سيّد مهدی واعظ موسوی
«فَلَمَّا دَخَلُوا عَلى يُوسُفَ آوى إِلَيْهِ أَبَوَيْهِ وَ قالَ ادْخُلُوا مِصْرَ إِنْ شاءَ اللَّهُ آمِنينَ؛1
پس چون بر یوسف وارد شدند، او پدر و مادرش را (در آغوش گرفت و) نزد خود جای داد و گفت: (همگی) به «مصر» درآیید؛ اگر خدا بخواهد، در امن (و امان) خواهید بود.»
به هنگام ورود پدر و مادر، بیتفاوت نباشیم
• استقبال گرمی از آنها داشته باشیم؛
• مشتاقانه به پیشوازشان بشتابیم؛
• آنان را در آغوش بکشیم؛
• دست و رویشان را ببوسیم.
صمیمیت با پدر و مادر نباید به حرمتشکنی بینجامد
• جلوتر از پدر و مادر خود راه نرویم؛
• سخن آنان را قطع نکنیم؛
• پای خود را مقابلشان دراز نکنیم؛
• با آنان بحث نکنیم؛
• وقتی حرف میزنند، شنوندة خوبی باشیم؛
• حتّی اگر بدی کردند، به آنان خوبی کنیم؛
• از آنها گله و شکایت نکنیم؛
• طلبکارنه با ایشان سخن نگوییم؛
• با خشم به آنان نگاه نکنیم، بلکه نگاهی مهربانانه به آنان داشته باشیم.
پینوشت:
صفحهٔ ۶۰
پانویسهای این مقاله
- ۱