم جنگ دوستي هستيم... ، ما عاشق جنگيم؛
- تغيير و از همه مهمتر، تغيير خشونتآميز، جوهر تاريخ بشر است؛
- تنها راه براي رسيدن به صلح، جنگ تمام عيار است؛
- هدف جنگ تمام عيار اين است كه ارادة خود را تا ابد به ملّتهاي ديگر تحميل كنيد؛
- براي اينكه به دنيا نشان دهيم كه تا چه حد جدّي هستيم، هر 10 سال يكبار، ايالات متّحده بايد يك كشور كوچك بيارزش را انتخاب كرده و ضعيفكشي كند.
برخي اعتقاد دارند كه لدين طرفدار سرسخت فاشيسم ايتاليا است.
پینوشتها:
پانویسهای این مقاله
- •
1 University of Wisconsin
2 Pomona College
3 Foundation for Defense of Democracies
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۴
4. Coalition for Democracy in Iran
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۵
5. Wall Street Journal
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۶
6. National Review Online
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۷
7. The New Republic
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۸
8. Washington Quarterly
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۹
9. U.S. Committee for a Free Lebanon
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۰
10. Benador Associates
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۱
11. Center for Strategic and International Studies
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۲
12. Washington University
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۳
13. American Committee for Peace in the Caucasus
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۴
14. The Iranian Time Bomb: The Mullah Zealots’ Quest for Destruction
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۵
15. The War Against the Terror Masters
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۶
16. Machiavelli on Modern Leadership
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۷
17. Freedom Betrayed: How America Led a Global Democratic Revolution, Won the Cold War, and Walked
Away
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۸
18. Perilous Statecraft: An Insider’s Account of the Iran-Contra Affair
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۹
19. West European Communism and American Foreign Policy
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲۰
20. Superpower Dilemmas: the U.S. and the U.S.S.R. at Century’s End
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲۱
21. Islamofascists
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲۲
22. Michael Ledeen, “When People Freely Choose Tyranny,” National Review Online, January 31, 2006.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲۳
23. “Ledeen Seems To Relish Iran Insider’s Role,” Charles R. Babcock. The Washington Post. Washington,
D.C.: February 2, 1987. pg. a.01
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲۴
24.George Mosse
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲۵
25. Renzo De Felice
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲۶
26. A Theory, Michael Ledeen, National Review Online, March 10, 2003.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲۷
27. William Colby
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲۸
28. Claire Sterling
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲۹
29. Arnaud de Borchgrave
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۳۰
30. U.S. Senate. Hearing before the Subcommittee on Security and Terrorism. Terrorism: Origins, Direction and Support. 97th Congress, 1st session. April 24, 1981.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۳۱
31. Mohr, C (1981-04-25). “Hearing on terror opens with warning on Soviet”. The New York Times. Retrieved2008-12-17.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۳۲
32. Karl Rove
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۳۳
33. Thomas Edsall and Dana Milbank, “White Hose’s Roving Eye for Politics,” Washington Post, March 10,2003.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۳۴
34. William Beeman
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۳۵
35. Brown University
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۳۶
36. William Beeman, “Michael Ledeen: Neoconservative Guru,” May 9, 2003, http://www.lebanonwire.com/0305/03050914DS.asp
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۳۷
37. Jonah Goldberg
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۳۸
38. Jonah Goldberg, “Baghdad Delenda Est, Part Two,” National Review Online, April 23, 2002.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۳۹
39. A Fistful of Euros
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۴۰
40. Alex Harrowell, “The Revolution is Over,” August 14, 2008, A Fistful of Euros, August 14, 2008.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۴۱
41. Claire Sterling
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۴۲
42. The Terror Network
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۴۳
43. Pope John Paul II
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۴۴
44. Jim Lobe, “Veteran Neocon Adviser Moves on Iran,” Inter Press Service, June 26, 2003.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۴۵
45. Gladio
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۴۶
46. SISMI
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۴۷
47. SACEUR
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۴۸
48. Craig Unger
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۴۹
49. The War They Wanted, The Lies They Needed, Craig Unger, Vanity Fair, July 2006
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۵۰
50. David Kimche
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۵۱
51. Fox Butterfield, “Arms for Hostages—Plain and Simple,” New York Times, November 27, 1988; Jim Lobe, “Shadowy Right Winger Urges Action on Iran,” Inter Press Service, June 25, 2003. See also Ledeen’s account, which he offered in his 1998 book Perilous Statecraft: An Insider’s Account of the Iran-Contra Affair (Charles Scribner’s Sons, 1988).
