ممارست

روح الله ابطحی

روزی از استادی پرسیدم: گاه زود به جوش می‌آیم و با سخنی به خروش، چه کنم این‌گونه نباشم؟

گفت: نَفس انسان آن‌چنان است که هر گونه به آن تلقین کنی تربیت می‌پذیرد و راهی را که به آن عادت کند، در پیش می گیرد. به خود تلقین کن و همراه آن تلقین، تمرین، که اگر به این دو مداومت کنی و اصرار، از این صفت بری می شوی و برکنار و به یاد داشته باش! همنشینی با فردی که به این خوی متخلّق است، بسیار کمک کار است. پس آن همنشینی را غنیمت شمار.