کرامات و معجزات حضرت فاطمة زهرا(س)

حضرت فاطمه(س) در پيشگاه خدا آن چنان معزّز بودند كه بارها مورد عنايت خاصّ آسماني قرار گرفته و مائده‌هاي گوناگون از سوي پروردگار عالم براي ايشان نازل مي‏شد. اينك به برخي از آنها اشاره مي‏كنيم:

فرستادن غذا از طرف خداوند براي حضرت زهرا(س)

• پيامبر اكرم(ص) به شدّت گرسنه بودند و ضعف و ناتواني، وي را از پاي در آورده بود. ایشان براي پاره ناني به اتاق‌هاي هر يك از زنانشان مراجعه كردند؛ ولي آنان نيز طعامي نداشتند. سرانجام به خانة دخترشان، حضرت فاطمه(س) سر كشيدند تا در آن خانة اميد به مقصود رسند؛ ولي حضرت فاطمه(س) و بچّه‏هايشان گرسنه بودند و تكّه ‏ناني در آنجا نيز به دست نيامد و رسول اكرم(ص) منزل دخترشان را ترك كردند. زمان كوتاهي بعد، مختصر طعامي از سوي يكي از همسايه‏ها به آن بانو رسيد. حضرت فاطمه(س) با خود گفتند:

«سوگند به خدا!خود و فرزندانم گرسنه مي‏مانيم؛ ولي اين تكّه نان و گوشت را به پدرم مي‏خورانم.»

بنابراين يكي از حسنين را به دنبال پدر فرستادند و ایشان را دوباره به خانه‏اش دعوت كردند.

حضرت فاطمه(س) اهدايي همسايه را كه دو تكّه نان و مختصر گوشتي بود، در يك ظرف سر پوشيده قرار داده بودند. چون پدر دوباره به خانة ایشان بازگشتند، سراغ طعام رفتند و آن را در برابر ديدگان رسول خدا(ص)گذاشتند؛ ولي ظرف، پر از گوشت و نان بود. حضرت فاطمه(س)، خود نيز از اين مائدة آسماني تعجّب كردند و خيره خيره به آن تماشا مي‏نمودند. رسول خدا(ص)خطاب به دخترشان فرمودند:

«اي دختر گرامي! اين طعام چگونه و از كجا رسيد؟»

حضرت فاطمه(س) جواب دادند:

«آن از بركات و الطاف الهي است. خداوند به هر كسي بخواهد، بدون محدوديت عطا مي‏كند.»1

رسول خدا(ص) چون سخن دخترشان را شنيدند، فرمودند:

«سپاس خدايي را كه تو را همانند مريم، سرور زنان بني‏اسرائيل قرار داده؛ زيرا او نيز هرگاه مورد عنايت الهي قرار مي‏گرفت و خداوند برايش مائده مي‏فرستاد، در جواب سؤال مي‏گفت: «اين طعام از جانب خدا است. او به هر كسي بخواهد، روزي بي‌حساب مي‏دهد.»

آنگاه رسول خدا(ص)، حضرت علي(ع) را نيز به حضور فرا خواندند و همگي از آن غذا خوردند و سير شدند و زنان و اهل ‏بيت پيامبر(ص) نيز دعوت شدند و خوردند؛ ولي غذا و مائدة آسماني به همان صورت باقي بود؛ حتّي حضرت فاطمه(س) براي همسايگان نيز از طعام آسماني كه از الطاف خفية الهي سرچشمه گرفته بود، ارسال داشتند...2

• روزي حضرت علي(ع) به بازار رفتند و ديناري قرض گرفتند تا مشكل گرسنگي خانواده‌شان را برطرف سازند؛ امّا يكي از دوستانشان گرفتار و گرسنگي و گرية زن و بچّه‏ها او را در بيرون از خانه آواره كرده و او نیز به دنبال نان و پول بود.

حضرت علي(ع) از درد او آگاه شدند و مانند هميشه ايثار كردند و ديگران را بر خود و خانواده‌شان مقدّم داشتند و بدين وسيله يكي از دوستانشان را كه مقداد نام داشت، خوشحال و خوش‌دل ساختند.

حضرت علي(ع) دست خالي شدند و نتوانستند به خانه بروند. رو به سوي مسجد كردند و مشغول عبادت شدند. از آن‌سو پيامبر خدا(ص) مأمور شدند شب را در خانة حضرت علي(ع) به سر برند و بنابراين بعد از نماز مغرب و عشا دست حضرت را گرفتند و فرمودند:

«علي جان! امشب مرا به مهماني خود مي‏پذيري؟»

مولاي متّقيان سكوت كردند؛ زيرا زمينة پذيرايي نداشتند و حضرت فاطمه(س) و حسنين، گرسنه مانده بودند و پول تهيّة نان و گوشت

فراهم نبود؛ ولي پيامبر خدا(ص) دوباره اظهار داشتند:

«چرا جواب نمي‏دهي؟»

علي(ع) فرمودند:

«يا رسول‏الله! بفرماييد.»

رسول خدا(ص)، دست حضرت را گرفتند؛ دست در دست ایشان به خانة حضرت فاطمه(س) آمدند و با هم به خانه وارد شده و با حضرت زهرا(س) ديدار كردند. حضرت فاطمه(س) در حال نماز و نيايش بودند و خدا را مي‏خواندند. ایشان صداي پدر را شنيدند و به سويشان آمدند، خوش‏آمد گفتند و سفره را باز كرده و غذاي مطبوعي را بر سر سفره آوردند.

