خدایا! کیست آنکه شیرینی محبّتت را چشید و پس به جای تو، دیگری را برگزید؟
و کیست آنکه با مقام قرب تو انس یافت، پس مایل به روی‌برتافتن از تو شد؟
خدایا! ما را از کسانی قرار ده که برای قرب و ولایتت برگزیدی و برای دوستی و محبّتت خالص نمودی، برای دیدارت مشتاق کردی و به قضایت راضی ساختی و نعمت نگاه به جمالت را عطایش کردی و به خشنودیت مخصوص گرداندی و از غم هجران و دوری‌ات، پناه دادی و در جوارت در جایگاه راستی، جای دادی و به شناخت خود اختصاص دادی و برای تماشای جمالت برگزیدی و رویش را برای خود، از غیر پاک کردی و دلش را برای عشقت فارغ نمودی و آن را به سوی آنچه نزد توست، راغب فرمودی و یادت را به او الهام کردی و شکرت را نصیبش نمودی و به طاعتت، مشغول ساختی و او را از بندگان شایسته‌ات گرداندی و برای راز و نیازت، انتخاب کردی و جدا کردی از او، هرچه که او را از تو جدا می‌کند.
خدایا! ما را از کسانی قرار ده که شیوه‌هایشان، آرام‌گرفتن به درگاه توست؛ در حال زاری و روزگارشان آه و ناله است و پیشانی‌شان در پیشگاه عظمتت بر سجده و دیدگانشان در خدمتت، بی‌خواب گشته است، اشکشان از خشیّت تو روان و قلوبشان به عشقت آویخته و دل‌هایشان از هیبتت، از جا کنده است.
ای آنکه انوار قدسش برای دیدگان عاشقانش جلوه‌گر است و بزرگی‌های جمالش برای قلوب عارفانش دیدنی است!
ای آرمان دل مشتاقان! ای نهایت آرزوهای عاشقان!
از تو درخواست می‌کنم دوستی خودت را و دوستی آنان که تو را دوست دارند و دوستی هر کاری که مرا به میدان قرب تو می‌رساند و اینکه خودت را نزد من محبوب‌تر از دیگران قرار دهی و عشقم را به وجودت، راهبر به سوی خرسندی‌ات بگردانی و شوقم را به حضرتت، بازدارنده از نافرمانی‌ات سازی.
خدایا! تماشای زیبایی وجودت را بر من منّت گذار و به من، به دیدة عشق و عاطفه بنگر و روی از من، متاب و مرا نزد خود، از اهل خوشبختی و بهره‌مندی قرار ده. ای اجابت کننده! ای مهربان‌ترین مهربانان!