هولوکاست سرخپوستان درآمریکا

عقیم‌سازی زنان سرخپوست

پروژة عقیم‌سازی زنان سرخپوست از سال‌های نخست اشغال سرزمین بومیان «آمریکا» رقم خورد و تا زمان ریاست‌جمهوری بوش پدر نیز گزارش‌هایی مبنی بر انجام ناخواستة این عمل در سرخپوستان می‌رسید.

سال‌ها پیش، انگلیسی‌ها تصمیم گرفتند هرگونه اعتراض نسبت به حضورشان در خاک آمریکا را خفه کنند. بنابراین سربازان ارتش این کشور از روی عمد سرخپوستان را به ویروس آبله مبتلا کردند. بومیان آمریکا در مقابل این بیماری هیچ‌گونه مقاومتی نداشتند و از هر ده نفر، یکی از آنها از بین رفت.

در طول سالیان سال، اعمال دیگری نیز برای کاهش جمعیت سرخپوستان صورت گرفت. قتل عامّ سرخپوستان به شیوه‌های مختلف تا آنجا پیش رفت که به گفتة رئیس یکی از قبایل، از زمان حضور کریستف کلمب تا جنگ جهانی دوم، جمعیت سرخپوستان از ۶۰ میلیون به ۸۰۰ هزار نفر کاهش یافته بود.

یکی از جنایات به کار گرفته شده علیه سرخپوستان، عقیم‌سازی اجباری و ناخواستة زنان سرخپوست و همچنین سقط جنین بود. پزشکان و جرّاحان، هنگامی که زنان سرخپوست برای زایمان به آنها مراجعه می‌کردند، پس از به‌دنیا آوردن کودک، عمل عقیم‌سازی را روی آن زن انجام می‌دادند و به این صورت، رفته رفته تعداد جمعیت سرخپوستان رو به کاهش گذاشت. در این میان، از اواسط قرن بیستم پروژة اصلاح نژادی نیز رقم خورد.

رحم یکی از زنان سرخپوست در سن ۲۰ سالگی، توسط یکی از پزشکان «مرکز سلامت سرخپوستان» به دلایل غیرمنطقی به طور کامل خارج شد. این موضوع زمانی مشخّص شد که این زن شش سال بعد به پزشکی دیگر به نام کانی اوری مراجعه کرد و درخواست کاشت رحم داد. امّا پزشک به او گفت چنین عملی وجود ندارد.

دکتر اوری تحقیقات زیادی را در این زمینه آغاز کرد و متوجّه شد ۷۵% جرّاحی‌های رحم در مرکز سلامت سرخپوستان غیرپزشکی بوده‌اند. بسیاری از زنان طبیعت این جرّاحی را نمی‌دانسته و تصوّر می‌کردند به عنوان یک عامل موقّت کنترل جمعیت انجام می‌شود و برخی دیگر نیز در حالی‌که در گیجی پس از زایمان به سر می‌بردند، فرم رضایت این عمل را امضا کرده بودند.

دو زن سرخپوست دیگر که برای جرّاحی آپاندیس به مرکز درمانی مراجعه کرده بودند، به طور اتّفاقی(!) مورد عمل خارج کردن رحم قرار گرفتند. امّا این‌ موارد نخستین گزینه‌های این جنایت علیه جامعة بومی آمریکا نبودند و بعدها گزارش جرّاحی‌های مشابه متعدّدی در دهه‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۰م. ثبت شد. تحقیقات مستقل و گزارشات متعدّد حاکی از این است که در فاصلة سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۶م.، بین ۲۵ تا ۵۰% زنان سرخپوست نازا شدند.

تعداد سقط جنین‌ها در سال‌های ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۸م.، ۱۳۰% افزایش پیدا کرد و در هر ۱۰۰۰ زایمان، از ۳۴ به ۷۷ سقط جنین رسید. گاهی این اعمال با تهدید زنان سرخپوست انجام می‌گرفت و به آنها گفته می‌شد در صورت عدم موافقت با انجام این عمل، در آینده خدمات پزشکی به آنان یا فرزندان متولّد شده‌ا‌شان تعلّق نخواهد گرفت و از هیچ‌گونه حقّ درمان برخوردار نخواهند بود. پزشکانی که طیّ قراردادهایی مخفیانه با دولت آمریکا در این طرح شرکت داشتند، ملزم به پاسخ‌گویی در بررسی‌ها و تحقیقات فدرال نبودند.

طیّ مطالعات انجام شده تنها در ۴ منطقه از ۱۲ منطقة تحت پوشش مرکز سلامت سرخپوستان، حدّاقل ۳۴۰۶ زن سرخپوست عقیم شده و نسل این زنان اکنون از میان رفته است. این اقدام نوعی نسل‌کشی محسوب می‌شود. در نامه‌ای که سال ۱۹۷۹م. از رئیس مرکز سلامت سرخپوستان به یکی از اعضای «کنگرة آمریکا» ارسال شده بود، اعلام شد که بین سال‌های ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۷م. تعداد ۸۰۲۱ زن سرخپوست بین ۱۵ تا ۴۴ سال عقیم شدند. لئونارد کرو داگ، و ریچارد ارداز دو محقّق سرخپوست در مقاله‌ای این واقعه را هولوکاست سرخپوستان» خواندند. در گزارشی آمده است: زنان سرخپوست، بیشترین خشونت تاریخ را در بین تمام اقشار تجربه کرده‌اند.

به گفتة سرخپوستان محلّی، در برخی روستاها، تمامی زنانی که در سنّ باروری بودند، عقیم شدند که منجر به از بین رفتن نسل اهالی آن روستا شد. گفته می‌شود امروزه، جمعیت سرخپوستان آمریکا حدود ۲.۵ میلیون نفر است، یعنی تقریباً سه برابر آنچه در دهة ۱۹۷۰م. بود.