عالم عارف،آیت الله سیّد احمد کربلایی:
آب کم جو، تشنگی آور به دست تا بجوشد آبت از بالا و پست؛ [آیا] هرگز شنیده شده که زن بچّه مرده را گریه تعلیم کنند؟ یا زن آبستن را زاییدن بیاموزند؟ بلی. نائحهای را که اجاره کنند، یا بازی زاییدن بخواهند درآورند، محتاج به تعلیم و آموختن خواهد بود... اگر کسی خود را - فعلاً و حقیقتاً - در جهنّم دید، محتاج به آموختن تضرّع و ابتهال نخواهد بود: «فَهُم و النّار کَمَن قد رَأها و هُم فیها مُعَّذبُون»؛ ایمان پرهیزگاران به آتش، همچون ایمان کسی است که آن را دیده که اهل آن در آن، گرفتار عذابند.
منبع: «تذکرة المتّقین»، ص 681.
صفحهٔ ۳۲