با سلام تو
هر صبح با سلام تو بیدار می‌شویم
از آفتاب چشم تو سرشار می‌شویم
در چشم‌های آبی تو تا افق، وسیع
یک آسمان ستارة سیّار می‌شویم
یک آسمان ستاره و یک کهکشان شهاب
بر روی شانه‌های شب آوار می‌شویم
چندین هزار پنجره لبخند می‌زند
تا روبه‌روی فاجعه دیوار می‌شویم
روزی هزار مرتبه تا مرگ می‌رویم
روزی هزار مرتبه تکرار می‌شویم
فردا دوباره صبح می‌آید ازین مسیر
چشم‌‌انتظار وعدة دیدار می‌شویم
صبور سبز
نظر ز راه نگیرم مگر که باز آیی
دوباره پنجره‌ها را به صبح بگشایی
تمام شب به هوای طلوع تو خواندم
که آفتاب منی! آبروی فردایی
تو رمز فتح بهاری، کلام بارانی
تو آسمان نجیبی، بلند بالایی
چه می‌شود که شبی ای نجابت شرقی!
دمی بر آیی و این دیده را بیارایی
به خاک پای تو تا من بگسترم دل و جان
صبور سبز! بگو از چه سمت می‌آیی؟
هجوم عاصی طوفان به فصل غیبت تو
چه سروها که شکسته و چه ریخت گل‌هایی!
حُسن یوسف
بین صد گرگی که از این چاه پیدا می‌شود
یوسفی - بینی و بین الله - پیدا می‌شود؟
خواب گرگ و چاه دیدم، خواب برق دشنه نیز
ای شب تب‌دار! قرص ماه پیدا می‌شود؟
ابن سیرین! یک ستاره نیست در خواب «عزیز»
آفتابی کی بر این درگاه پیدا می‌شود؟
تا ترنج و کارد آمد در میان، معلوم شد
چون زلیخا چند خاطرخواه پیدا می شود
دست من خالی‌ست، ای یوسف‌فروشان نگذرید
در بساطم عاقبت یک آه پیدا می‌شود
آی مردم! دارد این ابیات بوی پیرهن
عشق بعد از مصرعی کوتاه پیدا می‌شود
چشم‌هایم خیره بر گلدان حسن یوسف است
سوره‌ای در برگ‌ها ناگاه پیدا می‌شود
غزل ظهور
پر می‌کند خاک از حضورش ساغرش را
سرشار از گل می‌کند پا تا سرش را
آن روز حتّی آفتاب روشنی‌بخش
حس می‌کند دستان سایه‌گسترش را
دیگر نیازی نیست جبرئل غزل‌ها
پنهان کند در بال، پرواز پرش را
حظ می‌برد جان لحظه لحظه از حضورش
حس می‌کند دل لحظه لحظه محضرش را
می‌آید و می‌آورد از سمت یثرب
همراه خود عطر دعای مادرش را