نویسندگان جهانی یهود در ایران (۳)

صفحات چاپی ۸۳ تا ۸۸، ۹۰

مطالعه در کتاب‌خوان

محمّد طیّب

لزوم توجّه جدّی به دو معیار

به راستی چگونه می‌توان در مجموعة گسترده و متکثّر ارتباطات امروز دنیا، سخن حق و انسان‌های حق‌جو را از دیگران تشخیص داد؟ تجربه‌های عمیق و وسیع جمعی از محقّقان ژرف‌نگر، در چهار گوشة این عالم نشان داده است که از بهترین معیارهای شناخت نسبی همة این مجموعه‌ها، جریان‌ها و افراد توطئه‌گر و دسیسه‌ساز، توجّه جدّی به دو موضوع است:

اوّل) قدس

«قدس»، آزمون فتنه‌های روزگار ماست و امروز هر که - در چهار گوشة عالم - از لزوم آزادی قدس نگوید و در این راه نکوشد، به فرهنگ عدالت و انسانیت خیانت کرده است.

اگر بخواهیم به درستی جریان‌ها و شخصیت‌هایی را که در صحنه‌های مختلف فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و اقتصادی در سراسر دنیا ظهور می‌کنند، محک بزنیم، می‌توانیم نگاهشان را در موضوع قدس بکاویم. بدون شک، هر کس آگاهانه به ظلمی که بر فلسطینیان شده است، ذرّه‌ای رضایت بدهد، منشأ هیچ تحوّل سزاوار و شایسته‌ای در این عالم نمی‌تواند باشد.

«فلسطین» زخم عمیق و دردناکی است در پیکرة امّت اسلامی. قلب مقدّس رسول ختمی مرتبت(ص) از مسئلة فلسطین لبریز درد و رنج است و راه پایان دادن به اندوه پیامبر اکرم(ص) و علاج قضية فلسطين، اراده، تلاش و مجاهدت همة ملّت‌های مسلمان است. هر کاری که کشورها و ملّت‌های مسلمان در حمایت از ملّت فلسطین انجام می‌دهند، در حقیقت در سرنوشت خود آنها تأثیر گذار است. بنابراین کمک به فلسطین مسئله‌ای فراتر از وظیفة شرعی است.1

همة مسلمانان می‌دانند که «مسجدالأقصی» قبلة اوّل اسلام بوده و سومین مسجد مهم و معبد مقدّس اسلامی است و باز، همه می‌دانند که رسول اکرم(ص) به این

صفحهٔ ۸۴

نقطة مقدّس چقدر علاقه داشته و چه منزلتی برای آن قائل بوده است و بدیهی است با از دست دادن چنین مقام2 مقدّسی که معجزة معراج در آن صورت گرفته است، نفوذ اسلام از آن سرزمین مقدّس رخت بر خواهد بست و خطر مهم‌تری که به دنبال آن، عرض وجود می‌کند، این است که این عمل به از دست دادن «مسجدالحرام» و «مسجدالنّبی» در «مدینه»، منتهی خواهد شد و در نتيجه، تمام معابد مسلمانان در سایر اقطار جهان نیز مورد حملة جهود واقع خواهند شد.3

جهودها از تعقیب مقصدهای نهانی‌شان خودداری ندارند و آشکار کرده‌اند که چون زمین‌های اطراف مدینه، قبل از طلوع اسلام در تصرّف قبایل جهود «خیبر»، «بنی‌قریظه»، «بنی‌نضیر» و «بنی‌قینقاع» بوده است، باید به آنها باز گردانده شود.4

معروف است که در سال ۱۹۴۵م.، هنگامی که ملک عزیز بن سعود با روزولت، رئیس‌جمهوری «آمریکا» ملاقات کرد، روزولت این مسئله را با وی در میان گذاشت و پیشنهاد کرد که با گرفتن بیست میلیون لیرة طلا، اراضی مورد بحث را به جهودها واگذار کند.5

جهودها هنوز از آرزوی پس گرفتن زمین‌های اطراف مدینه که مسکن عدّه‌ای از یهودیان قبل از ظهور اسلام بوده است، دست‌بردار نیستند و در این مورد، به شدّت فعّالیت کرده و نقشه‌هایی طرح می‌کنند.6

دوم) شناختن یهودیان و دوستانشان

یکی دیگر از معیارهایی که در شناخت دسیسه‌کاران می‌تواند به طور جدّی ما را کمک کند، ارزیابی واقع‌بینانه و درست اقدام‌های کسانی است که یا خود یهودی هستند یا با یهودیان تعاملات فراوان دارند و طرف اعتماد و کارگزار ایشان هستند و در مجموع، عملکردشان به نفع نظام سلطة جهانی است. تشخیص کسانی که با یهودیان سلطه‌جو، هم پیوند خونی دارند و هم همسانی در رفتار و عملکرد، بسیار مهم‌تر از این است که در ابتدا گمان می‌شود.

اهمّیت تعریف دقیق واژة «یهودی» در اینجاست.

یهودیان سلطه‌جو با سوء استفاده‌های فراوانِ ابزاری از مفهوم دین در طول تاریخ، هم‌کیشان خود را به مثابه یک «باند» و «دسته»، ولی با اهدافی راهبردی و بلندمدّت تعریف کرده‌اند و ایشان را در موقعیت‌های حسّاس و مهم، به منظور تأثیرگذاری جدّی بر تمامی جنبه‌های زندگی جوامع انسانی به کار گرفته‌اند. روشن است که باید ایشان را شناخت و با سمومی که برای رسیدن به اهدافشان وارد شریان‌های جوامع گوناگون بشری کرده‌اند, آشنا شد تا فکر پادزهر کرد.

مطالعات و تجربه‌های تحقیقی پژوهشگرانی از نقاط مختلف دنیا، به طور متواتر نشان می‌دهد که هر کجا جمعی از یهودی‌های سلطه‌جوی فعّال حضور داشته باشند، وقوع پاره‌ای رخدادها را باید منتظر بود و نیز همان پاره‌ای از رخدادها هر کجا و هر زمان واقع شود، باید از حضور یهودیانی سلطه‌جو و فعّال در آن مکان و زمان مطمئن بود.

اینک به طور گذرا بعضی از این عرصه‌ها را مرور می‌کنیم.

بعضی عرصه‌های حضور یهودیان!

1. زراندوزی و دنیا دوستی

از مشهورترین خصیصه‌های یهودیان سلطه‌جو در میان اقوام و ملل گوناگون، تمایل شدید ایشان به مال‌اندوزی است. در «قرآن کریم»، دربارة حرص یهودیان به دنیا می‌خوانیم:

«وَ لَتَجِدَنَّهُمْ أَحْرَصَ النَّاسِ عَلى‏ حَياةٍ وَ مِنَ الَّذينَ أَشْرَكُوا يَوَدُّ أَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ أَلْفَ سَنَةٍ وَ ما هُوَ بِمُزَحْزِحِهِ مِنَ الْعَذابِ أَنْ يُعَمَّرَ وَ اللهُ بَصيرٌ بِما يَعْمَلُونَ؛7

آنها را حریص‌ترین مردم، حتّی حریص‌تر از مشركان، بر زندگی [این دنیا و اندوختن ثروت] خواهی یافت؛ [تا آنجا] که هر یک از آنها آرزو دارد هزار سال عمر به او داده شود؛ در حالی‌که این عمر طولانی، او را از کیفر (الهی) باز نخواهد داشت و خداوند به اعمال آنها بیناست.»8

یهود در طول تاریخ، همواره دنیاپرست‌ترین اقوام بشری بوده و هستند. آنها در دنیاپرستی و جمع‌آوری ثروت روی دست همه زده‌اند؛ گویا که اصلاً به عالم آخرت اعتقادی ندارند.9

در اشاره به همین خصیصة ايشان، امام خمینی(ره) می‌فرماید:

یهود هم که می‌بینید دو دستی چسبیده‌اند و دارند می‌خورند دنیا را و باز هم بسشان نیست. آمریکا را هم آنها دارند می‌خورند...10 باز هم بسشان نیست. همه جا و همه را می‌خواهند.11

ثروت خاندان‌های یهودی، بسیار چشمگیر و حیرت‌انگیز است. در بررسی آمار ثروت ثروتمندان جهان، یهودیان چه به طور مستقیم و چه به صورت غیرمستقیم، کلان‌ترین ثروت‌ها را در اختیار دارند.

بنابراین هر کجا ثروت انباشته‌ای، خصوصاً در حدود میلیارد دلار دیدیم، باید دنبال حضور بی‌واسطه یا با واسطة یهودیان در آن موقعیت باشیم.

رباخواری‌های هولناک یهودیان و ایجاد نظام‌های گوناگون فاسد اقتصادی - از جمله بانک‌های بین‌المللی - از مصداق‌های روشن زراندوزی‌های پایان‌ناپذیر و تباهی ایشان است.