حضرت علي(ع) به حضرت فاطمه(س) خيره‏ خيره نگاه مي‏كردند و با زبان بي‏زباني سؤال نمودند:

«يا فاطمه! اين طعام از كجاست؟»

پيش از آنكه فاطمه(س) جواب گويد، رسول خدا(ص) دست بر دوش علي(ع) گذاشتند و جواب دادند:

«يا علي! هذا جزا دينارك من عندالله... ؛

اين غذا پاداش آن ديناري است كه [به مقداد] دادي؛ خداوند براي شما جريان زكريّا(ع) و مريم(س) را تكرار كرده3 و از طعام‏هاي بهشتي مرحمت نمود ...»4

اقرار به رسالت پدر در شكم مادر

وقتي كه كفّار از پيامبر اكرم(ص) انشقاق قمر را خواستند، زماني بود كه حضرت خديجه(س) به حضرت فاطمه(س) حامله بودند. حضرت خديجه(س) از اين سؤال كفّار ناراحت شده و فرمودند:

زهي تأسّف براي كساني كه محمّد را تكذيب مي‏كنند! درحالي‌كه او فرستادة پروردگار من است.»

پس حضرت فاطمه(س) از شكم مادرشان صدا كردند:

«اي مادر! نترس و محزون نباش؛ زيرا خدا با پدر من است»

پس وقتي كه مدّت حمل حضرت خديجه(س) تمام شد و موقع وضع حمل رسيد، حضرت فاطمه(س) را به دنيا آورد و ایشان به نور جمال خود، تمام جهان را روشن و منوّر ساختند.5

چرخيدن آسياي دستي به خودي خود در خانة حضرت زهرا(س)

جناب ابوذر مي‏گويد:

رسول خدا(ص) مرا به دنبال علي(ع) فرستادند. به خانه‏شان رفتم و ایشان را خواندم؛ ولي پاسخ مرا ندادند. آسياب دستي را ديدم بدون اينكه كسي باشد، به خودي خود مي‏گردد. دوباره ایشان را خواندم. بيرون آمدند و با هم نزد رسول خدا(ص) رفتيم. پيامبر(ص) متوجّه علي(ع) شدند و چيزي به ایشان گفتند كه من نفهميدم.

گفتم: شگفتا از دستاسي كه بدون گرداننده مي‏گردد!

آنگاه پيامبر(ص) فرمودند:

«خداوند قلب دخترم، فاطمه و اعضا و جوارحش را پر از ايمان و يقين كرده و چون خداوند ضعف او را دانست، پس در روزگار سختي به او كمك كرد و كفايتش نمود. مگر نمي‏داني كه خداوند، فرشتگاني را قرار داده تا خاندان محمّد را ياري دهند؟!»6

حرام بودن آتش بر حضرت فاطمه زهرا(س)

روزي عايشه نزد حضرت فاطمه(س) آمد؛ درحالي‌كه آن حضرت براي امام حسن و امام حسين(ع) با آرد و شير و روغن در ديگي غذاي حريره درست مي‏كردند. ديگ بر روي اجاق و آتش مي‏جوشيد و بالا مي‏آمد و حضرت فاطمه(س) آن را با دست خود هم مي‏زدند.

عايشه با اضطراب و نگراني از نزد ایشان بيرون آمده، نزد پدرش ابوبكر رفت و گفت:

اي پدر! من از فاطمه چيز شگفت‏آوري ديدم و آن اينكه دست به درون ديگي كه بر روي آتش مي‏جوشيد، برده، آن را به هم مي‏زد.

گفت:

دختركم! اين را پنهان كن كه كار مهمّي است.

اين خبر كه به گوش پيامبر اكرم(ص) رسيد. بر بالاي منبر رفتند و حمد و سپاس الهي را به جاي آوردند. سپس فرمودند:

«همانا مردم، ديدن ديگ و آتش را بزرگ شمرده و تعجّب مي‏كنند. سوگند به آن كسي كه مرا به پيامبري برگزيد و به رسالت انتخاب فرمود! همانا خداي عزّوجلّ آتش را بر گوشت، خون، موي، رگ و پيوند فاطمه حرام كرده، فرزندان و شيعيان او را از آتش دور نمود. برخي از فرزندان فاطمه داراي رتبه و مقامي هستند كه آتش و خورشيد و ماه از آنها فرمانبرداري كرده، در پيش رويش جنّيان شمشير زده، پيامبران به پيمان و عهد خود دربارة او وفا مي‏كنند؛ زمين گنجينه‏هاي خودش را تسليم او نموده، آسمان بركاتش را بر او نازل مي‏كند.

واي، واي، واي به حال كسي كه در فضيلت و برتري فاطمه شكّ و ترديد به خود راه دهد! و لعنت و نفرين خدا بر كسي كه شوهر او، عليّ بن ابي‏طالب(ع) را دشمن داشته و به امامت فرزندان او راضي نباشد! همانا فاطمه، خود، داراي جايگاهي است و شيعيانش نيز بهترين جايگاه‏ها را خواهند داشت. همانا فاطمه پيش از من دعا مي‏كند و شفاعت مي‏نمايد و شفاعتش به ‏رغم ميل كساني كه با او مخالفت مي‏كنند، پذيرفته مي‏شود.7

سخن گفتن در رحم مادر

حضرت فاطمه(س) در رحم مادرشان حضرت خديجه(س) سخن مي‌گفتند و آرام‌بخش و تسكين خاطر ایشان بودند. حضرت خديجه(س) در پاسخ پيامبر(ص) كه پرسيدند:

«با كه سخن مي‌گويي؟» گفتند:

«فرزندي كه در رحم دارم، با من سخن مي‌گويد و مونس من است. كسي كه جبرئيل به دختر بودنش خبر مي دهد.»8

پی‌نوشت‌ها: