حشرات؛ موجوداتی با قابلیت یک سلاح مخرّب

تاکنون در انیمیشن‌ها1 و فیلم‌های تخیّلی دیده ‌شده است که پرنده‌ای کوچک تبدیل به سلاحی بزرگ ‌شده و به مردم شلیک می‌کند؛ اگرچه باور آن سخت است، امّا این اتّفاق در حال حاضر، بارها رخ‌ داده است. تصوّر این مسئله که هرکدام از حشرات اطراف ما سلاحی است که دشمن می‌تواند از طریق آنها به ما شلیک کند، دردآور است؛ امّا حقیقت اصلی این است که طیّ دهه‌های گذشته، برخی از دولت‌ها برای مقابله با ملت‌ها از این روش، استفاده کرده‌اند.

سلاح بیولوژیکی2 اصطلاحی است که برای این‌گونه مبارزات استفاده شده است. حشرات یکی از ابزارهای اساسی برای این اقدام بودند که در برهه‌ای از زمان، کاربرد زیادی هم پیدا کردند.3 جنگ حشرات،4 نوعی از جنگ‌های بیولوژیکی5 است که از حشرات برای حمله به دشمن استفاده می‌کنند؛ اوّلین بار، حشرات از سوی «ژاپن» به ‌عنوان سلاح در نبرد با چندین کشور دیگر در طول جنگ جهانی دوم استفاده شدند که البتّه به‌ جز ژاپن، چند کشور دیگر نیز به سبب توسعه و استفاده از سلاح‌های حشره‌ای6 متّهم شده‌اند.

یکی از روش‌های استفاده از این نوع جنگ، آلوده کردن حشرات با عامل بیماری‌زا و رها کردن آن در محیط بوده است تا از طریق آن بتوانند با انتشار یک بیماری، حریف خود را از پای در بیاورند. اگرچه امروزه واکسن و درمان بیماری طاعون7 مشخّص شده است، امّا این بیماری یکی از اوّلین سلاح‌ها بوده که توسط حشرة کک موش8 علیه مردم به کار بسته شد. این روش برای اوّلین‌بار، هنگام شروع جنگ جهانی دوم استفاده شده بود. در سال 1941م. هواپیماهای ژاپنی، کک‏‌های آلوده به طاعون را بر فراز شهرهایی از «چین» رها کردند تا به این صورت، بیماری طاعون را رواج دهند.9 بر اساس گزارش‌های موجود، هواپیماهای ژاپنی در هر مرحله، پانزده میلیون کک را بر روی یازده شهر «چین» اسپری کردند که در نهایت، اپیدمی طاعون به وقوع پیوست و سرانجام در سال‌های 1937 تا 1941م.، نود و چهار هزار نفر بر اثر این بیماری از دنیا رفتند.10

«آمریکا» که در جنگ جهانی دوم نیز یکی از طرف‌های درگیر جنگ بود، با توطئه‌های گسترده توانست اطّلاعات مربوط به این روش جنگ را از دانشمندان ژاپنی بگیرد و خود اقدام به تأسیس یک زرّادخانة تسلیحاتی با استفاده از حشرات کند.11و12 پس از افشای این روش جنگ، انگلیس‌ها، روس‌ها و آلمان‌ها هم تلاش کردند از این روش‌ها برای پیشبرد اهداف خود استفاده کنند؛ امّا در نهایت، باز هم آمریکایی‌ها بودند که فعّالیت‌های خود را هرچه جدّی‌تر پیش بردند؛ هرچند همة این آزمایش‌ها محرمانه بود، امّا در نهایت، نتیجة آنها باعث

