بهار چمن
کاش میآمدی و با تو جهان گل میکرد
از گلستان رخت گلشن جان گل میکرد
میشکفت از قدمت خنده به لبهای زمین
با تماشای حضور تو زمان گل میکرد
از شمیم نفست، باغ، معطّر میشد
چهرهات در دل و چشم نگران گل میکرد
هیچ دل نیست که سودایی دیدار تو نیست
کاش با آمدنت دامن جان گل میکرد
تو بهار چمنی، وقت شکوفایی گل
کاش با آمدنت خواب خزان گل میکرد
سبزه با عشق تو در دشت و چمن میرویید
لاله با مهر تو پنهان و عیان گل میکرد
میگذشتی اگر از دشت، به همراه نسیم
خاک، با دیدن تو رقصکنان گل میکرد
جای جنگ و جدل و دشمنی و خونریزی
عشق، در باغ تمنّای جهان گل میکرد
مهر افسرد، وفا سوخت، محبّت پژمرد
کاش این دشت، کران تا به کران گل میکرد
باز گرد ای گل پنهان شده در متن بهار
کاش میآمدی و با تو جهان گل میکرد
محمّد روحانی(نجوا)
بهار در راه است
عزيزم از تو چه پنهان، بهار در راه است
بهار با نفَس مُشک بار در راه است
جوانههاي سپيدار ميدهند نويد
طراوتي که تويي دوستدار، در راه است
نسيم مژده رسان، جان تازه ميبخشد
سپيده با قدم زرنگار، در راه است
بگو به خاطر آشفته، در تبسّم گل
قرار جان و دل بيقرار، در راه است
خبر دهيد به دلخستگان تشنة مهر
زلال عاطفة خوشگوار در راه است
قسم نميخورم، امّا به جان منتظران!
چراغ روشن آن انتظار در راه است
اگر نه جمعة حاضر، که جمعهاي ديگر
اميد زمزمه دارد، سوار در راه است
محمّد جواد محبّت
نگاه تو
کیستم من؟ سائلی در پای دیوار شما
با همه فقر و تهیدستی خریدار شما
دیدهام را شستهام یک عمر از خون جگر
در هوای لحظهای از فیض دیدار شما
چون درخت خشک دارم بر فلک دست نیاز
بلکه یابم حاصلی از نخل پر بار شما
سر برون آوردهام چون رشته از شمع خموش
تا مگر نوری نصیبم کرد از نار شما
پیشتر از آن که بگذارند نامی روی من
بوده نامم با خطّ خوانا به طومار شما
پای تا سر دردم و باشد دوایم یک نگاه
ای شفای عالمی در چشم بیمار شما
فخر بر بلبل فروشم، ناز بر گل آورم
گر چو خاری سر برون آرم ز گلزار شما
غلامرضا سازگار
انتظار
ای انتظارِ جاری ده قرن تا هنوز
بی تو غروب میشود این روزها هنوز
امّا هنوز چشمِ جهانی به راه توست
این جمعه آه میرسی از راه یا هنوز...؟
با اشتیاق رؤیت تو رو به آسمان
هر چشم، خیره است؛ ولی ابرها هنوز...
باران پاک رحمتی و خاک میکشد
هر لحظه انتظار نزول تو را هنوز
تو وعدة خدایی و جاری است یاد تو
در خواهش مکرّر هر «ربنا» هنوز
در انتظار جمعة تو ندبه میکند
ناحیة مقدّسة کربلا هنوز...
سید محمّد رضا شرافت