مهدویت درکلام آیتالله حائری شیرازی(ره)
فرودگاه آخرالزّمان
هواپیما که میخواهد فرود بیاید، باید فرودگاهش مطمئن باشد. اگر یک هواپیمای کوچک بخواهد بنشیند، یک باند دویست متری هم کافی است؛ امّا یک هواپیمای بزرگ، گاهی تا چند کیلومتر باند برای فرود لازم دارد؛ چون وقتی مینشیند، چرخش چند صد تن فشار روی یک نقطه وارد میکند. به همین دلیل باید زیرسازیاش محکم باشد. امام زمان(عج) که هزار سال در پشت پردة غیبت بوده است، فرودگاهش که فرودگاه نازکنارنجی نمیتواند باشد! باید یک فرودگاه محکمی باشد تا بتواند فرود بیاید.
ظهور و غیبت امام زمان(عج)
امام زمان(عج) اگر غایب میشود، ابتدا در دلها غایب میشود و بعد از آن، در جامعه و اگر ظاهر میشود، ابتدا بر دلها ظاهر میشود و بعد از آن بر جامعه.
کتاب معلّم
در کلاسهای درس دو چیز را میبینید: یکی معلّم، یکی کتاب. اگر مثلاً کلاس اوّل ابتدایی بچّهات را به مدرسه فرستادی و گفتند: کتاب هست و بین همه توزیع میشود؛ امّا متأسفانه معلّم نداریم. حتماً ناراحت میشوید؛ چون از کتاب بیمعلّم، کسی چیزی نمیفهمد. از آن طرف، اگر معلّم باشد و کتاب نباشد، معلّمها نمیتوانند یکدست و یکنواخت تعلیم بدهند. این معلّم از خودش چیزی میگوید؛ آن یکی چیز دیگری. پس برای یک کلاس، هم معلّم لازم است، هم کتاب. قرآن کتاب درسی مسلمانهاست و اهلبیت(ع) معلّم این کتاب. ظهور امام زمان(عج) یعنی اینکه دوباره این معلّم بیاید سرکلاس و کتاب درسی بشر، یعنی قرآن، بیمعلّم نماند.
منبع: دوماهنامة «خلق»، شمارة 62 و 63، ص 96.