کشته شدن برخی از افراد می‌شد.13

حشراتی که بالقوّه سلاح هستند

به ‌جز طاعون، بیماری‌های زیادی هستند که می‌توانند از طریق حشرات وارد بدن انسان شوند؛ مالاریا،14 سالک،15 تب زرد،16 لایم17 و تیفوس18 از جمله بیماری‌های فراگیر و خطرناکی هستند که تنها با یک حشره منتقل می‌شوند؛ هرکدام از حشرات ناقل این بیماری‌ها، خود به منزلة سلاحی هستند که می‌توانند یک ملّت را به نابودی بکشانند. هرچند این روش دیگر قدیمی‌ شده و جنگ‌های نوین روی کار آمده، امّا برای تحمیل هزینه به یک کشور، حشرات همچنان از ساده‌ترین روش‌ها هستند.19

تا کنون تعداد کمی از این حشرات به ‌عنوان سلاح علیه مردم به کار بسته‌شده‌اند؛ امّا این دلیل نمی‌شود که ادّعا کنیم دانشمندان خودفروخته در مراکز تسلیحاتی، از این حشرات غافل شده و روی آنها آزمایش‌هایی انجام نمی‌دهند. انتشار ویروس زیکا20 جدیدترین نمونة استفاده از حشرات، به ‌عنوان ناقلان بیماری‌ها و انتقال آنها به مردم است؛‌ ویروس زیکا باعث بروز جهش‌های ژنتیکی وحشتناکی می‌شود که تکامل سر و مغز نوزادان را مختل می‌کند.21

ویروس زیکا توسط نیش پشة «آئدس»22 در حال انتشار است. این ویروس نتیجة رهاسازی پشه‌های تراریخته‌ای است که به ادّعای یک کمپانی بیوتکنولوژی23 قرار بود به ‌سرعت، بیماری مالاریا و تب دنگی یا دنگه را در «برزیل» کاهش دهد؛ امّا به خاطر یک اشتباه در محاسبات، پشه‌های ناقل این ویروس از بین نرفتند؛ بلکه به ‌شدّت رشد کرده و امروزه زنان برزیلی، هزاران کودک با مشکلات مغزی به دنیا آورده‌اند که ناشی از انتشار این ویروس است.24

گسترش زیکا در برزیل تا جایی شدّت گرفت که حتّی برگزاری المپیک ریو 2016م. در این کشور نیز با چالش‌های زیادی همراه شد و خبر جابه‌جایی المپیک به کشوری دیگر نیز شنیده شد.25 هرچند هنوز اسناد معتبری در دنیا به دست نیامده است، امّا عدّة زیادی معتقد هستند تولید و انتشار این ویروس از طریق حشرات، یک توطئه بوده و سلاح بیولوژیکی علیه مردم برزیل است؛ چراکه این‌گونه رها کردن حشرات ناقل ویروس در طبیعت، کاری غیرعاقلانه است. رسانه‌های غربی اخیراً فاش کرده‌اند گزارش‌هایی در فضای مجازی منتشر شده که نشان می‌دهد ویروس زیکا، یک جنگ بیولوژیک آمریکایی ضدّ بشریت و نتیجة دست‌کاری‌های ژنتیکی روی این پشه در آزمایشگاه‌های آمریکا است. فقط در «برزیل»، دست‌کم چهار میلیون نفر در معرض ابتلا به این بیماری قرار دارند.26

نمونه‌های دیگر جنایات بیوتروریستی را می‌توان در اقدامات دولت‌های مختلف آمریکا دید؛ به ‌عنوان مثال، در سال 1940م. زندانیان بی‌گناه «شیکاگو»27 از آنجایی‌که جانشان برای آمریکا بی‌ارزش تلقّی می‌شد، با ویروس مالاریا آلوده شدند؛28 هرچند این اقدام در وسعت زیادی صورت نگرفت، امّا هدف آنها از این کار، بررسی تأثیر داروهای جدیدی بود که ساخته بودند تا از این طریق، بتوانند آزمایش‌های خود را روی انسان به نتیجه برسانند.29 یکی دیگر از این ‌دست اقدامات، در سال 1952م. رخ داد. در این سال، اسنادی از سوی مراکز «آلمان» منتشر شد که نشان می‌داد آمریکا در جنگ با «کره»، از سلاح‌های بیولوژیکی برای انتشار بیماری تب خونریزی دهنده30 استفاده کرده است.31

تب خونریزی دهنده یک بیماری حادّ تب‌دار و خونریزی دهنده ‌است که ویروس32 آن از طریق گزش کنه یا تماس با خون یا ترشّحات یا لاشة دام و انسان آلوده منتقل می‌شود. این بیماری اوّلین‌بار در سال ۱۹۴۴م. در «کریمه اوکراین» شناسایی شده بود.33 نکتة قابل توجّه در این بیماری این است که اگرچه کنه‌های حامل ویروس به جان طرف مقابل افتادند، امّا با درگیرشدن حیوانات و رها شدن لاشه‌های آنها در میدان‌ها، سربازان آمریکایی هم دچار این بیماری شدند و موج بیماری سه هزار سرباز آمریکایی را از بین برد؛ به ‌این‌ترتیب این بیماری دو طرف جنگ را درگیر کرد.34

تب دنگ یا دنگی35 هم یک بیماری ویروسی دیگر است که به آن تب دنگ، تب دانگ و تب استخوان‌شکن هم گفته می‌شود. این بیماری از طریق پشه‌ای به نام آئدس36 به انسان منتقل می‌شود. این پشه که به ببر آسیایی مشهور شده است، در مناطق استوایی جهان، به ‌ویژه آسیای جنوب شرقی، از جمله «مالزی» وجود دارد.37 علائم این بیماری، سردرد، کمردرد و پشت‌درد، تب معمولاً شدید و در برخی موارد، خارش و جوش در قسمت‌های مختلف بدن است که اگر درمان نشود، منجر به مرگ بیمار خواهد شد.38

نسل‌کشی آشکار با سلاح‌هایی از جنس حشرات

در سال 1981م. دولت «کوبا» به این نتیجه رسید که کشته شدن سیصد هزار نفر از مردم آن، توسط بیماری ویروسی تب دنگی، ناشی از فعّالیت‌های بیوتروریستی ارتش آمریکا در کوبا بوده است.39 نمایندة دائم کوبا در سازمان ملل متّحد، شکوائیه‌ای را بر اساس ادلّه‌ای که به دست آورده بودند، تنظیم و در سازمان ملل قرائت کرد که در آن، نسبت به این جنایت آمریکا شکایت شده بود؛ امّا با وجود گذشت ده‌ها سال از آن زمان، هنوز به این شکایت آنها رسیدگی نشده است.40

هرگاه مردم فقیر و گرسنة آفریقا جمعیتشان افزایش می‌یابد، هدیة جدیدی از طریق حشراتِ مهرة دست غرب برای آنها فرستاده می‌شود تا بخشی از جمعیت آنها نابود شود. این یک نسل‌کشی آشکار در جهان است. در سپتامبر 2011م. «انجمن پزشکی پاکستان»،41 از سازمان‌های امنیتی خواستند تا دربارة گسترش عمدی ویروس دنگی در این کشور تحقیقاتی صورت بگیرد؛ پرواز هواپیماهای آمریکایی بدون سرنشین بر فراز برخی از مناطق این کشور و در ادامة آن، گسترش بیماری دنگی میان مردم «پاکستان»، در کنار فعّالیت‌های بیوتروریستی آمریکا، اتّفاقاتی است که باعث شده پزشکان پاکستانی این درخواست را داشته باشند. آنها معتقدند کنه‌های حامل تب دنگی از طریق این هواپیماها بر سر مردم ریخته شده است. در این سال، دوازده هزار نفر از مردم پاکستان درگیر این بیماری شدند.42

سلاح‌هایی غیرقابل‌کنترل، آتشی که دامان همه را می‌گیرد

استفاده از حشرات به‌ عنوان سلاح‌های زیستی و انتقال بیماری از

طریق حشرات، همیشه مطلوب دولت‌ها نبوده است. این حشرات می‌توانند در اوّلین مرحله، عاملان انتشار آنها را از بین ببرند. در یکی از بمب‌های حشره‌ای43 که توسط ژاپن علیه چین استفاده شده، نفوذ چند حشره به اتاقک خلبان باعث شد که خلبان و کمک‌خلبان نیز به بیماری طاعون آلوده شده و از بین بروند. همچنین این بیماری‌ها از آنجایی‌که ممکن است با درصدی خطا وارد جامعة مقصد شوند، غیرقابل کنترل هستند و خطرات بیشتری را برای استفاده‌کنندگان، به همراه دارند. به ‌طورکلّی کنترل این سلاح‌ها تقریباً سخت است.