2. تحریف و نفاق ورزیدن

استاد شهید، مرتضی مطّهری پیشتازانه در روشنگری علیه شیوه‌های یهود می‌گوید:

قرآن کریم کلمة تحریف را مخصوصاً در مورد یهودی‌ها به کار برده و با ملاحظة تاریخ، معلوم می‌شود که اینها قهرمان تحریف در طول تاریخ هستند. نمی‌دانم این چه نژادی است که تمایل عجیبی به قلب حقایق12 و تحریف دارد؛ لهذا همیشه کارهایی را در اختیار می‌گیرند که در آنها بشود حقایق را تحریف و قلب کرد. من شنیده‌ام بعضی از همین خبرگزاری‌های معروف دنیا که رادیوها و روزنامه‌ها همیشه از اینها نقل می‌کنند، منحصراً در دست یهودی‌هاست. چرا؟ برای اینکه بتوانند قضایا را در دنیا آن‌طور که دلشان می‌خواهد، منعکس کنند و قرآن چه عجیب دربارة اینها حرف می‌زند! این خصیصة یهودیان که تحریف است، در قرآن به صورت یک خصیصة نژادی شناخته شده است. در یکی از آیات قرآن در «سورة بقره» می‌فرماید:

«أَ فَتَطْمَعُونَ أَنْ يُؤْمِنُوا لَكُم؛13

[ای مسلمانان!] آیا شما طمع بستید که اینها به شما راست بگویند؟»

اینها همان‌ها هستند که با موسی(ع) می‌رفتند و سخن خدا را می‌شنیدند؛ امّا وقتی که بر می‌گشتند تا در میان قومشان نقل کنند، آن را زیر و رو می‌کردند.

«أَ فَتَطْمَعُونَ أَنْ يُؤْمِنُوا لَكُمْ وَ قَدْ كانَ فَريقٌ مِنْهُمْ يَسْمَعُونَ كَلامَ اللهِ ثُمَّ يُحَرِّفُونَهُ مِنْ بَعْدِ ما عَقَلُوهُ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ»14

تحریف هم که می‌کردند؛ نه از باب اینکه نمی‌فهمیدند و عوضی بازگو می‌کردند؛ نه. اینها ملّت باهوشی هستند و خوب هم می‌فهمیدند؛ امّا در عین اینکه خوب می‌فهمیدند، معذلک حرف‌ها را، سخنان را به گونه‌ای دیگر برای مردم بیان می‌کردند. تحریف همین است؛ یعنی پیچ دادن، کج کردن چیزی، از مسیر اصلی منحرف کردن. اینها در کتب الهی تحریف کردند.15

علّامه طباطبایی می‌نویسد:

صفحهٔ ۸۵

یهود به طوری که قرآن کریم از این طایفه خبر داده، مردمی هستند اهل تحریف و دست‌اندازی در معارف و حقایق. نه خودشان و نه احدی از مردم نمی‌تواند در داستان‌های تاریخی به نقل يهود اعتماد کنند؛ چون هیچ پروایی از تحریف مطالب ندارند و این رسم و عادت دیرینة یهود است که در معارف دینی در هر لحظه به سوی سخنی و عملی منحرف می‌شوند که با منافعشان سازگارتر باشد.16

استاد شهید مطهری(ره) می‌گوید:

در موضوع وضع و جعل حدیث، ابتکار در دست یهودی‌ها بود. یهودی‌ها افکار و معتقدات خودشان را در میان مسلمانان به صورت حدیث در آوردند. اینها در نفاق هم عجیب بودند. به ظاهر مسلمانی می‌کردند و با مسلمان‌ها رفت و آمد می‌کردند؛ ولی افکار خودشان را به صورت حدیث در میان مسلمانان رایج می‌کردند و در این کار، بسیار مهارت داشتند. البتّه مسیحی‌ها و مانوی‌ها هم این کار را کرده‌اند؛ ولی یهودی‌ها خیلی زیاد کرده‌اند؛ چون اینها مهارتشان در تظاهر فوق‌العادّه است که گاهی مسلمان‌ها آنها را از خودشان مسلمان‌تر می‌دانستند. شخصی نقل می‌کرد که سابقاً یهودی بوده است. او دختری داشت. جوانی که سابقاً يهودی بود و مسلمان شده بود. از دختر این شخص خواستگاری کرد و او نمی‌داد. گفتند: چرا نمی‌دهی؟ گفت: من خودم که مسلمان شده بودم تا پانزده سال دروغ می‌گفتم. حالا باور نمی‌کنم که این جوان راست بگوید. برای اینکه هفت سال است که اسلام آورده است!17

در موضوع تحريف باید توجّه داشت که تقریباً تمامی مذهب‌سازی‌ها و فلسفه‌بافی‌ها و تاریخ‌پردازی‌های دروغین و ترویج تحلیل‌های نادرست سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی و نیز اخبار کذب و انواع شایعات، آن هم بسیار گسترده و در ابعادی باورنکردنی، در راستای همین خصیصة تحریف‌گری یهود، قابل بررسی است.

بنابراین هر کجا امکانی برای سامان دادن تحریف‌های بسیار بزرگ وجود دارد؛ مثل مراكز بزرگ آموزشی، پژوهشی، انتشاراتی و تبلیغاتی، اینترنت، شبکه‌های نیرومند ماهواره‌ای، وسایل ارتباط جمعی (رادیو، تلویزیون، مطبوعات و سینما) باید منتظر حضور یهودیان در آن نقاط بود.

۳. نژادپرستی

كتاب «خطر جهود برای جهان اسلام و ایران» به معرفی بخشی از دیدگاه‌های نژادپرستانة يهود پرداخته است که بخش‌هایی از آن، به شرح زیر است:

- یهودی‌ها کسان دیگر را غیر از خودشان کافر می‌دانند؛

- فقط به خاطر یهود است که سایر مردم، یعنی آنهایی که یهودی نیستند، به شکل انسان خلق می‌شوند؛

- به عقیدة یهود، آنهایی که یهودی نیستند از نسل شیطان بوده و فقط برای خدمت یهود خلق شده‌اند و آنها، یعنی مردمان غیریهود، نجس صرف هستند و اگر در ظاهر به صورت انسان خلق شده‌اند، در باطن نجس‌العین هستند؛

- یکی از وظایف یهود این است که دربارة اشخاصی که یهودی نیستند، رفتار غیر انسانی به عمل آورند. ادب و تربیت یهود فقط دربارة یهودی‌ها قابل اجراست و جایز نیست به خیال اجرای آن دربارة اشخاص غیریهودی بیفتند. از این جهت است که دروغ‌گویی به غیریهودیان و فریب دادن ایشان، دزدیدن اموال و کشتن اشخاص غیریهود به طور ماهرانه، برای یهود واجب است و خداوند این اعمال يهودی‌ها را به عنوان حسنات قبول می‌نماید؛

- هر کس دست یک یهودی را فشار دهد، مانند این است که دست خدا را فشار داده است؛

- اگر یک نفر غیریهودی، یک یهودی را بزند، جزای آن غیر از مرگ چیز دیگری نیست؛

- اگر یهود نبود، برکت از روی زمین برداشته می‌شد و آفتاب ظاهر نشده و باران نمی‌بارید.18

صفحهٔ ۸۶

هر عرصه‌ای که به انحای گوناگون، در آنجا امکان ترويج فرضیات نژادپرستانة یهود وجود داشته باشد و یهودیان بتوانند به شیوه‌ای پذیرفتنی به عنوان قوم برگزیده مطرح شوند، موقعیت حضور آشکار و پنهان یهودیان است.

البتّه باید توجّه داشت که شمّه‌ای از شیطنت‌های یهود در عالم، بر دامن زدن احساسات نژادپرستانه در اقوام دیگر، به شکلی است که آنها در برابر هم قرار بگیرند و برای دوستی، به ناچار، دست خود را به جانب یهود دراز کنند؛ مثلاً:

- «ایران» در دوران حکومت پهلوی، با اندیشة ناسیونالیستی بر ضدّ اعراب و در دوستی با «غرب» و رژیم صهیونیستی؛

- ترک‌های امپراتوری تجزیه شدة «عثمانی» علیه اعراب و در دوستی با «اروپا»، آمریکا و یهود؛

- وهّابیت و تکفیری‌ها، در نبرد مسلّحانه با مسلمانان شیعه و سنّی و در هم‌پیمانی مشهود با یهود و نظام سلطة جهانی؛

- کردها در تقابل با اعراب و ترک‌ها و به اصطلاح فارس‌ها و البتّه در صلح و صفا با اروپا و آمریکا و رژیم صهیونیستی.

همین شرایط در اروپا بین ژرمن‌ها، فرانک‌ها و انگلوساکسون‌ها و در «آفریقا»، «شرق آسیا» و «آمریکای لاتین» هم به صورت دیگری، معادلاتی را به نفع یهود می‌آفریند و حلّ مشکل و البتّه یافتن مجهولات و حلّ چنین معادلاتی هم به دست سیاست‌مداران، اقتصاددانان و فرماندهان برجستة نظامی موافق يهود است و بس!

4. جاسوسی

یهودیان به دلیل بی‌وطنی، پراکندگی و تعصّبات نژادیشان، همواره در مظانّ اتّهام جاسوسی بوده‌اند. دربارة این نکتة اخیر، یعنی در مظانّ اتّهام جاسوسی بودن یهودیان نژادپرست، تأمّلی لازم است.

ژان پیر آلم در کتاب «جاسوسی و ضدّجاسوسی»، وقتی از باستانی بودن فعّالیت‌های جاسوسی سخن می‌گوید، مصداق آن را بنی‌اسرائیل معرفی می‌کند:

متون بسیاری، باستانی بودن فعّالیت‌های جاسوسی را تأیید کرده‌اند. «تورات» داستان رؤسای قبایلی را که موسی(ع) برای شناسایی سرزمین «کنعان» فرستاده است، برای ما حکایت می‌کند. در لابه‌لای اوراق این کتاب مقدّس، از مأموران یوشع در شهر «اريحا» و بسیاری جاسوسان کمتر شناخته شدة دیگر نیز نام برده شده است.19

به نظر ژان پیر آلم:

ارتباط متقابل میان ظلم و جور و کشش به سوی جاسوسی، در مورد یهودیان که همراه ارمنی‌ها، دو ملّتی هستند که از دیرباز به شدّت مورد آزار و تعقیب بوده‌اند، کاملاً به اثبات رسیده است. حفظ و بقا و دفاع از منافع خود، جامعة یهودیان را وادار کرده است امکانات جاسوسی را مورد توجّه قرار دهند و در این راه، دقّت نظر و پراکندگی آنها، یار و یاورشان بوده است. ترلو، رئیس خدمات محرمانة کرامول، شبکه‌ای از سوداگران یهودی را که در سرتاسر آمریکا پراکنده بودند، به خدمت گرفته بود و کارایی این شبکه پیروزی‌های درخشان دریاسالار بلیک20 را امکان‌پذیر کرد. «انگلستان»، به هنگام نبرد با ناپلئون، از خدمات اطّلاعاتی ناتان روتچیلد21 بهرة فراوان برد. در جنگ جهانی اوّل، روس‌ها از دو شبکة یهودیانی که در «آلمان» مستقر کرده بودند، بهره‌برداری کردند؛ گرچه توفيق اندکی داشت. در جریان جنگ جهانی دوم نیز شمار مأموران یهودی بسیار بود.22

یهودیان نه تنها در گذشته، همین امروز و حتّی در کشورهایی که مورد آزار و تعقیب نیستند نیز، در مظانّ اتّهام جاسوسی قرار دارند.

ویکتور آستروفسکی،23 عضو «موساد» که در جولای سال ۱۹۹۰م. با همکاری یک نویسنده و روزنامه‌نگار کانادایی، خاطرات خود را تحت عنوان «راه نیرنگ» منتشر کرد، این موضوع را به خوبی شرح داده است.

استروفسکی در کتاب خاطرات بسیار پرفروش خود (در چند روز اوّل انتشار کتاب، ۳۲۵ هزار نسخه از آن تنها در ایالات متّحده به فروش رفت)،24 آن گروهی از یهودیان غیراسرائیلی را که در کشورهای دیگر ساکن هستند و به صورت آگاهانه و داوطلبانه به مأموران اطّلاعاتی موساد به طرق مختلف کمک می‌کنند، حامیان داوطلب یهودی25 نامیده است.

استروفسکی حامیان داوطلب یهودی را بخش مهم و بی‌همتا از عملیات موساد می‌خواند و تأکید می‌کند: حامیان باید صد در صد یهودی باشند.26

او می‌نویسد:

هزاران نفر از این نوع سامیان در سراسر جهان وجود دارند. به این ترتیب، هر مأمور اطّلاعاتی سیستمی بدون خطر برای استفاده از افراد در اختیار دارد که میلیون‌ها نفر یهودی را برای حفظ مرزهای اسرائیل از خارج از مرزها، در خدمت کشور قرار می‌دهد. عمل کردن با افرادی که در محلّ خدمتِ مأمور اطّلاعاتی هستند، بسیار آسان‌تر است و لذا از تمام نقاط جهان، حامیان کمک عملی بسیار مهم و خدمتی باورنکردنی به موساد ارائه می‌کنند.27

خوب است به موارد زیر نیز توجّه کنیم:

ـ مارکوس ولف (Markus Wolf) که مدّت ۳4 سال ریاست «سرویس اطّلاعات خارجی» را در «وزارت امنیت ملّی جمهوری دمکراتیک آلمان» (آلمان شرقی) بر عهده داشت، می‌نویسد:

من یهودی هستم و البتّه این برای فردی که در سطح بالای ضدّ اطّلاعات «بلوک شوروی» قرار دارد، امری غیرعادّی است؛ یا دقیق‌تر بگویم، من نیمه‌یهودی هستم؛ چون مادرم یهودی بود؛ امّا در هر صورت، به قدر کافی خون یهودی در رگ‌هایم دارم... من همواره به امور یهودیان علاقه‌مند بوده‌ام و سنّت خانوادگی‌ام به گونه‌ای بود که خود را وارث - اگر نگویم ایمان یهودی - میراثِ یهودی می‌دانستم.28

استفاده از مسائل جنسی در کسب اطّلاعات، به شیوه‌ای خاص (استخدام جاسوسان مرد،

صفحهٔ ۸۷

موسوم به رومئو، برای ایجاد ارتباط جنسی با زنانی که به معلومات مورد نظر دسترسی داشتند) از جمله ترفندهای او بوده است. ولف در توضیحی خواندنی می‌نویسد:

ارتباط بین داستان‌های عاشقانه و جاسوسی، اختراع من نیست. از عهد بسیار قدیم، سرویس‌های امنیتی از این بازی برای نزدیک شدن به شخصیت‌های مورد نظر استفاده کرده‌اند. اگر نام من در تاریخ جاسوسی ثبت شود، ممکن است به خاطر این باشد که هنر استفاده از غرائز جنسی در کار جاسوسی را به مرحلة تکامل رسانده‌ام. رومئوهای جاسوس من به این دلیل در سراسر جهان مشهور شدند که برای دست‌یافتن به اسرار سیاسی و دولتی، قلب زنانی را به دست آوردند که به این اسرار دسترسی داشتند. در شروع کار اصلاً نمی‌دانستم که چه نتیجه‌ای برای ما در بر خواهد داشت. تا جایی که به من مربوط می‌شد، این نیز یکی دیگر از ابزارهای بی‌شماری بود که در اختیار سرویس‌های اطّلاعاتی بی‌تجربه و بی‌پول قرار داشت. با وجود این، سوابق تاریخی امیدوارکننده بود. در سفر چهارم از اسفار خمسة موسی(ع) توضیح داده شده است که چگونه خداوند به موسی امر کرد مردانی را به سرزمین «کنعان» بفرستد و اطّلاعاتی به دست آورد. دوازده تن - از هر طایفه یک نفر - انتخاب شدند و حتّی برای یکی از آنها، اسم رمزی هم تعیین شد - یوشع بن نون را یهوشوع نامیدند - که تمام این اقدامات کاملاً مطابق با اصول سازمان‌های اطّلاعاتی است. آنها بعد از جمع‌آوری گزارش در مورد اقوام زورمند کنعان و شیوه‌های کشاورزی در این سرزمینِ شیر و شهد، خوشة انگوری را بریدند که به قدری سنگین بود که مجبور شدند آن را با چوب‌دستی که دو نفر، دو طرف آن را گرفته بودند، حمل کنند. زمانی که بعد از وفات موسی(ع)، یوشع جانشین او شد، دو تن از مردان را برای جاسوسی به «اریحا» فرستاد و آن دو نفر شب را در منزل زن زانیه‌ای که راحاب نام داشت، گذراندند. به این ترتیب دو گروه از قدیمی‌ترین گروه‌های جاسوسی برای نخستین بار با یکدیگر رو در رو شدند. گروه ضدّ اطّلاعات شاهِ اریحا به او اطّلاع دادند که این دو بیگانه شب را در خانة راحاب به صبح رسانده‌اند. وقتی راحاب متوجّه شد مأموران به خانة او نزدیک می‌شوند، آن دو جاسوس را در پشت بام پنهان کرد و به بازرس‌ها گفت که آن دو مرد تا صبح با او بوده‌اند؛ امّا صبح از منزلش خارج شده‌اند. به خوبی می‌توانم تصوّر کنم که آن زن به این ترتیب، جان آن دو جاسوس وحشت‌زده را نجات داده است.29

ولف در جایی دیگر، چه بسا با رویکردی برخاسته از میراث یهودی‌اش می‌گوید:

فرهنگ روان‌شناختی سرویس‌های جاسوسی، به فرهنگ یک قوم یا قبیله شباهت دارد.30

- سیدنی رایلی برجسته‌ترین مأمور اطّلاعاتی انگلیس در «روسیة بلشویکی» هم یهودی بود.31

- جایگاه یهودیان در تاریخ سرویس‌های اطّلاعاتی بریتانیا چشمگیر و نقش یهودیان در تأمین غیررسمی هزینة فعّالیت‌های «اینتليجنس سرویس» نیز جالب توجّه است.32

