پرسش و پاسخ: منجی یهودیان ومسيحيان

واحد پژوهش موعود

74. هریک از صاحبان ادیان، منجی را از دین خود می‌داند. راه حلّ این اختلاف چیست؟

در تشخیص هویّت منجیّ عالم در پایان تاریخ، نزد صاحبان ادیان اختلاف است. هر کسی، بزرگی از دین خود را رهبر این نهضت می‌پندارد و او را احیاگر دین خود می‌داند.

اهمّ اسباب اختلاف عبارتند از:

1. نصوص و بشارت‌های آسمانی از آن جهت که خبر غیبی است، بنابراین هر کسی به جهت تعصّب دینی‌ای که دارد، آن را به رهبر و بزرگ دینی خود حمل می‌کند؛

2. علمای ادیان و دانشمندان مکاتب مختلف از آن جهت که به هویّت و شخصیّت مهدی موعود آخرالزّمان جاهلند، منجی را بر رهبران خود حمل نمودند.

برای حلّ مشکل و تحدید هویّت منجیّ بشریت، مراحلی را باید طی نمود:

1. تمیز بشارات و نصوص خاصّه‌ای که در بارة منجی در کتاب‌های مقدّس آسمانی اهل کتاب وارد شده است؛

2. بررسی صفات و خصوصیات منجی در کتاب‌های مقدّس، بدون تأثیرپذیری از پیش‌فرض‌ها؛

3. بررسی حقایق تاریخ و مقایسة آن با صفات و خصوصیاتی که در کتاب‌های مقدّس دربارة منجی آمده است تا مصداق واقعی و هویّت شخصی منجی، معین شود؛

4. معرفی حضرت مهدی(عج) به دیگران تا قدرت تطبیق برای آنان نیز فراهم گردد.

بنابراین مشاهده می‌کنیم که گروهی از مسیحیان با بررسی صفات و خصوصیات مصلح و منجیّ جهانی در کتاب‌های مقدّس خود و تطبیق آنها بر منجیّ ترسیم‌شده در اسلام، به اسلام و تشیّع گرویدند و مهدویت اسلامی را پذیرفتند. اینک به برخی از آنها اشاره می‌کنیم:

1. قاضی ساباطی مسیحی

او بعد از بررسی بشارت اشعیای نبی در شأن مصلح جهانی و مناقشه در تفسیر یهود و نصارا دربارة آن می‌گوید:

در نتیجه، مقصود از این کلام، همان مهدی موعود اسلامی است؛ زیرا در آنجا، دربارة منجی می‌گوید: او به مجرّد شنیدن، جزا نمی‌دهد. و این با اجماع مسلمانان سازگاری دارد که می‌گویند: این صفت از خصوصیات مهدی موعود(عج) است.

و نیز می‌گوید:

عقیدة امامیه در اینکه منجی، فرزند حسن عسکری است که در سال 255 از مادری به نام نرجس متولّد شد و سپس غایب گشت و به اذن خداوند ظهور خواهد نمود، به واقع نزدیک‌تر است.1

2. علاّمه محمّدصادق فخرالاسلام

او که شخصی مسیحی بوده و پس از تحقیقات فراوان، مسلمان شیعی شده است، در کتابی به نام «انیس الاسلام» که در ردّ یهود و نصارا نوشته، تمام بشارت‌ها به ظهور منجی را بر حضرت مهدی، موعود اسلامی منطبق کرده است.

3. علاّمه محمّدرضا رضایی

او نیز که شخصی یهودی بوده و اسلام را انتخاب کرده است، در کتاب خود، به نام «منقول رضایی» بشارات بر منجی را بر مهدی موعود(عج) منطبق کرده است.

75. چگونه با وجود تحریف در «تورات»و «انجیل»، به آن دو استشهاد می‌شود؟

گاهی سؤال می‌شود که شما قائل به وجود تحریف در «تورات» و «انجیل» و دیگر کتب غیر از «قرآن» هستید، چگونه در قضیة مهدویت و سایر موضوعات، به آن استدلال می‌کنید؟

پاسخ:

1. در موضوع مهدویت، چنان آیات و روایات فراوانی وجود دارد که برای اثبات آن، احتیاج به منابعی دیگر، غیر قرآن نمی‌باشد؛

2. استناد و استشهاد به بشارات کتب‌ آسمانی و غیر آسمانی دیگران، از باب تأیید است؛ نه اثبات؛

3. نقل بشارات از کتاب‌های مقدّس دیگران، به جهت تقارن بین ادیان و هدایت اهل ادیان به دین حق، یعنی اسلام است؛

4. کسی ادّعا نکرده که تمام آنچه در کتاب‌های مقدّس ادیان دیگر آمده، تحریف شده است؛ بلکه مسلّمأ بخشی از آنها مورد تحریف قرار گرفته است؛

5. در اثبات عدم تحریف، در مواردی که به آنها استشهاد می‌شود، همین بس که در مصادر اسلامی نیز به آن اشاره، بلکه تصریح شده است؛

6. برخی از بشارات کتاب‌های مقدّس ادیان دیگر، با واقعیات تاریخی مطابقت داشته است؛ از قبیل اینکه مصلح جهانی همان امام دوازدهم از ذرّیة اسماعیل(ع) و از نسل بهترین زنان است که ولادت او در وضع شدید و اختناق سیاسی، به وقوع خواهد پیوست و به همین جهت، خداوند او را از ظالمان تا هنگام ظهور محفوظ خواهد داشت.

76. چرا قوانین ادیان آسمانی پیشین، به نحو اکمل پیاده نشد؟

پیاده شدن عدل و داد و قوانین الهی در جامعه، احتیاج به گذران دو مرحله دارد:

1. مرحلة تنظیم قوانین اجتماعی، از ناحیة قانون‌گذاری که عالم و عادل است. این مرحله با ارسال رسل و انزال کتب انجام پذیرفت؛

2. مرحلة تطبیق قوانین الهی که با گذر از دو شرط، قابل پیاده‌شدن در جامعة بشری است:

الف) رسیدن جامعة بشری به رشد و تکامل فکری تا استطاعت درک آن قوانین را داشته باشد و نیز به آن ایمان آورد؛

ب) تنفیذکننده و پیاده‌کنندة آن قوانین، عالم، مقتدر و معصوم باشد تا بتواند آن قوانین را در سطح عالم پیاده نماید.

77. چرا در عصر پیامبراکرم(ص) حکومت جهانی توحیدی تحقّق نیافت؟

بشر به مانند طفلی است که در ابتدای زندگی خود، احتیاج به طیّ مدارس و مدارج علمی و عملی در سطوح مختلف دارد تا بتواند به رشد و تکامل نهایی خود برسد.

به همین جهت است که رهبران الهی بدون ایجاد شرایط و زمینة کافی برای رسیدن به آن هدف، آمادگی برای اجرای حکومت عدل جهانی را ندارند و این به جهت نقص آن نیست؛ بلکه مشکل از ناحیة نبودِ قابلیت محل است.

78. بعد از ظهور اسلام، خطوط کلّی برای روز موعود چگونه ترسیم شد؟

پاسخ این سؤال را با ذکر مقدّماتی خواهیم داد:

1. اسلام کامل‌ترین طرح را برای تطبیق حکومت عدل جهانی توحیدی در پایان تاریخ داده است؛ زیرا اسلام آخرین شریعت آسمانی است و از طرفی دیگر، دعوت اسلام جهانی است. بشر قبل از اسلام، از آنجا که فهم و درکش به این حدّ نرسیده بود که این طرح کامل را بفهمد و درک نماید، بنابراین به دورة ظهور اسلام واگذار شد. موقعی پیامبر اکرم(ص) طرح حکومت عدل جهانی را داده است که بشر به این سطح عقلی و فرهنگی رسید و توانست ضرورت این طرح جامع را احساس کرده و درک کند.

2. پیامبر اکرم(ص) و امامان معصوم(ع) بعد از او و بسیاری از صحابه در انتشار اخبار این طرح و بشارت آن به مردم، سهم بسزایی داشته‌اند؛ زیرا آنها حاملان اصلی این طرح هستند. این بزرگواران تمام سعی و تلاش خود را به کار گرفتند و برای آمادگی ذهنی مردم از راه‌های مختلف، این موضوع مهم را تثبیت نمودند؛ از جمله:

الف) خبر دادن از تحقّق هدف بزرگ خلقت هنگام تحقّق حکومت عدل جهانی؛

ب) تأکید بر اینکه رهبر این حکومت، امامی معصوم از ذرّیة رسول خدا(ص) است؛

ج) خبر از وقوع ظلم و بیدادی که قبل از ظهور، در عالم گسترش خواهد یافت.

3. خود امام مهدی(عج) نیز در آماده‌سازی مردم برای پذیرش این امر مهم، سهم بسزایی داشته و با امامان قبل از خود، تشریک مساعی کرده‌اند؛ از جمله:

الف) اقامة دلیل بر ولادت و وجودش با تکرار ملاقات‌ها با مردم؛

ب) بیان طرح کامل برای غیبت و ظهورشان.

پی‌نوشت: