یکی از عوامل مؤثّر در اجابت دعا، زمان و مکان دعا است. یکی از مکان‌ها کنار قبر مطهّر حضرت سیّدالشّهدا(ع) است؛ ولو اینکه انسان کسی را نایب بگیرد یا التماس دعا بگوید تا برای او دعا کند.
امام صادق(ع) بیمار شدند و دستور دادند که شخصی را اجیر کنند تا در کنار قبر امام حسین(ع) برای آن حضرت دعا کنند. مردی از موالیان آن حضرت بیرون آمد و شخصی را یافت و ماجرا را به او گفت. آن مرد گفت: من می‌روم؛ ولی امام حسین(ع) امامی است که اطاعتش واجب است؛ چنان‌که امام صادق(ع) هم امامی است که اطاعتش واجب است. پس چگونه برای شفای امام صادق(ع) در کنار قبر امام حسین(ع) دعا کرد؟
غلام به پیش امام صادق(ع) آمد و سخن او را نقل کرد. حضرت فرمودند:
«همین‌طور است که او می‌گوید؛ ولی نمی‌داند که خدای تعالی را مکان‌هایی است که دعاها در آن اجابت می‌شود و بقعة حضرت امام حسین(ع) از آن مکان‌ها است.»
منبع: «عدة‌الدّاعی و نجاح السّاعی»، ص 57.