موش و تله

آیت‌الله حائری شیرازی: آنهایی که به فساد کشیده شدند، جاذبه، علوّ آنها را به فساد کشید. موشی که در تله گیر می‌افتد، برای اینکه فنری روی گردنش بیاید که نمی‌رود! برای آن گردویی که خوش‌بو است و سر تله هست، می‌رود. آن گردو هم که او را نمی‌کشد؛ فلز او را می‌کشد. از این جهت می‌گویی گردو را خورد، ضربه بر او وارد شد. گردو و ضربه پشت سر هم است. قرآن هم همین را می‌گوید:

«لا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَ لا فَسادا»؛1

فساد و تباهی انسان نتیجة علوّ و برتری‌طلبی اوست. هرکسی این دندان طمع را برای علو، کشید، دستش به فساد آلوده نمی‌شود.

پی‌نوشت: