اشاره: بيترديد يكي از اساسيترين مايههاي وحدت شيعه و اهل سنت، اعتقاد به وجود منجي آخرالزمان حضرت مهدي، عليهالسلام، است. شخصيتي كه همه مذاهب اسلامي با اندك اختلافي، در مورد آن اتفاق نظر دارند و قيام عدالتگسترش را انتظار ميكشند.
مقاله حاضر كه به قلم يكي از برادران اهل سنت ما در استان كردستان نوشته شده، تلاشي است در جهت تبيين جايگاه اعتقاد به مهدويت در ميان اهل سنت. ضمن تشكر از اين برادر گرامي توجه شما را به مقاله ارزشمند ايشان جلب ميكنيم.
سخن گفتن از قائم، عليهالسلام، و دور نماي حكومت و زمان ظهور و خروجش كار آساني نيست چون علاوه بر تحقيق و تفحصّ در منابع كهن اسلامي، جانمايهاي از عشق و اخلاص و ايمان، نسبت به عدالت گستر گيتي و امام مستضعفان ميخواهد. در فرقههاي اهل سنت اين كار بسي دشوارتر است، جداي از قرار ندادن عدل و امامت در اصول دين مذهب اهل تسنن كه عملاً مبحث ظهور امام عصر را نيز در حاشيه احاديث قرار دادهاست، بلكه براي هر منتظر واقعي و دوستدار عدالت حقيقي كه آنهمه احاديث را در كتب معتبر و مختلف اهل سنت در مورد نشانههاي آخر زمان و ظهور ناجي معصوم و سيما و صفات او و انصار او و... مييابد شگفتزده ميشود كه با وجود اينهمه اشارات و بشارات باز هم عدّهاي منكر مهدويت ميشوند و شگفتآورتر كساني هستند كه مهدويت را مسألهاي مختص اهل تشيع و اماميه ميدانند و هيچوقت زحمت تحقيق درباره چنين انقلاب عظيم و حادثه مهمّي كه سرنوشت جهان را به دست خواهد گرفت به خود نميدهند.
اعتقاد به مهدويت در نظر منتظران واقعي، ايدئولوژي پويا و جوشندهاي است كه در كشاكش حوادث تلخ زندگي امروز همواره تسلي بخش و آرامش دهنده است. نه از آن نوع انتظار وادادهاي كه زمينه را براي اسارت و خواري بيشتر آماده ميكند بلكه آمادگي هميشگي و همه جانبه براي قيام و انقلاب در تمام ابعاد وجودي شخص منتظر است. و حتّي مسألهاي مختص اسلام هم نيست بلكه بسيار وسيعتر از مرز فرقههاي اسلامي و اديان آسماني ديگر است. و حتي هندوها نيز منتظر نجات دهندهاي هستند كه روزي ظهور كرده و چنان آزادي و عدالتي را بر پا خواهد كرد كه گرگ و ميش در يك آبشخور با هم آب بخورند و مدينه فاضلهاي را كه فيلسوفان در خيال خود ميسازند او بر روي همين زمين خواهد ساخت و مستضعفاني را كه هيچ كس انتظار آقايي و بزرگي را از آنها ندارد وارث زمين خواهد كرد.
در جهان پر آشوب امروز كه دينداري همان َمَثل زيباي پيامبر در توصيف ايمان مردمان آخر زمان است كه فرمود:
ايمان همچون پارهاي آتش است كه اگر آن رابه دست گيرند ميسوزاند و اگر بيندازند، بيايماني را به دنبال دارد.
اعتقاد به ظهور قائم، عليهالسلام، يك ضرورت و يك نياز است و اين نياز روز به روز بارزتر ميشود.
و حال به برخي از مشخصات و سيما و صفات مبارك امام عصر، عليهالسلام، در منابع اهل سنت ميپردازيم.
1. در آيات قرآني و تفاسير اهل سنّت
الف) آيه 33 سوره توبه:
هو الذي أرسل رسوله بالهدي و دين الحق ليظهره علي الدين كلّه و لو كره المشركون.
او كسي است كه رسولش را با هدايت و دين حق فرستاد تا آن را بر همه اديان پيروز گرداند اگر چه مشركان ناخوش دارند.
1. تفسير كبير امام فخر رازي:
قال السدي: ذلك عند خروج المهدي.
پيروز شدن اسلام بر تمام اديان در زمان خروج مهدي اتفاق ميافتد.
2. تفسير جامع الاحكام قرطبي، در تفسير آيه فوق:
قال السدي: ذلك عند خروج المهدي. لايبقي أحد إلّا دخل في إلاسلام أو أدّي الجزية.
سدي نقل ميكند كه اين پيروز شدن در زمان مهدي اتفاق ميافتد. كسي نميماند تا اينكه وارد اسلام ميشود يا جزيه ميپردازد.
و بعد قرطبي ميگويد:
ميگويند مهدي همان عيسي، عليهالسلام، است فقط. ولي اين صحيح نيست؛ زيرا اخبار درست و متواتر ثابت ميكند كه مهدي، عليهالسلام، از عترت پيامبر است و حمل آن بر عيسي جايز نيست و احاديثي كه دلالت بر خروج او و اينكه ايشان از خاندان رسولاللّه، صلّياللّهعليهوآله، ميباشند از نظر سند صحيحتر است.1
ب) آيه 105، سوره انبياء:
و لقد كتبنا في الزّبور من بعد الذّكر أنّ الأرض يرثها عبادي الصالحون.
و براستي كه پس از لوح محفوظ در كتابهاي نازل شده بر پيامبران نوشتيم كه زمين را بندگان شايستهام به ارث ميبرند.
1. تفسير بيضاوي در تفسير همين آيه:
اي عامة المؤمنين او الذين يستضعفون مشارق الأرض ومغاربها أو أمّة محمد، صلّياللّهعليهوآله.
بندگان شايستهام از عموم مسلمين و مستضعفاني كه در مشرق و مغرب زمين از امت محمد پراكندهاند.
2. تفسير كابلي از پيامبر نقل ميكند كه:
زوي لي الأرض فرأيت مشارقها و مغربها سيبلغ ملك أمّتي ما زوي لي الأرض.
زمين براي من پيچيده و جمع شد و من شرق و غرب آنرا ديدم و در آينده ملك امت من به اندازه آنچه من ديدم گسترش مييابد.
و در تفسير آيه آورده است كه درباره مهدي، عليهالسلام، است.
ج) آيه 5 سوره قصص:
و نريد أن نمنّ علي الذين استضعفوا في الأرض و نجعلهم ائمّة و نجعلهم الوارثين
و ميخواهيم برآنان كه در زمين به استضعاف كشيده شدهاند منّت نهيم و آنها را پيشوا سازيم و آنان را وارث زمين گردانيم.
1. شرح نهجالبلاغه ابن ابيالحديد حنفي (ج 4 صفحه 336):
قال علي كرماللّه وجهه: لتعطفن
الدنيا علينا بعد شماسها عطف الضروس علي ولدها تلي عقيب ذلك قوله تعالي و نريد أن نمنّ علي الذين استضعفوا. قال ابن ابيالحديد: إنّ أصحابنا يقولون إنّه وعد بإمام [المهدي] يملك الأرض و يستولي علي الممالك.
علي [عليهالسلام] ميفرمايد: دنيا دوباره به سوي ما [اهلبيت] باز ميگردد. مانند بازگشت بچه شتر شيرخوار به سوي مادرش و بعد حضرت اين آيه را خواند: و نريد أن نمنّ علي الذين استضعفوا.... ابن الحديد گويد: اصحاب ما ميگويند كه منظور حضرت، امام [مهدي، عليهالسلام] ميباشد كه برجهان و ممالك آن مستولي ميشود.
د) آيه 114 سوره بقره:
... لهم في الدّنيا خزي و لهم في الاخرة عذاب اليم.
... آنان در دنيا خفت و خواري ودر قيامت عذابي بزرگ در پيش دارند.
1. تفسير درّ المنثور سيوطي، در تفسير اين آيه:
عن ابيهريره: إذ قام المهدي و فتحت قسطنطنية قتلهم فذلك خزي.
از ابوهريره روايت ميكند كه خواري و زبوني آنها (نصاري و يهوديها و كفار) زماني است كه مهدي قيام ميكند و قسطنطنيه را فتح مينمايد پس آن خواري و زبوني برايشان باشد.2
هـ) آيه 86، سوره هود:
بقيّت الله خير لكم إن كنتم مؤمنين...
بازمانده رحمت الهي برايتان بهتر است اگر ايمان داريد...
1. نورالابصار شبلنجي شافعي: از امام محمدباقر، عليهالسلام، روايت ميكند كه فرمود:[خلاصه حديث]
هنگامي كه مهدي قيام كند پشت به كعبه دهد و 313 تن از پيروانش نزد او گرد آيند، پس اولين چيزي كه گويد اين آيه است: بقيةاللّه خيرلكم إن كنتم مؤمنين. پس ميفرمايد منم بقيةاللّه و خليفه او و حجت او بر شما...
اين روايت را ابن صباغ مالكي هم در كتاب فصولالمهمة (باب دوازدهم) آورده است.
و) آيه 3، سوره بقره:
الذين يؤمنون بالغيب و يقيمون الصّلوة و ممّا رزقناهم ينفقون.
كساني كه به غيب ايمان ميآورند و از آنچه روزيشان كردهايم انفاق ميكنند.
آيه 55، سوره نور:
وعد الله الذين امنوا منكم و عملوا الصالحات ليستخلفنّهم في الأرض كما استخلف الذين من قبلهم... .
خداوند به كساني از شما كه ايمان آورده و كارهاي شايسته كردهاند وعده داده است كه بيشك آنان را در اين سرزمين جانشني كند چنانكه كساني را كه پيش از آنان بودند جانشين ساخت...
1. تفسير نيشابوري (در حاشيه تفسير طبري چاپ عصر) در مورد آيه 3 بقره آورده است:
مراد از اين آيه مهدي منتظر است كه خداوند در گفتار خودش، قرآن [سوره نور، آيه 55] بدو وعده داده است. و آنچه از حضرت رسول، صلّياللّهعليهوآله، رسيده است كه فرمودند: اگر از عمر دنيا جز يك روز باقي نماز خداوند آنروز را آنقدر طولاني ميكند تا مردي از امت من كه اسم او چون اسم من و كنيه او چون كنيه من باشد قيام كند و زمين را پر از عدل سازد چنانكه از ظلم شده است.
2. تفسير ابن كثير (ج 3، ص301، چاپ بيروت) در تفسير آيه 55 سوره نور، از صحيح مسلم نقل ميكند كه:
عن جابر ابن سمرة: قال سمعت رسول اللّه يقول لايزال أمر الناس ماضياً ماولّيهم اثني عشر رجلاً ثم تكلم النبي بكلمةف خفيت عنّي، فسألت أبي ماذا قال رسول اللّه، صلّياللّهعليهوآله، فقال: قال، صلّياللّهعليهوآله، كلهم من قريش.
از جابر بن سمره نقل شده كه گفت: از رسول خدا، صلّياللّهعليهوآله، شنيدم كه ميفرمود: سرنوشت اين مردم تا زمانيكه سرپرست آنها دوازده مرد باشد از دست نميرود. سپس پيامبر كلمهاي فرمود كه من نفهميدم. از پدرم پرسيدم پيامبر چه فرمود: پدرم گفت: فرمود كه همگي از قريشاند.
و ابن كثير گويد:
و منهم المهدي الذي اسمه يطابق اسم رسول اللّه، صلّياللّهعليهوآله، كنيته ككنيته يملأ الأرض عدلاً و قسطاً كما ملئت ظلماً و جوراً.
و مهدي از آن دوازده نفر است كه اسم او مثل اسم پيامبر و كنيهاش هم چون كنيه اوست و زمين را پر از عدل و داد ميكند زماني كه پر از ظلم وجود شده باشد.
مشابه اين حديث در غيبت نعماني نيز آمده است.
ز) آيه 21، سوره سجده:
و لنذيقنّهم من العذاب الأدني دون العذاب الأكبر لعلّهم يرجعون
آنها را به عذاب كوچكتر ميچشانيم كه غيراز عذاب بزرگتر است تا شايد به سوي خداي باز گردند.
1. تفسير جامعالاحكام قرطبي (ج14، ص107) در تفسير آيه فوق:
و العذاب الاكبر، روي عن جعفر بن محمد أنّه خروج المهدي بالسيف و الأدني غلاء السعر.
عذاب بزرگتر، خروج مهدي با شمشير است و عذاب كوچكتر، گراني و بالا رفتن قيمتهاست.
2. تفسير مواهب عليه، مشهور به تفسير حسيني، از تفسير نقاش روايت ميكند كه:
عذاب ادني، گراني كالاها، و عذاب اكبر خروج مهدي با شمشير است.
همچنين برخي ديگر از آياتي كه مفسران اهل سنّت تحقق آنها را در زمان خروج قائم، عليهالسلام، دانستهاند، عبارتند از:
آيه 18 سوره محمد (تفسير درّ المنثور، سيوطي)، آيه 1 سوره بقره (تفسير شيخ محيالدين)، آيههاي 4 و 5 و 7 سوره اسراء (تذكره قرطبي)، آيه 9 سوره صف (تفسير طبري)، آيه 155 بقره (تفسير بحرالمحيط)، آيه 64 زخرف (صواعقالمحرقة، ابن حجر؛ نورالابصار، شبلنجي و في ظلال القرآن، سيد قطب)، آيات 51 تا 54 سوره سبأ (تفسير درّ المنثور، سيوطي، ج5، ص240 – 241)، سوره ص، آيه 79 - 80 (فرائد السمطين، حمويني شافعي، ج2)، آيه 46 سوره قمر (تفسير شيخ محيالدين)
2. در كتب روايي اهل سنّت
حديث شماره 1:
لا تذهب الدنيا حتي يملك العرب رجل من أهل بيتي يواطئ اسمه اسمي.3
دنيا تمام نميشود تا اينكه مردي از اهل بيت من بر عرب غالب شود كه اسم او مطابق اسم من است.
حديث شماره 2:
عن علي، كرم اللّه وجهه، عن النبي، صلّياللّهعليهوآله، قال: لولم يبق من الدنيا إلّا يوم لبعث اللّه رجلا من اهل بيتي يملأها عدلاً كما ملئت جوراً.4
از علي، عليهالسلام، و او از پيامبر، صلّياللّهعليهوآله، نقل شده كه فرمود: اگراز دنيا جز يك روز باقي نماند خداوند مردي را از اهل بيت من مبعوث ميكند كه زمين را پر از عدل ميكند همچنانكه پر از ظلم شده باشد.
حديث شماره 3:
المهدي من عترتي من ولد فاطمه.5
مهدي از خاندان من و از فرزندان فاطمه است.
حديث شماره 4:
المهدي منّا أهل البيت يصلحه اللّه في ليلة.6
مهدي از اهل بيت من است كه خدا در يك شب او را اصلاح ميفرمايد.
حديث شماره 5:
المهدي من هذه الامة الذي يؤمّ عيسي بن مريم، عليهالسلام.7
مهدي از اين امت است و او كسي است كه عيسي پشت سرش نماند ميخواند.
حديث شماره 6:
تختصّ الامامة بالمهدي مع نزول عيسي، عليهالسلام.8
امامت مخصوص مهدي است همراه و همزمان با نازل شدن عيسي، عليهالسلام، از آسمان.
حديث شماره 7: ابن عباس روايت ميكند كه رسول اللّه فرمود:
المهدي طاووس اهل الجّنه.9
مهدي طاوس اهل بهشت است.
حديث شماره 8:
عن ابن عباس عن النبي، صلّياللّهعليهوآله، ملك الأرض أربعة، مؤمنان و كافران، فالمؤمنان ذوالقرنين و سليمان و الكافران نمرود و بخت النصر و سيملكها خامس من اهل بيتي.10
از ابن عباس و او از پيامبر، صلّياللّهعليهوآله، روايت كرده است كه: پادشاهان زمين چهار نفر بودند، دو نفر مؤمن و دو نفر كافر، دو نفر مؤمن، ذوالقرنين و سليمان بودند و دو نفر كافر نمرود و بختالنصر و بزودي پنجمين نفر از اهلبيت من زمين را مالك ميشود.
حديث شماره 9:
كيف أنتم إذا نزل ابن مريم و إمامكم منكم.11
چگونهايد زماني كه عيسي بن مريم نازل شود و امامتان از خودتان است.
حديث شماره 10:
لن تهلك أمة أنا في أوّلها و عيسي بن مريم في آخرها و المهدي في وسطها.12
امت من گمراه و هلاك نميشوند چون من در اول اين امتم و عيسي در آخر آن و مهدي در وسط آنست.
حديث شماره 11:
أخرج ابونعيم و ابن ماجه عن أنس، قال سمعت رسولاللّه، صلّياللّهعليهوآله، قال: نحن سبعة من ولد عبدالمطلب سادة أهل الجنة، أنا و حمزة و علي و جعفر و الحسن و الحسين و المهدي.13
ابونعيم و ابن ماجه از انس روايت ميكنند كه گفت: پيامبر فرمود: ما هفت نفر از فرزندان عبدالمطلب بزرگان اهل بهشتيم، من و حمزه و علي و جعفر و حسن و حسين و مهدي.
3. مبحث انتظار فرج امام زمان، عليهالسلام
حديث شماره 1:
افضل العبادة انتظار الفرج.14
بهترين عبادتها انتظار فرج است.
حديث شماره 2:
انتظار الفرج من اللّه عبادة.15
انتظار فرج حضرت قائم عبادت است از طرف خدا.
4. وجوب بيعت با امام عصر، عليهالسلام
حديث شماره 1:
من مات بغير إمام مات ميتةً جاهليّه.16
كسي كه بدون امام بميرد به مرگ جاهليت مردهاست.
حديث شماره 2:
من مات و لم يعرف امام زمانه فليشاء ان يموت نصرانية او يهودية.17
كسي كه بميرد و امام زمان خودش را نشناسد پس موقع مرگ به مذهب نصراني و يهودي مرده است.
حديث شماره 3:
من مات و لم يعرف إمام زمانه مات ميتة جاهليّة.18
كسي كه بميرد و امام زمان خودش رانشناسد به مرگ جاهليت مردهاست.
5. انكار خروج مهدي، كفر است.
حديث شماره 1:
من انكر خروج المهدي فقد كفر بما أنزل علي محمد، صلّياللّهعليهوآله.19
كسي كه منكر خروج مهدي شود بر آنچه كه بر پيامبر نازل شده، كافر شده است.
حديث شماره 2:
من كذب بالدجال فقد كفر و من كذب بالمهدي فقد كفر.20
كسي كه دجّال و آمدنش را باور نكند و كسي كه مهدي را تكذيب كند، كافر شده است.
خداوند ما را از ياران واقعي و منتظران راستين امام عصر، عليهالسلام، قرار دهد. انشاءاللّه
پينوشتها:
پانویسهای این مقاله
- ۱
1. مصادر ديگر حديث مزبور بدين قرار است: تفسير خواجه عبداللّه انصاري در ذيل همين آيه؛ تفسير درّ المنثور سيوطي در سوره توبه؛ تفسير غرايب القرآن نيشابوري در حاشيه تفسير طبري؛ المستدرك علي الصحيحين، حاكم نيشابوري، ج4، ص430، در تفسير آيه فوق.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲
2. ساير مصادري كه آيه فوق در آنها به قيام حضرت امام، عليهالسلام، تفسير شده است بدون كمترين اختلافي در روايت عبارتند از: تفسير بحرالمحيط ابن حيان اندلسي، همان آيه؛ الحاوي للفتاوي، سيوطي، ج2، همان آيه از سدي مفسر معروف؛ تذكرة، قرطبي [شامل احاديث مهدي، عليهالسلام]؛ تفسير قرطبي، در تفسير آيه مذكور ايضاً از سدي؛ تفسير ابن كثير دمشقي، ج1، ص157، آيه مزبور.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۳
3. صحيح ترمذي، ج2، ص46، مشابه اين حديث در بيشتر كتب حديث آمده است.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۴
4. سنن ابي داود، ج2، ص207، چاپ مصر؛ مسند امام احمد حنبل، ج1، ص99؛ جامعالاصول، ابناثير جوزي، ج11، كتاب 9، ص47؛ النهاية، ابنكثير، ج1، ص24؛ صواعقالمحرقه، ابن حجر هيثمي، ص160، چاپ مصر؛ سنن ابن ماجه.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۵
5. سنن ابن ماجه، ج2، ص22، باب خروج مهدي؛ وفياتالاعيان، ابن خلكان، ج4، ص542؛ سنن ابي داود، ج2، ص207؛ عرفالوردي،سيوطي، ج2، باب اخبار مهدي.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۶
6. مسند امام احمد حنبل، ج1، ص84؛ سنن ابن ماجه، ج2، بابالفتن؛ فرائد السمطين، سعدالدين حمويني، ج2، ص310؛ عرفالوردي، ج2، باب اخبار مهدي.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۷
7. العرفالوردي في اخبار المهدي، عبدالرحمن سيوطي، ج2، باب 2.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۸
8. صحيح مسلم، ج1، ص95؛ الحاوي للفتاوي، سيوطي، ص64؛ صواعقالمحرقة، ابن حجر هثيمي، ص98؛ اسعافالراغبين، ص150.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۹
9. فصولالمهمة، ابن صباغ مالكي، فصل11.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۰
10. الفتاويالحديثيّه، ابن حجر هيثمي، چاپ دوم مصر، ص37؛ العرفالوردي، ج2، باب اخبار مهدي.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۱
11. ارشادالساري شرح صحيح بخاري، علامه قسطلاني، ج10، ص205، در تفسير همين حديث از صحيح بخاري؛ شرح فارسي شيخ الاسلام بر صحيح بخاري در حاشيه تيسير القاري، ج6، ص158، چاپ قندهار؛ فيض الغدير، علامه مناوي شافعي، شرح جامع الصغير، سيوطي، چاپ دارالفكر، ج5، ص58، شماره 644.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۲
12. فيضالغدير، مناوي، ج5، شماره 7384؛ حاكم نيشابوري در تاريخ نيشابور.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۳
13. العرفالوردي في اخبار المهدي، سيوطي، ج2، باب اخبار مهدي.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۴
14. كنزالعمال، علامه متقي هندي، چاپ بيروت، ج2، ص325.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۵
15. همان.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۶
16. مسند امام احمد، ج2، ص83؛ مجمعالزوائد، هيثمي، ج5، ص218.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۷
17. رسائل خمسون، امام فخر رازي، چاپ مصر.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۸
18. مسند ابوداود طيالسي؛ شرح عقايد نسفي؛ شرح مقاصد، تفتازاني، ج2، ص275؛ در ضمن احاديث فوق در منابع ديگري از جمله صحيح مسلم، ج6، ص21 و 22، حديث شماره 1849؛ حليةالاولياء، ج3، ص224 و تفسير ابنكثير، ج1، ص567 و مسند امام احمد، ج3، ص446 و ج4، ص96 نيز آمدهاند.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۹
19. فرائدالسمطين، حمويني شافعي، ج2، ص331.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲۰
20. العرفالوردي، سيوطي، ج2، باب اخبار مهدي، ص166؛ الفتاويالحديثيه، ابن حجر هيثمي، ص30.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