علي (ع) در قرآن

صفحات چاپی ۱۵ تا ۱۶

مطالعه در کتاب‌خوان

علي ريسمان خدا

در تفسير آيه شريفه واعتصموا بحبل الله جميعاً و لا تفرقوا؛ همگي به ريسمان خدا چنگ نزنيد و پراكنده نشويد 1 روايات بسياري از پيامبر گرامي اسلام، صلي‏الله‏عليه‏وآله، نقل شده كه در آنها به صراحت از امير مؤمنان علي، عليه‏السلام، به عنوان حبل‏الله ياد شده است. از جمله در روايتي كه از امام چهارم شيعيان حضرت علي‏بن‏الحسين... عليهماالسلام، نقل شده، چنين آمده است:

روزي رسول خدا، كه درود و سلام خدا بر او باد، در حالي كه در مسجد نشسته بود و يارانش نيز به گرد او حلقه زده بودند؛ خطاب به آنها فرمود: اكنون مردي از اهل بهشت بر شما روي مي‏آورد و از آنچه ذهن او را مشغول داشته پرسش مي‏كند. در اين هنگام مردي شبيه مردان مصري وارد شد. او به رسول خدا، صلي‏الله‏عليه‏وآله، سلام كرد و نشست، آنگاه گفت: اي فرستاده خدا، شنيده‏ام كه خداوند مي‏فرمايد: همگي به ريسمان خدا چنگ زنيد و پراكنده نشويد. اين ريسماني كه خداوند تعالي به ما امر كرده به آن چنگ زنيم و از آن پراكنده نشويم، چيست؟ پيامبر، صلي‏الله‏عليه‏وآله، دقايقي سرشان را پايين انداخته و سكوت كردند، آنگاه سر خود را بلند كرده و درحالي كه به علي‏بن‏ابي‏طالب عليه‏السلام، اشاره مي‏كردند فرمودند: اين همان ريسمان خداست كه هر كس به او چنگ زند، در دنيا حفظ مي‏شود و در آخرت نيز هلاك نمي‏شود. (با شنيدن اين سخن) آن مرد به سوي علي‏بن‏ابي‏طالب، عليه‏السلام، شتافت و از پشت سر، آن حضرت را در آغوش گرفت و در اين حال مي‌گفت: به ريسمان خداوند و رسول او چنگ زدم. پس (از اين ماجرا) آن مرد روي خود را برگرداند و (از مسجد) خارج شد. در اين هنگام مردي برخاست و گفت: اي رسول خدا، آيا خود را به او برسانم و از او بخواهم كه براي من درخواست آمرزش كند؟ رسول خدا صلي‏الله‏عليه‏وآله، فرمود: اگر چنين كني بهره‏مند خواهي شد. آن مرد خود را به او رساند و از او خواست كه برايش درخواست آمرزش كند. او در پاسخ آن مرد گفت: آيا آنچه را كه رسول خدا به من گفت و آنچه را كه من به ايشان گفتم، درك كردي؟ آن مرد گفت: آري. پس او گفت: اگر تو به آن ريسمان چنگ مي‏زني، كه خداوند تو را بيامرزد، اما در غير اين صورت خداوند تو را نيامرزد. (اين بگفت) و از آن مرد جدا شد.2

پي‏نوشت‏ها:

صفحهٔ ۱۶

پانویس‌های این مقاله

  1. ۱

    1. سوره آل‏عمران (3)، آيه 102.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  2. ۲

    2. مجلسي، محمباقر، بحارالانوار، ج 36، ص 16 - 15، ح 3.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