- «سرویس اطّلاعاتی صهیونیست‌ها» همان قدر با موساد متفاوت است که صهیونیسم جهانی با دولت اسرائیل. در واقع، باید سرویس اطّلاعاتی صهیونیست‌ها» را شبکه‌ای جهانی و نامرئی دانست که بر فراز و در قلب معظّم‌ترین سرویس‌های جاسوسی غرب (به ویژه آمریکا، انگلیس، فرانسه و آلمان) شبکه‌های خود را تنیده و مستقل از این سرویس‌ها، خطّ مشی صهیونیسم جهانی را دنبال می‌کند. فعّالیت سرویس اطّلاعاتی صهیونیست‌ها در سال‌های پس از جنگ دوم جهانی تا امروز، با نام لرد ویکتور روچیلد در پیوند است؛ فردی که به درستی باید پدر جاسوسی صهیونیسم خوانده شود. ویکتور روچیلد (متولّد ۱۹۱۰م.) که از وی با عنوان لرد روچیلد سوم یاد می‌شود، کسی است که عجیب‌ترین چهرة خاندان روچیلد، لقب گرفته است.

او در تقویت موساد و تبدیل آن به یکی از مقتدرترین سرویس‌های جاسوسی غرب، سهم اساسی داشته است. جالب است بدانیم که در سال ۱۳۶۹ه‍ .ش.، یکی از اعضای دودمان روچیلد، به نام سرتیپ دانی روچیلد در رأس موساد قرار داشته است.33

در ماجرای مشهور روزنبرگ‌ها که موضوع آن سرقت اسناد اتمی آمریکایی‌ها و تحویل اسناد مذکور به روس‌ها در سالیان پس از جنگ جهانی دوم بود، هم متّهمان یهودی بودند و هم قاضی پروندة ایروینگ كوفمن. ژولیوس روزنبرگ و همسرش اتل در ژوئن ۱۹۵۳م. اعدام شدند. دربارة محاکمة این دو، حرف و نظر بسیار است؛ امّا یکی از این

صفحهٔ ۸۸

اظهارنظرها - که جریان انجام محاکمه را گزارش می‌کند - کاملاً قابل تأمّل است:

اتل و ژولیوس در آنِ واحد هم یهودی هستند و هم کمونیست و چنانچه قاضی كوفمن به لحاظ هم‌کیشی با آنها، کمترین اغماض و گذشتی از خود نشان دهد، آیا موج عظیم و مبهم ضدّ کمونیستی که توسط مک کارتی، جامعة آمریکا را فرا گرفته، یک‌باره به موج ضدّیهود تبدیل نخواهدشد؟34

- آلفرد دریفوس، افسر ارتش «فرانسه» که به اتّهام جاسوسی برای آلمان در سال ۱۸۹۴م. دستگیر و محاکمه شد، یهودی بود. ماجرای دریفوس از مهم‌ترین رخدادهای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی پایان قرن نوزدهم و آغاز قرن بیستم است. تأثیرات عمیق این ماجرا همچنان برجاست.35

ـ ادوارد شرلی، یک یهودی عضو سازمان جاسوسی «سیا» و مسلّط به زبان فارسی است. وی مدّعی است در زمستان ۱۹۹۴م. به طور قاچاق سفری به ایران داشته است. خاطرات سفر وی در سال ۱۳۸۰ه‍ .ش. با نام «دشمنت را بشناس»، به فارسی منتشر شده است.

- در مورد جاسوسی یهودیان، خبرهای متنوّع و متعدّدی می‌توان فهرست کرد که گسترة آن، ایران، «لبنان»، «عراق»، «سوریه» و دیگر کشورهای جهان را در بر می‌گیرد. فقط کافی است کمی روزنامه‌ها را به دقّت مرور کنیم.

پی‌نوشت‌ها:

صفحهٔ ۹۰

پانویس‌های این مقاله

  1. ۱

    1. برگرفته از بیانات مقام معظم رهبری حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در تاریخ 9/3/1381.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  2. ۲

    ۲. به معنای محل و مکان.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  3. ۳

    ٣. سعیدی، سیّد غلامرضا، «خطر جهود برای جهان اسلام و ایران»، بی‌جا (مرکز پخش کتاب معراج)، بی‌نا، بی‌تا، تاریخ نگارش مقدّمه ۱۴ دی ماه ۱۳۳۵ و تاریخ شمارة ثبت2/9/1351 است، ص ۱۰ (با اندکی تغییر)

    بازگشت به متن ↑
  4. ۴

    4. همان، صص ۱۰-۱۱ (با تلخیص و ویرایش).

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  5. ۵
  6. ۶
  7. ۷

    7. سورة بقره(2)، آیة ۹۶.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  8. ۸

    8. ترجمة آیت‌الله العظمی ناصر مکارم شیرازی.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  9. ۹

    9. جعفری، یعقوب، «تفسیر کوثر»، قم، انتشارات هجرت، بهار ۱۳۷۶، ج ۱، صص۲۹۴-۲۹۵.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  10. ۱۰

    10. استفاده از این علامتِ نشانه گذاری، به معنای حذف کلمه یا عبارتی است از متنی که به صورت نقل قول مستقیم، به آوردن آن اقدام کرده‌ایم.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  11. ۱۱

    11. امام خمینی(ره)؛ «تفسیر سورة حمد»، تهران، مؤسّسة تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره)، ۱۳۸۴، ص 255.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  12. ۱۲

    12.قلب حقایق، یعنی تقلّب و دروغگویی در بیان حقیقتِ وقایع.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  13. ۱۳

    13. سورة بقره(2)، آیة 96.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  14. ۱۴

    14. «آیا طمع می‌دارید که به شما ایمان بیاورند، و حال آنکه گروهی از ایشان کلام خدا را می‌شنیدند و با آنکه حقیقت آن را می‌یافتند، تحریفش می‌کردند و از کار خویش آگاه بودند؟»

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  15. ۱۵

    15. مطهّری، مرتضی، «حماسة حسینی»، تهران، انتشارات صدرا، تابستان ۱۳۶۸، ج 1، صص ۱۳-۱۴ .

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  16. ۱۶

    16. طباطبایی، سیّد محمّدحسین، «تفسير الميزان»، ترجمة سیّد محمّدباقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی جامعة مدرّسین حوزة علمیّة قم، ۱۳۷۴، چاپ پنجم، ج 1، ص ۳۵۳.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  17. ۱۷

    17. مطهّری، مرتضی، «اسلام و مقتضیات زمان»، تهران، انتشارات صدرا، بهار ۱۳۶۸، ج 1، صص ۱۳۱-۱۳۲.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  18. ۱۸

    18. «خطر جهود برای جهان اسلام و ایران»، صص ۱۰۳-105 (با تلخیص و ویرایش).

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  19. ۱۹

    19. پیر آلم، ژان، «جاسوسی و ضدّ جاسوسی»، ترجمة ابوالحسن سروقد مقدّم، مشهد، مؤسّسة چاپ و انتشارات آستان قدس رضوی، ۱۳۷۰، ص ۸.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  20. ۲۰
  21. ۲۱
  22. ۲۲

    22. همان، صص ۲۵-۲۶.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  23. ۲۳
  24. ۲۴

    24. استروفسکی، ویکتور، «راه نیرنگ»، ترجمة محسن اشرفي، انتشارات اطّلاعات، تهران، ۱۳۷۳، چاپ چهارم، ص ۷ (یادداشت مترجم).

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  25. ۲۵
  26. ۲۶

    26. «راه نیرنگ»، ص ۱۲۸.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  27. ۲۷

    27. همان، صص ۱۲۹-۱۲۸.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  28. ۲۸

    28. ولف، مارکوس، «مرد بی‌چهره»، مهوش غلامی، تهران، انتشارات اطّلاعات، ۱۳۷۸، صص ۷ و ۳۹.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  29. ۲۹

    29. همان، صص ۲۹۷-۲۹۸.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  30. ۳۰
  31. ۳۱

    31. «ظهور و سقوط سلطنت پهلوی»،تهران، مؤسّسة مطالعات و پژوهش‌های سیاسی، پاییز ۱۳۷۰، ج ۲، ص 120.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  32. ۳۲
  33. ۳۳

    33. همان، صص ۱۱۹-۱۲۱ (با تلخیص).

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  34. ۳۴

    34. بلمار، پیر؛ نامیا، ژان فرانسوا، «ماجراهای شگفت‌انگیز تاریخ»، هوشنگ لاهوتی، تهران، انتشارات مؤسّسة اطّلاعات، ۱۳۷۰، ص ۱۷۹.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  35. ۳۵

    35. برای آشنایی جامع با این موضوع مراجعه کنید به: «پژوة صهیونیت» (مجموعه مقالات)، به کوشش محمّد احمدی، مؤسّسة فرهنگی پژوهشی ضیاء انديشه، تهران، دی ۱۳۷۶، صص 181-۲۶۷ (مقاله «بازنگری ماجرای دریفوس»).

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑
  36. ۳۶

    36. شرلی، ادوارد، «دشمنت را بشناس (خاطرات جاسوس سیا در ایران)»، مهدی جدی‌نیا و م. سرایدار نیکفر، تهران، نشر آتیه، ۱۳۸۰، ۲۹۲ صفحه رقعی. مستند و واقعی بودن این اثر، برای نگارندة این سطرها محلّ تأمّل است.

    بازگشت به ابتدای مقاله ↑