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۵۲
52. See, for example, the Tower Commission’s report, available on the web site of the American Presidency Project. For more on Ledeen’s track record, see Jim Lobe, “Veteran Neocon Adviser Moves on Iran,” Asia
Times, June 26, 2003; and Anthony Gancarski, “Michael Ledeen on the Run,” Antiwar.com, August 22, 2003.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۵۳
53. Sydney Morning Herald
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۵۴
54. Harold Rhode
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۵۵
55. Douglas Feith
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۵۶
56. Oliver North
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۵۷
57. Knut Royce and Timothy Phelps, “Arms Dealer in Talks with U.S. Officials about Iran,” Sydney Morning
Herald, August 9, 2003.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۵۸
58. Washington Monthly
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۵۹
59. Joshua Micah Marshall, Laura Rozen, and Paul Glastris, “Iran-Contra II?” Washington Monthly, September
2004.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۶۰
60. Nicolo Pollari
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۶۱
61. Antonio Martino
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۶۲
62. Joshua Micah Marshall, Laura Rozen, and Paul Glastris, “Iran-Contra II?” Washington Monthly, September 2004.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۶۳
63. Vincent Cannistraro
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۶۴
64. Who Forged the Niger Documents?, Ian Masters, Alternet.com, April 7, 2005
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۶۵
65. The American Conservative
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۶۶
66. “Interview with Philip Giraldi” (MP3 Audio). July 26, 2005.
http://weekendinterviewshow.com/audio/giraldi_ledeen_clip.mp3. Retrieved 2008-11-15
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۶۷
67. Scowcroft Strikes Out, Michael Ledeen, National Review Online, August 6, 2002
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۶۸
68. Larisa Alexandrovna, “Conversation with Machiavelli’s Ghost: Controversial Neoconservative Ledeen Talks
to Raw Story,” February 26, 2006
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۶۹
69. Peter Beinart, “Enemies List,” New York Times, September 9, 2007
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۷۰
70. Peter Beinart
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۷۱
71. Peter Beinart, “Enemies List,” New York Times, September 9, 2007
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۷۲
72. Michael Ledeen, “Time to Focus on Iran - The Mother of Modern Terrorism,” JINSA Policy Forum, May 6,
2003
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۷۳
73. Testimony of Michael A. Ledeen, “U.S. Policy Toward Iran—The Next Steps,” House Committee on
International Relations, March 8, 2006.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۷۴
74. morris Amitay
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۷۵
75. Frank Gaffney
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۷۶
76. Joshua Muravchik
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۷۷
77. James Woolsey
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۷۸
78. Machiavelli
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۷۹
79. Cited in Jim Lobe, “Veteran Neocon Adviser Moves on Iran,” Inter Press Service, June 26, 2003.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۸۰
80. why Machiavelli’s iron rules are as timely and important today as five centuries ago
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۸۱
81. Michael A. Ledeen, Machiavelli on Modern Leadership: Why Machiavelli’s Iron Rules Are As Timely and
Important Today As Five Centuries Ago (New York: Truman Talley Books, 1999). Quoted in Jackson Lears,
“Keeping It Real,” Nation, June 12, 2006.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۸۲
82. Francesco Pazienza
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۸۳
83. Italian P2 Masonic Lodge
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۸۴
84. Toronto Star
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۸۵
85. Ruth Gruber, “20 Face Trial in 1980 Massacre Italy Believes Blast Part of Plot,” Toronto Star, March 1,
1987.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۸۶
86. Andy McCarthy
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۸۷
87. Michael Ledeen, “Back from Alaska,” Faster, Please! Pajamas Media, August 7, 2008.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۸۸
88. Jim Lobe
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۸۹
89. Sheldon Adelson
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۹۰
90. Arthur Brooks
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۹۱
91. Richard Perle
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۹۲
92. Jim Lobe, “The Ledeen Move,” Lobelog, August 25, 2008.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۹۳
93. Stephanopoulos and Ledeen: together in the most accountability-free profession, Glenn Greenwald,
Salon.com, November 4, 2009
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۹۴
94. Who’s Really Screwing America: #26: Michael Ledeen: Improving on Mussolini, Jack Huberman, The
Nation, June 23, 2006
بازگشت به ابتدای مقاله ↑