امروزه مرزهای جغرافیایی کم‌رنگ شده است و امکان بازگشت موج‌های بیماری به سمت استفاده‌کنندگان بالاست؛ امّا با این‌حال باز هم تحقیقات زیادی روی انتقال بیماری‌ها از طریق حشرات انجام می‌گیرد؛ هرچند این آزمایشگاه‌ها به خدمت زرّادخانه‌های تسلیحاتی درآمده‌اند. شاید سبب افزایش بیماری‌های عفونی44 در دهه‌های گذشته، استفاده از همین سلاح‌ها باشد. برای همه، جای سؤال است با توجّه به اینکه میزان استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها45 افزایش یافته، امّا چرا مرگ ‌و میر ناشی از عفونت‌ها بیشتر شده است؟

گزارش‌های علمی نشان می‌دهد، در هشت دهه از قرن بیستم، آمار مرگ‌ و میر ناشی از بیماری‌های مسری در آمریکا در حال کاهش بوده است؛ امّا به‌ یک‌باره از سال 1981 تا 1995م. این آمار 58% افزایش‌یافته است. نکتة جالب این است که در این هنگام، زمان اوج آزمایش‌های دولت آمریکا بر روی سلاح‌های زیستی بوده است.46 از طرف دیگر، خطاهای انسانی در تولید یک بیماری، می‌تواند به قیمت جان میلیون‌ها نفر در سراسر دنیا تمام شود و حتّی ممکن است بیماری‌ای تولید شود که هرگز درمانی برای آن شناسایی نشود. ویروس ایدز47 یکی از دست‌کاری‌هایی است که در ابتدا قرار بود به ‌عنوان یک سلاح بیولوژیک استفاده شود. در سال 1969م. کنگرة آمریکا بودجه‌ای ده میلیون دلاری در اختیار وزارت دفاع قرارداد تا طیّ 5 الی 10 سال، عاملی را تولید کند که ایمنی طبیعی در برابر آن، کاری از پیش نبرد.48

هرچند در ابتدا قرار نبود این بیماری هرگز درمانی نداشته باشد، امّا جهش‌های خطرناک یا اشتباهات انسانی باعث شد که چندین سال بعد، بیماری ایدز با همان خصوصیات خواسته شده شایع شود. این بیماری در ابتدا، بر روی مردم «آفریقا» آزمایش و رواج پیدا کرد؛ امّا در ادامه، با عدم توانایی سازندگان آن در کنترل ایدز، حتّی مردم کشورهای غربی، به ‌ویژه آمریکا هم درگیر آن شدند.49

شاید به ‌جرئت بتوان گفت امروزه حشرات، این سلاح‌های کوچک که بدون چکاندن ماشة اسلحه، علیه ملّت‌ها مبارزه می‌کنند، راهی برای ورود به فضای آسمان کشور ما را ندارند؛ امّا از آنجایی ‌که کشورهای همسایة «ایران» در قبضة آمریکایی‌ها، به ‌عنوان دشمن اوّل جمهوری اسلامی هستند،‌ اوّلین تهدید برای کشور ما به شمار می‌آیند. ورود کالاهای قاچاق از مرزهای این کشورها به ایران می‌تواند حاوی هدیه‌های ناخوانده‌ای باشد که کشور را با مشکلات زیادی مواجه کند؛ هرچند برنامه‌ریزی‌های تسلیحاتی دشمن به سمت تولید سلاح‌های ریزتر از حشرات رفته است.

پی‌نوشت‌ها: