دعای امام رضا(ع) برای فرزندشان، حضرت مهدی(عج)

صفحات چاپی ۴۲ تا ۴۳

مطالعه در کتاب‌خوان

«اَللّهُمَّ (صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَالِ مُحَمَّدٍ وَ) ادْفَعْ‏ عَنْ‏ وَلِيِّكَ‏ وَ خَلِيفَتِكَ‏ وَ حُجَّتِكَ‏ عَلَى‏ خَلْقِكَ‏ وَ لِسَانِكَ الْمُعَبِّرِ عَنْكَ بِإِذْنِكَ النَّاطِقِ بِحِكْمَتِكَ وَ عَيْنِكَ النَّاظِرَةِ عَلَى بَرِيَّتِكَ وَ شَاهِدِكَ عَلَى عِبَادِكَ الْجَحْجَاحِ الْمُجَاهِدِ الْعَائِذِ بِكَ عِنْدَكَ وَ أَعِذْهُ مِنْ شَرِّ جَمِيعِ مَا خَلَقْتَ وَ بَرَأْتَ وَ أَنْشَأْتَ وَ صَوَّرْتَ؛

وَ احْفَظْهُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ وَ عَنْ يَمِينِهِ وَ عَنْ شِمَالِهِ وَ مِنْ فَوْقِهِ وَ مِنْ تَحْتِهِ بِحِفْظِكَ الَّذِي لَا يَضِيعُ مَنْ حَفِظْتَهُ بِهِ وَ احْفَظْ فِيهِ رَسُولَكَ وَ آبَاءَهُ أَئِمَّتَكَ وَ دَعَائِمَ دِينِكَ وَ اجْعَلْهُ فِي وَدِيعَتِكَ الَّتِي لَا تَضِيعُ وَ فِي جِوَارِكَ الَّذِي لَا يُحْقَرُ وَ فِي مَنْعِكَ وَ عِزِّكَ الَّذِي لا یُقْهَرُ؛

(اَللّهُمَّ) وَامِنْهُ بِاَمانِکَ الْوَثیقِ الَّذی لایُخْذَلُ مَنْ امَنْتَهُ بِه وَاجْعَلْهُ فی کَنَفِکَ الَّذی لا یُضام؛

مَنْ کانَ فیهِ، وَانْصُرْهُ بِنَصْرِکَ الْعَزیزِ وَاَیِّدْهُ بِجُنْدِکَ الْغالِبِ، وَقَوِّه بِقُوَّتِکَ، وَاَرْدِفْهُ بِمَلائِکَتِکَ.

(اَللّهُمَّ) والِ مَنْ والاهُ، وَعادِ مَنْ عاداهُ، وَاَلْبِسْهُ دِرْعَکَ الْحَصینَهَ وَحُفَّهُ بِمَلائِکَتِکَ حَفّا؛

بارخدایا! (بر محمّد و آل محمّد درود و رحمت فرست و) از ولیّ و خلیفه‌ات و حجّت بر بندگانت و زبان گویایت که به فرمان و اجازه‌ات از سوی تو، حقایق را بیان می‌کند (و) به حکمت تو سخن می‌راند و چشم بینایت در میان خلایقت و شاهد و گواه بر بندگانت، سرور بزرگوار و مجاهد (و کوشا و بندة پناه‌آورنده به تو) هرگونه بلا و گزندی را دفع فرما! (خداوندا) و او را از شرّ (تمام) آنچه آفریدی (و خلق کردی) و پدید آوردی و ایجاد کردی و صورت بخشیدی، در امان بدار!

و او را از پیش رو و از پشت سرش و از طرف راست و چپش و از بالای سر و پایین محافظت فرما! با حفاظتت که هرکه را با آن حفظ نمودی، ضایع و تباه نمی‌شود و در وجود مبارک او (با حفاظت کردن از وجود مبارکش) پیامبرت (و وصیّ پیامبرت) و پدرانش را که پیشوایان تو و ستون‌های دین تو هستند - درود و رحمت تو بر همة آنان باد - حفظ بفرما و او را در امان و زنهار خویش که ضایع و تباه نگردد، قرار بده و در پناه خودت که (هرگز) نمی‌شکند (بگیر) و در (سایة) حمایت و دفاعت و (پناه) عزّت (و شکست‌ناپذیریت) که (هرگز) مقهور نمی‌شود (و شکست نمی‌خورد) قرار بده!

(خداوندا!) او را با امان و نگاهبانی مستحکمت که هرکه را به وسیلة آن در امان داشتی، تنها نمانده (و مغلوب نمی‌شود) امنیت ببخش و او را در کنف حمایت خود که هرکه در آن است (هرگز) مورد ستم واقع نشود، قرار بده و با یاری قدرتمند و مستحکمت یاری فرما و با سپاه پیروزمندت تأیید و تقویت کن و با قدرتت او را نیرومند ساز و فرشتگانت را پی‌درپی، در رکاب او و همراهش گردان!

(بارخدایا!) هرکه او را دوست می دارد، دوست بدار و هرکه او را دشمن می‌دارد، دشمن بدار و زره مستحکم (و نفوذ ناپذیرت) را بر پیکرش بپوشان و وجود مبارکش را با فرشتگانت کاملاً احاطه بفرما!»

منبع: آیت‌الله سیّد محّمدباقر موحد ابطحی اصفهانی، ترجمة دکتر سیّد عدنان لاجوردی، «صحیفة رضویه جامعه»؛ ‌انتشارات بنیاد فرهنگی و هنری امام رضا(ع).

صفحهٔ ۴۳