و تو قدر آن را نمی‌دانی
ای دل!
گرچه خرابی و ویرانه؛
امّا گنجی در تو نهان است، برتر از هر گنجینه.
و تو قدر آن را نمی‌دانی.
می‌دانی چیست؟
نور امام زمان(عج) در تو، نوری که اگر پرده‌ها را از آن کنار بزنی، به مراتب از خورشید تابناک نیمروز، در آسمان نیز روشن‌تر است.
این فرمایش امام باقر(ع) است که می‌فرمایند:
«والله لنور الأمام فی القلوب المؤمنین، النور من الشّمس المضیقة بانهار؛1
به خدا سوگند! همانا نور امام در دل‌های مؤمنان، از خورشید جهان‌افروز نیز نورانی تر و سپیدتر است.»
امّا ای دل!
نمی‌دانم چرا این‌قدر تو تاریک و سیاهی؟
این خورشید امامت می‌تواند همة آفرینش را روشن کند؛ امّا تو این‌قدر کم‌بهره.
ای دل، با تو می‌گویم
یک گام بر خود نه و شمس دل‌دار مولایت را بنگر.
پی‌نوشت:
صفحهٔ ۳۳
پانویس‌های این مقاله
- ۱
1. «اصول‌کافی»، ج1، ص276.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